PG 97, col. 809
τοῦ γράμματος άντεισφερούτης τῆς χάριτος · ὧν ἡ
παροῦσα πανήνγυρις μεθόριος ἵσταται, τὴν ἀλήθειαν
τῶν τυπικῶν συμϐόλων άντιπαραζευγνῦσα, καὶ τὰ
νέα τῶν παλαιῶν ἁντεισφέρουσα. Τοῦτο καὶ ό Παῦ-
λος, ή θεία τοῦ Πνεύματος σάλπιγξ, ἀνέκραγε λέγω
Εἴ τις ἐν Χριστῷ καινή κτίσις, ἀνακαινίζεσθε.
ρ Τὰ ἀρχαῖα σέαρῆλθεν, ιδοίὺ γέγονε τὰ πάντα κα
νά. Ἐπειδὴ γὰρ Μηδὲν ἐτελείωσεν ὁ νόμος, errem-
αγωγὴ δὲ κρείττονος ἐλπίδος, δι’ ἧς ἐγγίζομεν
τῷ Θεῷ, τῆς χάριτος ὲξεφάνθη τρανῶς ή ἀλήθεια ο
αύτδς ’ἰαθεὶς-ό τού νόμου. δοτὴρ ’ἀφράστως
εἰς κένωσιν, οἰκονομικῶς ἄνθρωπος προελήλυθεν, ἴνα
πληρώσῃ τὸ λεῖπον, καὶ ἀντιδῷ τῶν χειρόνων τὰ
κ κρείττονα καὶ τελειότερα. Ὃ δὴ καὶ ὁ ὑψηλὸς
λοιτ⁹ ἂν Ἰωάννης, ή θεολόγος τοῦ Λόγου βροντὴ ,
διασημαίνειν σαφέστατα· Ἐκ τοῦ πληρώματος αὺ-
τοῦ, λέγων, ἡμεῖς πάντες ἐλάϐομεν, καὶ χάριν
ἀντὶ χάριτος. Αὐτοῦ γὰρ κενωθέντος, εἷτα καὶ
μορφωθέντος ὑπερφυῶς ἐξ ἡ μῶν τὸ ἡμέτερον, ἡμεῖς
τὸ πλῆρες ἐλάϐομεν, καὶ τὴν ἀντιδοθεῖσαν τοῦ λη-
φθέντοςφυ ρὰματος κατεπλουτίσθη μεν θέωσιν. Οὐκοῦν
ἀγαλλιάσθω τὰ σύμπαντα σήμερον, καὶ ἡ φύσις σκιρ-
τάτω· Εὐφραινέσθω ό οὐρανὸς ἄνωθεν, καί al
νεφέλαι ῥανάτωσαν δικαιοσύνην · σταλαξάτω τὰ
ὄρη τλυκασμὸν, καὶ οἱ βουνοὶ ἀγαλλίασιν⁶ ὅτι
ἠλέησε Κύριος τόν λαὸν αὑτοῦ, Ἐγ-είρας κέρας σω-
τηρίας ἡμῖν ἐν οἴκῳ Δαϐὶδ τοῦ παιδὸς αὐτοῦ,
τήν ύπεράμωμον ταύτην παρθένον καὶ ἄνανδρον, ἐξ
ἧς ό Χριστὸς ἡ σωτηρία τῶν ἐθνῶν, καὶ ή προσδο-
κία. Χορευέτω πᾶσα νῦν εὐγνώμων ψυχὴ, καὶ συγκα-
laico) τὴν κτίσινή φύσις, πρὸς καινισμδν ἑαυτῆς
καὶάνάπλασιν. Στεῖραι συντόνως τρεχέτωσανοή γὰρ
ἄπαις καὶ στεῖρα, τὴν θεόπαιδα Παρθένον ἐπαιδο-
ποίησε. Μητέρες σκιρτάτωσαν ο ή γὰρ ἄγονος μήτηρ,
τὴν ἄφθορον μητέρα καὶ παρθένον ὰπέτεκε. Παρ-
θένοι χαιρέτωσαν ο ἡ γὰρ ἄσπορος γῆ, τὸν ὲκ Πατρός
ἀρεύστως, ἀφράστως ἀπέτεκε. Γυναῖκες κρατείτω-
σαν · γυνὴ γὰρ ἡ πάλαι τῆς ἁμαρτίας τήν ἀφορμὴν
.oxeotdaaca, τῆς σωτηρίας ἄρτι τὴν ἀπαρχὴν είσκε-
κόμικε · καὶ ή πάλαι κατάκριτος, ἐδείχθη θεόκριτος ·
μήτηρ ἄνανδρος, ἑκλελεγμένη τῷ Πλάσαντι, καὶ τοῦ
γένους ἀνόρθωσις.
Πᾶσα τοίνυν ἡ κτίσις ὑμνείτω καὶ χορευέτω, καὶ
συνεισφερέτω τι τῶν τῆς ἡμέρας ἐπάξιον. Γενέσθω
μία κοινὴ σήμερον οὐρανίων καὶ ἐπιγείων πανήγυ-
ρις· καὶ συνεορταζέτω πᾶν ὅσον ἐγκόσμιόν τε καὶ
ὐπερκόσμιον σύγκριμα. Σήμερον γὰρ τοῦ Παντοκτί-
στου τὸ κτιστὸν ᾠκοδόμηται τέμενος · καὶ τὸ κτίσμα,
τῴ κτίστῃ θεῖον ὲναύλισμα καινοπρεπῶς ἑτοιμάζε-
ται. Σήμερον ἡ πρὶν ἀπογαιωθεῖσα φύσις. ἀρχὴν
λαμϐάνει θεώσεως · καὶ πρὸς δόξαν ὁ χνοῦς τὴν ἀνω·
τάτω, μετάρσιος ἀνατρέχειν ἐπείγεται. Σήμερον ἐξ
δ ll Cor. ν, 17.⁴ ε Hebr. vn. l9 ‘ Joau. ι, 16.
Parnm” Gn. XCVII. , Α ⁷ -ς-τ.
παροῦσα πανήνγυρις μεθόριος ἵσταται, τὴν ἀλήθειαν
τῶν τυπικῶν συμϐόλων άντιπαραζευγνῦσα, καὶ τὰ
νέα τῶν παλαιῶν ἁντεισφέρουσα. Τοῦτο καὶ ό Παῦ-
λος, ή θεία τοῦ Πνεύματος σάλπιγξ, ἀνέκραγε λέγω
Εἴ τις ἐν Χριστῷ καινή κτίσις, ἀνακαινίζεσθε.
ρ Τὰ ἀρχαῖα σέαρῆλθεν, ιδοίὺ γέγονε τὰ πάντα κα
νά. Ἐπειδὴ γὰρ Μηδὲν ἐτελείωσεν ὁ νόμος, errem-
αγωγὴ δὲ κρείττονος ἐλπίδος, δι’ ἧς ἐγγίζομεν
τῷ Θεῷ, τῆς χάριτος ὲξεφάνθη τρανῶς ή ἀλήθεια ο
αύτδς ’ἰαθεὶς-ό τού νόμου. δοτὴρ ’ἀφράστως
εἰς κένωσιν, οἰκονομικῶς ἄνθρωπος προελήλυθεν, ἴνα
πληρώσῃ τὸ λεῖπον, καὶ ἀντιδῷ τῶν χειρόνων τὰ
κ κρείττονα καὶ τελειότερα. Ὃ δὴ καὶ ὁ ὑψηλὸς
λοιτ⁹ ἂν Ἰωάννης, ή θεολόγος τοῦ Λόγου βροντὴ ,
διασημαίνειν σαφέστατα· Ἐκ τοῦ πληρώματος αὺ-
τοῦ, λέγων, ἡμεῖς πάντες ἐλάϐομεν, καὶ χάριν
ἀντὶ χάριτος. Αὐτοῦ γὰρ κενωθέντος, εἷτα καὶ
μορφωθέντος ὑπερφυῶς ἐξ ἡ μῶν τὸ ἡμέτερον, ἡμεῖς
τὸ πλῆρες ἐλάϐομεν, καὶ τὴν ἀντιδοθεῖσαν τοῦ λη-
φθέντοςφυ ρὰματος κατεπλουτίσθη μεν θέωσιν. Οὐκοῦν
ἀγαλλιάσθω τὰ σύμπαντα σήμερον, καὶ ἡ φύσις σκιρ-
τάτω· Εὐφραινέσθω ό οὐρανὸς ἄνωθεν, καί al
νεφέλαι ῥανάτωσαν δικαιοσύνην · σταλαξάτω τὰ
ὄρη τλυκασμὸν, καὶ οἱ βουνοὶ ἀγαλλίασιν⁶ ὅτι
ἠλέησε Κύριος τόν λαὸν αὑτοῦ, Ἐγ-είρας κέρας σω-
τηρίας ἡμῖν ἐν οἴκῳ Δαϐὶδ τοῦ παιδὸς αὐτοῦ,
τήν ύπεράμωμον ταύτην παρθένον καὶ ἄνανδρον, ἐξ
ἧς ό Χριστὸς ἡ σωτηρία τῶν ἐθνῶν, καὶ ή προσδο-
κία. Χορευέτω πᾶσα νῦν εὐγνώμων ψυχὴ, καὶ συγκα-
laico) τὴν κτίσινή φύσις, πρὸς καινισμδν ἑαυτῆς
καὶάνάπλασιν. Στεῖραι συντόνως τρεχέτωσανοή γὰρ
ἄπαις καὶ στεῖρα, τὴν θεόπαιδα Παρθένον ἐπαιδο-
ποίησε. Μητέρες σκιρτάτωσαν ο ή γὰρ ἄγονος μήτηρ,
τὴν ἄφθορον μητέρα καὶ παρθένον ὰπέτεκε. Παρ-
θένοι χαιρέτωσαν ο ἡ γὰρ ἄσπορος γῆ, τὸν ὲκ Πατρός
ἀρεύστως, ἀφράστως ἀπέτεκε. Γυναῖκες κρατείτω-
σαν · γυνὴ γὰρ ἡ πάλαι τῆς ἁμαρτίας τήν ἀφορμὴν
.oxeotdaaca, τῆς σωτηρίας ἄρτι τὴν ἀπαρχὴν είσκε-
κόμικε · καὶ ή πάλαι κατάκριτος, ἐδείχθη θεόκριτος ·
μήτηρ ἄνανδρος, ἑκλελεγμένη τῷ Πλάσαντι, καὶ τοῦ
γένους ἀνόρθωσις.
Πᾶσα τοίνυν ἡ κτίσις ὑμνείτω καὶ χορευέτω, καὶ
συνεισφερέτω τι τῶν τῆς ἡμέρας ἐπάξιον. Γενέσθω
μία κοινὴ σήμερον οὐρανίων καὶ ἐπιγείων πανήγυ-
ρις· καὶ συνεορταζέτω πᾶν ὅσον ἐγκόσμιόν τε καὶ
ὐπερκόσμιον σύγκριμα. Σήμερον γὰρ τοῦ Παντοκτί-
στου τὸ κτιστὸν ᾠκοδόμηται τέμενος · καὶ τὸ κτίσμα,
τῴ κτίστῃ θεῖον ὲναύλισμα καινοπρεπῶς ἑτοιμάζε-
ται. Σήμερον ἡ πρὶν ἀπογαιωθεῖσα φύσις. ἀρχὴν
λαμϐάνει θεώσεως · καὶ πρὸς δόξαν ὁ χνοῦς τὴν ἀνω·
τάτω, μετάρσιος ἀνατρέχειν ἐπείγεται. Σήμερον ἐξ
δ ll Cor. ν, 17.⁴ ε Hebr. vn. l9 ‘ Joau. ι, 16.
Parnm” Gn. XCVII. , Α ⁷ -ς-τ.