PG 96, col. 867
nidore ipse quoque aer inficeretur, unus e regiorum
satraparum principibus, animi fortitudine, corporis-
que magnitudine ac pulchritudine, caeterisque aliis
rebus, quibus corporis elegantia etanimi generositas,
tanquam certis quibusdam notis exprimi solent, alios
omnes antecellebat. Quamobrem cum impium illud
edictum audisset, inani hac atque humi serpente
gloria et deliciis valere jussis, ad monachorum cm-
tum sese aggregavit, atque in locis solitariis exsu-
lans, jejuuiis et vigiliis, ac diligenti oraculorum di-
vinorum meditatione sensus suos apprime repurga-
bat, animumque ab omni vitiosa all'ectione solutum
et abductum, ea luce quam tranquillitas a vitiosis
aflectioni‘bus parit illustrabat. Rex autem, cum eum
majorem in modum diligeret, atque in honore ac
pretio haberet, ut hoc audivit. de amici jactura do-
lorem animo cepit, vehementiusque adversus mona-
chos exarsit. Atque cum homines ad eum conqui-
rendum quaquaversum misisset, et, quemadmodum
,vulgo dicitur, nullum non lapidem movisset quo
eum inveniret, aliquando post illi qui ad eum investi-
gandum missi fuerant, ut eum iu solitudine commo-
rari senserunt, ita perserutati sunt. ut tandem eum
arriperent, atque ad regis tribunal sisterent. ltex au-
tem, cum cum qui quondam splendidis vestibus ule-
batur, atque in magnis deliciis vitam exigebat, tam
viliter et ahjecte amictum, ac religiosae exercitatio-
nis aSperitate afflictum, vitaque solitaria: signa haud
obscure gestantem conspexisset, mmrore simul atque
iractmdia implebatur, atque ex utroque affectu tem-
perato sermone, ita eum allocutus est :
υ vecors et demens, quid te adduxit ut honorem
cum ignominia, et illustrem gloriam cum turpi ac de-
deeoris pleno habitu commutares? Siccine tn, qui
regno meo μηνίει-δε, atque in copias meas imperium
militare obtinebas, teipsnm puerorum ludibrium ef-
fecisti, ac non mo lo mea: amicitiae memoriam ex ani-
mo procul ejecisti, Verum etiam adversus ipsam na-
turam impetum fecisti, ac ne tuorum quidem filiorum
miseratione allectus, tum opes, tum omnem vita:
splendorem pro nihilo putasti, tantamque ignomi-
niam tam luculenta gloria potiorem et praestabilio-
rem habuisti? Quidnam te ad hoc impulit, cujusnam
lucri spes, ut eum qui Jesus nominatur omnibus diis
atque hominibus anteponeres , ac duram hanc et su-
perstitiosam vitae rationem suavissima: hujusce vita:
oblecramentis auteferres?
llac oratione audita, vir ille Dei, lepida simul ac
(28) Vita δ, Nilijnuioris p. 8 :_Toi3 δὲ πᾶα-αἷμά
ἀγάθδῦ ὲμποδίσῃ, Nic. Gregfvilt, 5, Ξῖ ῌάντα λίθ
πέτρον, Heracl."9.‘l7, ubi plii_riina_apposui_.
⁹Ᾱβενὴρ dic
Τῆς κοσμικῆς ἀξίας ἐκλεξάμενον. P'nto scribendum,
βόίίίοοιιίίο EstAbil-iliea'hsaepius ahanctore adhibita. A'd orationem satrapae lemma est metricum in Α :
Σοίςωτάτου νῦν διδαχὴν φαιδρὰν ὅρα.
satraparum principibus, animi fortitudine, corporis-
que magnitudine ac pulchritudine, caeterisque aliis
rebus, quibus corporis elegantia etanimi generositas,
tanquam certis quibusdam notis exprimi solent, alios
omnes antecellebat. Quamobrem cum impium illud
edictum audisset, inani hac atque humi serpente
gloria et deliciis valere jussis, ad monachorum cm-
tum sese aggregavit, atque in locis solitariis exsu-
lans, jejuuiis et vigiliis, ac diligenti oraculorum di-
vinorum meditatione sensus suos apprime repurga-
bat, animumque ab omni vitiosa all'ectione solutum
et abductum, ea luce quam tranquillitas a vitiosis
aflectioni‘bus parit illustrabat. Rex autem, cum eum
majorem in modum diligeret, atque in honore ac
pretio haberet, ut hoc audivit. de amici jactura do-
lorem animo cepit, vehementiusque adversus mona-
chos exarsit. Atque cum homines ad eum conqui-
rendum quaquaversum misisset, et, quemadmodum
,vulgo dicitur, nullum non lapidem movisset quo
eum inveniret, aliquando post illi qui ad eum investi-
gandum missi fuerant, ut eum iu solitudine commo-
rari senserunt, ita perserutati sunt. ut tandem eum
arriperent, atque ad regis tribunal sisterent. ltex au-
tem, cum cum qui quondam splendidis vestibus ule-
batur, atque in magnis deliciis vitam exigebat, tam
viliter et ahjecte amictum, ac religiosae exercitatio-
nis aSperitate afflictum, vitaque solitaria: signa haud
obscure gestantem conspexisset, mmrore simul atque
iractmdia implebatur, atque ex utroque affectu tem-
perato sermone, ita eum allocutus est :
υ vecors et demens, quid te adduxit ut honorem
cum ignominia, et illustrem gloriam cum turpi ac de-
deeoris pleno habitu commutares? Siccine tn, qui
regno meo μηνίει-δε, atque in copias meas imperium
militare obtinebas, teipsnm puerorum ludibrium ef-
fecisti, ac non mo lo mea: amicitiae memoriam ex ani-
mo procul ejecisti, Verum etiam adversus ipsam na-
turam impetum fecisti, ac ne tuorum quidem filiorum
miseratione allectus, tum opes, tum omnem vita:
splendorem pro nihilo putasti, tantamque ignomi-
niam tam luculenta gloria potiorem et praestabilio-
rem habuisti? Quidnam te ad hoc impulit, cujusnam
lucri spes, ut eum qui Jesus nominatur omnibus diis
atque hominibus anteponeres , ac duram hanc et su-
perstitiosam vitae rationem suavissima: hujusce vita:
oblecramentis auteferres?
llac oratione audita, vir ille Dei, lepida simul ac
(28) Vita δ, Nilijnuioris p. 8 :_Toi3 δὲ πᾶα-αἷμά
ἀγάθδῦ ὲμποδίσῃ, Nic. Gregfvilt, 5, Ξῖ ῌάντα λίθ
πέτρον, Heracl."9.‘l7, ubi plii_riina_apposui_.
⁹Ᾱβενὴρ dic
Τῆς κοσμικῆς ἀξίας ἐκλεξάμενον. P'nto scribendum,
βόίίίοοιιίίο EstAbil-iliea'hsaepius ahanctore adhibita. A'd orationem satrapae lemma est metricum in Α :
Σοίςωτάτου νῦν διδαχὴν φαιδρὰν ὅρα.