PG 97, col. 1143
λόγος, πλὴν εί μὴ κατ’ ὲγκωμίου δύναμιν παροδι-
κῶς ἐσχεδίασται. Φιλεῖ γὰρ ὡς τὰ πολλὰ τῶν ἐγκω-
μιαζόντων ὁ λόγος, τοὺς πολυσχιδείς τῶν μακρῶν
ἐκφεύγειν άφηγημὰτων διαύλους, ὡς ἂν μὴ τῶν
ἀκουὸντων ἀποκναισθέντες τινὲς, προσκορῆ τὸν
λόγον ἡγοῖντο, τῇ ἀηδίᾳ τῆς μακρηγορίας βαρούμε-
νοι. Ἐγὼ δὲ ά συνοίσειν οἶδα τοῖς τε συνειλεγμέ-
νοις, κάμοὶ τῷ τὴν πνευματικὴν τῶν λόγων ὑμῖν παντὶ
δαισίαν προτείνοντι, ταῦτά φη μι, τοῦ λόγου τὴν ἀρχὴν
αὐτόθεν ποιούμενος, ὅθεν αὑτὸν ἡμῖν ἡ χάρις ὲγνώο
ρισεν.
’Υπεριδὼν γὰρ οὗτος καὶ γένους καὶ πλούτου καὶ
περιφανείας ἁπάσης, ὅση τε καθ’ Ἕλληνας ἐκράτει
τότε, καὶ ὅση παρὰ τῶν σεϐόντων τὰ εἴδωλα περι-
εκέχυτο δόξα · πάντων τε καταφανῶς ἀλογήσας, μιᾶς
ἐπεθύμειδόξης, τοῦ πᾶσαν μὲν ἀφεῖναι τὴν πάτριον
πολυθεῖαν καὶ δεισιδαίμονα πλάνην, μόνης δὲ τῆς
καθ’ ἡμᾶς Ἰησοῦ θεοσοφίας κατὰ μέθεξιν άρῤητον
μεγαλοφυῶς ἐπιδράξασθαι, καὶ ὅλος ὅλου γενέσθαι
τοῦ ἐραστοῦ, καὶ τῆς Χριστιανικῆςι μερίδος. Καὶ δὴ
καὶ γεγένητο , προσκεκληκότος αὑτὸν τοῦ Θεοῦ, καὶ
τῷ πάντα φωτίζοντι πνεύματι τὰς τρίϐους αύτῷ τῆς
ἀληθείας ἐπὶ τὸ εὐαγγελικδν διομαλίσαντος κήρυγμα.
Ἐντεῦθεν τῷ φαεινῷ λαμπτῆρι τῆς ἀποστολικῆς
ὀμηγύρεως, Παύλῳ δὴ λέγω, τῷ κατὰ νόμον ἐννόμως,
- καὶ κατὰ χάριν ἐν χάριτι διαπρέψαντι, συμπλακεὶς,
ὀπαδδς καὶ συνέκδημος γίνεται· καὶ τὸν ἐκείνου
ζῆλον τῷ ἴσῳ ζήλῳ μιμούμενος, ζηλωτὴς καὶ αὐτὸς
ἀναδείκνυται. Καὶ δὴ μεταστάτης τοῦ πατρῴου νό-
μου λεγὸμενος, καὶ τῆς ὲθνικῆς ἐννοίας τὴν διάκενον
ὲθελοθρησκείαν ἀποσκευασάμενος , εἰς οὐρανὸν ὅλον
δι’ ὅλου μετέθηκε τὸ πολίτευμα. ’0 δὲ μικροῦ με
διέφυγε, παραδραμεῖν οὐχ ὅσιον. Ἔτυχε τουτονὶ τὸν
,διαφανῆ τοῦ Χριστοῦ μαργαρίτην, τὸν πολυτελῆ λέγω
λίθον, οὐχ ἦττον ἢ τὸν τοῦ Ζοροϐάϐελ λίθον ὲπτά
ὀφθαλμοῖς κοσμούμενον, ὅσῳ καὶ τῶν χαρίτων κατ-
εκόσμει τὸν στέφανον, συγγενέα τὸν τηνικάδε τῆς
χώρας ἀνθύπατον ἔχειν, καὶ τοὺς κατὰ γένος προσ-
ήκοντας, οἷς Μίνως καὶ Ῥαδάμανθυς οἱ ὲκ Διὸς
ἤστην πρωτόγονοι.
Καὶ δὴ τῷ κράτει τοῦ συγγενέας ⁴ὲπιθαρσήσας,
οὐμενοῦν εἴ τι καὶ δέοι παθεῖν δείσας, καλὴν ἑαυτῷ
τῆς είς Χριστὸν πίστεως , τὴν ὲν γράμματι νομοθε-
σίαν ύποϐάθραν προύθηκε. Περιτυχὼν γὰρ τῶν Μω-
σαῖκῶν βιϐλίων, καὶ τῆς Ἐϐραίων ἁπάσης Γραφῆς,
καὶ τούτοις ὡς μάλιστα φιλομαθῶς ὲναπασχο).ήσας
τὸν νοῦν, καὶ ὅλος ὅλῳ στοιχειωθεὶς , οὕτως ἐν βρα-
P Zachar._ ιιι, 9.
(3|) Si qua apud ercos gloria obtineret. ’ξΟση
τε καθ’ Ἕλληνας ἐκράτει τότεο nempe δόξα a Gracé
canicis disciplinis et externa sapientia,'qua illi
plurimum gloriabantur: quam sapientia saecu-
κῶς ἐσχεδίασται. Φιλεῖ γὰρ ὡς τὰ πολλὰ τῶν ἐγκω-
μιαζόντων ὁ λόγος, τοὺς πολυσχιδείς τῶν μακρῶν
ἐκφεύγειν άφηγημὰτων διαύλους, ὡς ἂν μὴ τῶν
ἀκουὸντων ἀποκναισθέντες τινὲς, προσκορῆ τὸν
λόγον ἡγοῖντο, τῇ ἀηδίᾳ τῆς μακρηγορίας βαρούμε-
νοι. Ἐγὼ δὲ ά συνοίσειν οἶδα τοῖς τε συνειλεγμέ-
νοις, κάμοὶ τῷ τὴν πνευματικὴν τῶν λόγων ὑμῖν παντὶ
δαισίαν προτείνοντι, ταῦτά φη μι, τοῦ λόγου τὴν ἀρχὴν
αὐτόθεν ποιούμενος, ὅθεν αὑτὸν ἡμῖν ἡ χάρις ὲγνώο
ρισεν.
’Υπεριδὼν γὰρ οὗτος καὶ γένους καὶ πλούτου καὶ
περιφανείας ἁπάσης, ὅση τε καθ’ Ἕλληνας ἐκράτει
τότε, καὶ ὅση παρὰ τῶν σεϐόντων τὰ εἴδωλα περι-
εκέχυτο δόξα · πάντων τε καταφανῶς ἀλογήσας, μιᾶς
ἐπεθύμειδόξης, τοῦ πᾶσαν μὲν ἀφεῖναι τὴν πάτριον
πολυθεῖαν καὶ δεισιδαίμονα πλάνην, μόνης δὲ τῆς
καθ’ ἡμᾶς Ἰησοῦ θεοσοφίας κατὰ μέθεξιν άρῤητον
μεγαλοφυῶς ἐπιδράξασθαι, καὶ ὅλος ὅλου γενέσθαι
τοῦ ἐραστοῦ, καὶ τῆς Χριστιανικῆςι μερίδος. Καὶ δὴ
καὶ γεγένητο , προσκεκληκότος αὑτὸν τοῦ Θεοῦ, καὶ
τῷ πάντα φωτίζοντι πνεύματι τὰς τρίϐους αύτῷ τῆς
ἀληθείας ἐπὶ τὸ εὐαγγελικδν διομαλίσαντος κήρυγμα.
Ἐντεῦθεν τῷ φαεινῷ λαμπτῆρι τῆς ἀποστολικῆς
ὀμηγύρεως, Παύλῳ δὴ λέγω, τῷ κατὰ νόμον ἐννόμως,
- καὶ κατὰ χάριν ἐν χάριτι διαπρέψαντι, συμπλακεὶς,
ὀπαδδς καὶ συνέκδημος γίνεται· καὶ τὸν ἐκείνου
ζῆλον τῷ ἴσῳ ζήλῳ μιμούμενος, ζηλωτὴς καὶ αὐτὸς
ἀναδείκνυται. Καὶ δὴ μεταστάτης τοῦ πατρῴου νό-
μου λεγὸμενος, καὶ τῆς ὲθνικῆς ἐννοίας τὴν διάκενον
ὲθελοθρησκείαν ἀποσκευασάμενος , εἰς οὐρανὸν ὅλον
δι’ ὅλου μετέθηκε τὸ πολίτευμα. ’0 δὲ μικροῦ με
διέφυγε, παραδραμεῖν οὐχ ὅσιον. Ἔτυχε τουτονὶ τὸν
,διαφανῆ τοῦ Χριστοῦ μαργαρίτην, τὸν πολυτελῆ λέγω
λίθον, οὐχ ἦττον ἢ τὸν τοῦ Ζοροϐάϐελ λίθον ὲπτά
ὀφθαλμοῖς κοσμούμενον, ὅσῳ καὶ τῶν χαρίτων κατ-
εκόσμει τὸν στέφανον, συγγενέα τὸν τηνικάδε τῆς
χώρας ἀνθύπατον ἔχειν, καὶ τοὺς κατὰ γένος προσ-
ήκοντας, οἷς Μίνως καὶ Ῥαδάμανθυς οἱ ὲκ Διὸς
ἤστην πρωτόγονοι.
Καὶ δὴ τῷ κράτει τοῦ συγγενέας ⁴ὲπιθαρσήσας,
οὐμενοῦν εἴ τι καὶ δέοι παθεῖν δείσας, καλὴν ἑαυτῷ
τῆς είς Χριστὸν πίστεως , τὴν ὲν γράμματι νομοθε-
σίαν ύποϐάθραν προύθηκε. Περιτυχὼν γὰρ τῶν Μω-
σαῖκῶν βιϐλίων, καὶ τῆς Ἐϐραίων ἁπάσης Γραφῆς,
καὶ τούτοις ὡς μάλιστα φιλομαθῶς ὲναπασχο).ήσας
τὸν νοῦν, καὶ ὅλος ὅλῳ στοιχειωθεὶς , οὕτως ἐν βρα-
P Zachar._ ιιι, 9.
(3|) Si qua apud ercos gloria obtineret. ’ξΟση
τε καθ’ Ἕλληνας ἐκράτει τότεο nempe δόξα a Gracé
canicis disciplinis et externa sapientia,'qua illi
plurimum gloriabantur: quam sapientia saecu-