PG 96, col. 870
debo. Illis autem praesentibus nul!us mihi ad te sermo
erit. Citra sermonem antem excrucia, obtrunca, fac
denique quidquid lubet. Mihi enim mundus crucili-
xus est, et ego mundo, ut ait meus magister (Gal.
VI). Cumque rex dixisset : Quinam tandem sunt hi
hostes mei, quos me hinc'ablegare jubes? Iracundia,
tnquit ille, et cupiditas. Nam ctu primum quidem ab
omnium rerum parente atque architecto ita produ-
ctze sunt. ut natura: opitularentur, ac nunc etiam
eamdem iis operam pra'bent, qui non ut carni, sed
ut spiritui consentaneum est, vivunt. In vobis an-
tem, qui prorsus carnales estis, nec ullam spiritus
partem habetis, adversaria: exstiterunt, eaque qua:
inimicis et hostibus conveniunt, exsequuntur. Cupi-
ditas etenim, cum ei a vobis opera datur, voluptatem
excitat: cum autem aboletur, iracundiam. Proinde
lacessantipsm hodierno die abs te; praesint autcttt
ad eorum qua: a me dicentur auditionem ac judicium,
prudentia et justitia. Nam si iracundiam et cupidita-
tem de medio sustuleris, atque earnm loco pru-
dentiam et justitiam induxeris, vere omnia tibi di-
cam. Atque rex his verbis est usus : En petitioni
tua: cessi, atque cupiditatem et iracundiam e con-
cilio ejiciatn; dathue operam ut prudentia et jn-
stitia interponantur. Jam igitur absque ullo metu
mihi expone unde tibi hic error obortus sit, ut ea
qua: in vana spe posita sunt, iis rebus quae mani-
bus tenentttr, atque oculis cernuntur, anteponas.
lla-spondens autem eremita dixit :
Si intelligere cupis, o rex, unde hoc primum mihi
animo injectum fuerit, ut caducas res contemnerem,
ac me totum senipilernarum rerum Spei traderem,
audi. Olim, cum adhuc juvenili aetate essem, bonum
ac salutare verbum audivi, cujus vis majorem in lno-
dum me rapuit, ipsiusque memoria, divini cujusdam
seminis instar, pet-turi meo insita ita permansit, ut
nunquam a me divelli potuerit; adeo nt et radices
egerit, et germen edideru, ac maturo tempore l'ru-
ctum in me tulerit. llujus antem verbi lnrc vis erat :
Excordes, inquiebat ille, ac Stolidi homines, animo
ita comparati sunt, ut ea quo: sunt, perinde ac si non
1)
sitit, aspernentur; ea autem quae non sunt, perinde
ac si sint, amplectantur, ac mordicus retineant. Qui
autem eorum qua: sunt dulcedinem minime degusta-
vit, is eorum qua: non sunt naturam perfectam ha-
bere non poterit. Ilanc porro nisi exploratam habue-
rit, quonam modo ea contemnat ac pro nihilo putati?
Porro per ea qua: sunt, htec oratio sempiternas res,
atque a jactationc alienas intelligehat : per ei autem
Longi Past._ Iv, 8, ubi ἧν μὲν κένον πένθος ἀνθῶν,
linunt-tt καινόν.
erit. Citra sermonem antem excrucia, obtrunca, fac
denique quidquid lubet. Mihi enim mundus crucili-
xus est, et ego mundo, ut ait meus magister (Gal.
VI). Cumque rex dixisset : Quinam tandem sunt hi
hostes mei, quos me hinc'ablegare jubes? Iracundia,
tnquit ille, et cupiditas. Nam ctu primum quidem ab
omnium rerum parente atque architecto ita produ-
ctze sunt. ut natura: opitularentur, ac nunc etiam
eamdem iis operam pra'bent, qui non ut carni, sed
ut spiritui consentaneum est, vivunt. In vobis an-
tem, qui prorsus carnales estis, nec ullam spiritus
partem habetis, adversaria: exstiterunt, eaque qua:
inimicis et hostibus conveniunt, exsequuntur. Cupi-
ditas etenim, cum ei a vobis opera datur, voluptatem
excitat: cum autem aboletur, iracundiam. Proinde
lacessantipsm hodierno die abs te; praesint autcttt
ad eorum qua: a me dicentur auditionem ac judicium,
prudentia et justitia. Nam si iracundiam et cupidita-
tem de medio sustuleris, atque earnm loco pru-
dentiam et justitiam induxeris, vere omnia tibi di-
cam. Atque rex his verbis est usus : En petitioni
tua: cessi, atque cupiditatem et iracundiam e con-
cilio ejiciatn; dathue operam ut prudentia et jn-
stitia interponantur. Jam igitur absque ullo metu
mihi expone unde tibi hic error obortus sit, ut ea
qua: in vana spe posita sunt, iis rebus quae mani-
bus tenentttr, atque oculis cernuntur, anteponas.
lla-spondens autem eremita dixit :
Si intelligere cupis, o rex, unde hoc primum mihi
animo injectum fuerit, ut caducas res contemnerem,
ac me totum senipilernarum rerum Spei traderem,
audi. Olim, cum adhuc juvenili aetate essem, bonum
ac salutare verbum audivi, cujus vis majorem in lno-
dum me rapuit, ipsiusque memoria, divini cujusdam
seminis instar, pet-turi meo insita ita permansit, ut
nunquam a me divelli potuerit; adeo nt et radices
egerit, et germen edideru, ac maturo tempore l'ru-
ctum in me tulerit. llujus antem verbi lnrc vis erat :
Excordes, inquiebat ille, ac Stolidi homines, animo
ita comparati sunt, ut ea quo: sunt, perinde ac si non
1)
sitit, aspernentur; ea autem quae non sunt, perinde
ac si sint, amplectantur, ac mordicus retineant. Qui
autem eorum qua: sunt dulcedinem minime degusta-
vit, is eorum qua: non sunt naturam perfectam ha-
bere non poterit. Ilanc porro nisi exploratam habue-
rit, quonam modo ea contemnat ac pro nihilo putati?
Porro per ea qua: sunt, htec oratio sempiternas res,
atque a jactationc alienas intelligehat : per ei autem
Longi Past._ Iv, 8, ubi ἧν μὲν κένον πένθος ἀνθῶν,
linunt-tt καινόν.