PG 98, col. 1288
πλασίονα είς τὸν κόλπον αὐτῶν · ι ἀντὶ τοῦ, ’Δχώριο
στον αὐτοῖς παράσχου τὴν πολυπλασίονα σου τιμω-
ρίαν · καὶ, ι Ob ὑπέσχου ὲν τῷ κόλπῳ μου πολλῶν
ὲθνῶν’ ι καὶ, ι Ἢ προσευχὴ μου είς κόλπον μου
ἀποστραφήσεται ι καὶ, ι Ἐκ μέσου τοῦ κόλπου σου
είς τέλος· ι καὶ, ι ⁸0 μονογενὴς Υίος ὁ ὢν είς τὸν
- κόλπον τοῦ Πατρδς, ἐκεῖνος ἐξηγήσατο. ι
ιε’. Ψεῦδος καλεῖ τὸ ἀϐέϐαιον, ἢ καὶ ψεύστην⁹
ὡς τὺ, ι Πᾶς ἅνθρωπος ψεύστης. ι
ις’. Τὸ τῷ ὲλέῳ τοῦ Θεοῦ τὴν ἀλήθειαν ἐπισυνάπτειν,
ἰιά τὸ ἀσφαλὲς αὐτῶν καὶ ἀδιάπτωτον τοῦτο ποιεῖ’
ὡς τὸ, ι Ἔλεος καὶ ἀλήθεια συνήντησανο ι καὶ,
ι Τὸ ἔλεός σου καὶὴ ἀλήθειά σου διὰ παντὸς ἀντι-
λάϐοιντό μου ο ι καὶ, ι Δυνατὸς εἷ, Κύριε, καὶ ἡ ἀλή-
θειά σου κύκλῳ σου· ι καὶ, ι Ἔλεος καὶ ἀλήθειαν
οαῦτοῦ τίς ἐκζητήσεις ι
ιζ’. Τὸ, Νίψασθαιτάς χεῖρας, ἐπὶ τοῦ Μὴ
κοινωνῆσαί τινος πράγματος ° ἐπειδὴ τοῦτο νενομο-
θέτηται τοῖς παλαιοῖς · ὡς τὸ, t Νίψομαι ὲν ἀθώοις
τάς χεῖράς μου ° › καὶ, ι Τάς χεῖρας αὑτοῦ νίψεται ὲν
τῷ αἵματι τοῦ ἀμαρτωλοῦ’ ι ἀντὶ τοῦ, Ἀθῶον ἑαυτὸν
τῆς,ὲκείνου τιμωρίας ἀποδείξει ο οὕτω καὶ Πιλᾶτος
ἑποίησε.
ιη’. Τὴν ὁμοιότητα λέγει πολλάκις ἀντὶ τοῦ πρά-
γματος· ὡς τὸ, ι Καὶ όμοιωθήσομαι τοῖς καταϐαί-
νουσιν είς λάκκον ⁸ ι ἀντὶ τοῦ, Καταϐήσομαι.
ιθί Τὸν οὐρανὸν πολλάκις οὐρανοὺς καλεῖ · ὡς τὸ,
ι Αἰνεῖτε τὸν Κύριον ὲκ τῶν οὐρανῶν. ι
κ’. Τὰς παραϐολὰς ἄνευ τοῦ ὡς λέγει πολλάκις·
ὡς τὸ, ι Καὶ ἀνήγαγέ με ὲκ λάκκου ταλαιπωρίας ’ ι
καὶ, ι '0 ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὑτοῦ πνεύματα, καὶ
τοὺς λειτουργοὺς αὑτοῦ πῦρ φλέγον ’ ι καὶ, ι Διὴλ-
θομεν διὰ πυρὸς καὶῦδατοςο ι καὶ, ι Ἀναϐαίνουσιν
ὃρηνκαὶ, ι Σκύμνος λέοντος Ἰούδα ο ι καὶ, ι Ἐγε-
νήθη (5) τῷ ’Δδὰμ ὄφις ἐφόδου-ἰ καὶ, ι Συμϐοσκηο
θήσεται λύκος μετ’ ἀρνόςο ι καὶ, ι Ἐξελεύσεται
ῥάϐδος ὲκ τῆς ῥίζης Ἰεσσαί· ι καὶ, «Ἰδοὺ ἐγὼ
ὲτοιμάζω τὸν λίθον σου ἀνθρακαο ι καὶ, ι Ἵπποι
θηλυμανεῖς ο ι καὶ, ι ’Ότι πῦρ ἀνάλωσε τὰ ὡραία
τῆς ἐρήμουτ γι καὶ, ι Ξύλον ζωῆς ἐστι· ι καὶ,
’Δκανθαι φύονται ὲν χειρὶ μεθύσουο ι καὶ, ι Ἐστρα-
φην είς ταλαιπωρίαν ἐν τῷ ἐμπαγῆναι μοι ἄκαν-
θαν · ι καὶ, ι Ἔπινον ὲκ πνευματικῆς ἀκολουθούσης
πέτραςο ὴ δὲ πέτρα ἦν ὁ Χριστός· ι καὶ, ι Ποτα-
μοῖ -ὲκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὓδατος ζῶν-
τος. ι
κα’. ’Λπὸ μέλους τὴν πρᾶξιν ἐμφαίνει ο οἷον, ι 'ii
ἀνομία τῆς πτέρνης μου κυκλώσει με* ι ἀντὶ, τῆς
πράξεώς μου ο καὶ, ι Αὐτοὶ τὴν πτέρναν μου φυ-
λάξουτισ ι καὶ, ι Ἐπτέρνισέ με ἦδη’ ι ἀντὶ τοῦ,
DAVIDJIOESCHELII ΝΟΤᾹΞ.
uim liebt‘u-is ό Ἰακὼϐ, inquit Pltilo.
στον αὐτοῖς παράσχου τὴν πολυπλασίονα σου τιμω-
ρίαν · καὶ, ι Ob ὑπέσχου ὲν τῷ κόλπῳ μου πολλῶν
ὲθνῶν’ ι καὶ, ι Ἢ προσευχὴ μου είς κόλπον μου
ἀποστραφήσεται ι καὶ, ι Ἐκ μέσου τοῦ κόλπου σου
είς τέλος· ι καὶ, ι ⁸0 μονογενὴς Υίος ὁ ὢν είς τὸν
- κόλπον τοῦ Πατρδς, ἐκεῖνος ἐξηγήσατο. ι
ιε’. Ψεῦδος καλεῖ τὸ ἀϐέϐαιον, ἢ καὶ ψεύστην⁹
ὡς τὺ, ι Πᾶς ἅνθρωπος ψεύστης. ι
ις’. Τὸ τῷ ὲλέῳ τοῦ Θεοῦ τὴν ἀλήθειαν ἐπισυνάπτειν,
ἰιά τὸ ἀσφαλὲς αὐτῶν καὶ ἀδιάπτωτον τοῦτο ποιεῖ’
ὡς τὸ, ι Ἔλεος καὶ ἀλήθεια συνήντησανο ι καὶ,
ι Τὸ ἔλεός σου καὶὴ ἀλήθειά σου διὰ παντὸς ἀντι-
λάϐοιντό μου ο ι καὶ, ι Δυνατὸς εἷ, Κύριε, καὶ ἡ ἀλή-
θειά σου κύκλῳ σου· ι καὶ, ι Ἔλεος καὶ ἀλήθειαν
οαῦτοῦ τίς ἐκζητήσεις ι
ιζ’. Τὸ, Νίψασθαιτάς χεῖρας, ἐπὶ τοῦ Μὴ
κοινωνῆσαί τινος πράγματος ° ἐπειδὴ τοῦτο νενομο-
θέτηται τοῖς παλαιοῖς · ὡς τὸ, t Νίψομαι ὲν ἀθώοις
τάς χεῖράς μου ° › καὶ, ι Τάς χεῖρας αὑτοῦ νίψεται ὲν
τῷ αἵματι τοῦ ἀμαρτωλοῦ’ ι ἀντὶ τοῦ, Ἀθῶον ἑαυτὸν
τῆς,ὲκείνου τιμωρίας ἀποδείξει ο οὕτω καὶ Πιλᾶτος
ἑποίησε.
ιη’. Τὴν ὁμοιότητα λέγει πολλάκις ἀντὶ τοῦ πρά-
γματος· ὡς τὸ, ι Καὶ όμοιωθήσομαι τοῖς καταϐαί-
νουσιν είς λάκκον ⁸ ι ἀντὶ τοῦ, Καταϐήσομαι.
ιθί Τὸν οὐρανὸν πολλάκις οὐρανοὺς καλεῖ · ὡς τὸ,
ι Αἰνεῖτε τὸν Κύριον ὲκ τῶν οὐρανῶν. ι
κ’. Τὰς παραϐολὰς ἄνευ τοῦ ὡς λέγει πολλάκις·
ὡς τὸ, ι Καὶ ἀνήγαγέ με ὲκ λάκκου ταλαιπωρίας ’ ι
καὶ, ι '0 ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὑτοῦ πνεύματα, καὶ
τοὺς λειτουργοὺς αὑτοῦ πῦρ φλέγον ’ ι καὶ, ι Διὴλ-
θομεν διὰ πυρὸς καὶῦδατοςο ι καὶ, ι Ἀναϐαίνουσιν
ὃρηνκαὶ, ι Σκύμνος λέοντος Ἰούδα ο ι καὶ, ι Ἐγε-
νήθη (5) τῷ ’Δδὰμ ὄφις ἐφόδου-ἰ καὶ, ι Συμϐοσκηο
θήσεται λύκος μετ’ ἀρνόςο ι καὶ, ι Ἐξελεύσεται
ῥάϐδος ὲκ τῆς ῥίζης Ἰεσσαί· ι καὶ, «Ἰδοὺ ἐγὼ
ὲτοιμάζω τὸν λίθον σου ἀνθρακαο ι καὶ, ι Ἵπποι
θηλυμανεῖς ο ι καὶ, ι ’Ότι πῦρ ἀνάλωσε τὰ ὡραία
τῆς ἐρήμουτ γι καὶ, ι Ξύλον ζωῆς ἐστι· ι καὶ,
’Δκανθαι φύονται ὲν χειρὶ μεθύσουο ι καὶ, ι Ἐστρα-
φην είς ταλαιπωρίαν ἐν τῷ ἐμπαγῆναι μοι ἄκαν-
θαν · ι καὶ, ι Ἔπινον ὲκ πνευματικῆς ἀκολουθούσης
πέτραςο ὴ δὲ πέτρα ἦν ὁ Χριστός· ι καὶ, ι Ποτα-
μοῖ -ὲκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὓδατος ζῶν-
τος. ι
κα’. ’Λπὸ μέλους τὴν πρᾶξιν ἐμφαίνει ο οἷον, ι 'ii
ἀνομία τῆς πτέρνης μου κυκλώσει με* ι ἀντὶ, τῆς
πράξεώς μου ο καὶ, ι Αὐτοὶ τὴν πτέρναν μου φυ-
λάξουτισ ι καὶ, ι Ἐπτέρνισέ με ἦδη’ ι ἀντὶ τοῦ,
DAVIDJIOESCHELII ΝΟΤᾹΞ.
uim liebt‘u-is ό Ἰακὼϐ, inquit Pltilo.