PG 98, col. 1292
καὶ, ι Ὁ λέγων τῷ ἀδελφῷ αὑτοῦ Ter/.in Μωρέ,
ἔνοχος ἔσται τῷ συνεδρίῳ, καὶ τῇ γεέννῃ τοῦ πυρός’»
τὴν οἴησιν τὴν κατὰ ιὲυχθην δηλοῖ κολάζων ⁸ ἀντὶ τοῦ,
ι Τοσαύτη κατὰ τοῦ πέλας ὑπεροψίᾳ κεχρημένος ὡς
μηδὲ τοῦ τυχόντος αὐτὸν ἄξιον ἡγεῖσθαι λόγου. ι
κη’. Τὸ κακᾶ-ν, ἦτοι τὴν κακίαν, πολλαχοῦ ἀντὶ
τιμωρίας λέγει· ὡς τὸ, ι Ἑξαπέστειλεν εἰς αὐτοὺς
ὀργὴν θυμοῦ αὐτοῦ · ι καὶ, t Ἐγὼ ποιῶν εἰρήνην,
καὶ κτίζων κακά· ι ἵνα εἴπῃ, εἰρηνεύειν ὲῶν, καὶ
πολεμεῖσθαι συγχωρῶν · καὶ, ι Πρόσθες αὐτοῖς κακὰ,
Κύριε · ι καὶ, ι Κατέϐη κακὰ παρὰ Κυρίου· -ι καὶ,
ι Ἑκάκωσε δὲ Σάρρα ’Ἅγαρ τὴν παιδίσκην αὐτῆς· ι
καὶ, t Κακὼσουσιν αὑτό · ι ἀντὶ τοῦ, ι Κακοπαθῆο
σαι παρασκευάς-ωσι· ι καὶ, ι Τὴν κληρονομίαν σου
ἐκάκωσαν· ι καὶ, ι Μετανοῶν ἐπὶ ταῖς κακίαις· ι
ἀντὶ τοῦ, ι Ταῖς ὑπὲρ τῶν πλημμελημάτων τιμω-
ρίαις· ι καὶ, ι Οὐκ ἔστι κακία ὲν πόλεσι· ι καὶ,
ι Ἀρκετὸν τῇ ἡμέρᾳ. ἠ κακία αὐτῆς· ι ἀντὶ τοῦ
εἰπεῖν, ὅτι ἡ ἐπ’ αὐτῆς ἐργασία μυρίων κόπων καὶ
πόνων τοῖς ἀνθρώποις ὑπάρχει πρόξενος.
κθν. Ποτήριον πολλαχοῦ ἐπὶ τιμωρίας λαμϐάνει · ὡς
τὸ, ι Πῦρ, καὶ θεῖον, καὶ πνεῦμα καταιγίδος, ἡ μεέ
ρὶς τοῦ ποτηρίου αὐτοῦ · ι καὶ, ι Ἰδοὺ εἴληφα ὲκ
τῆς χειρός σου τὸ ποτήριον τῆς πτώσεως· ι καὶ⁸
ι Τὸ ποτήριον τῆς ἀδελφῆς σου πίεσαι· ι καὶ δ K6-
ριος, t Ιιοτήριον μέλλω πίνειν. ι
λ’. Τὸ ὄνομα τὸ ὲπλ. τοῦ Κυρίου, ἀντὶ τοῦ ἴδιον
ἔχειν λέγει· ὡς τὸ, ι Γνώτωσαν ὅτι ὄνομά σοι K5-
ρεος· ι ἴνα εἴπῃ, ι Σὺ εἴ Κύριος· ι καὶ, ι Ἰδοὺ τὸ
ὄνομα Κυρίου διὰ χρόνου ἔρχεται πολλοῦ · ι ἀντὶ, ό
Κύριος.
λα’. Τὰς τοῦ Θεοῦ τιμωρίας σχηματίζει μεταφο·
ρικῶς είς τὺ πῦρ, καὶ ξίφος, καλ. ,βέλη ' ὡς τὸμΤὰ
Έέλη σου ὴκονημένα, δυνατέ. ι
λβν. Τὸν ἐπτᾶ ἀριθμὸν ἐπὶ πλεονασμοῦ λέγει, εἴτ’
ιῦν ἐπὶ τελείου ἀριθμοῦ · ὡς τὸ, ι Ἐπτάκις τῆς
ἡμέρας· ι ’ἀντὶ τοῦ, πολλάκις, καὶ ι Ἀπόδος τοῖς
γείτοσιν ἡ μῶν ἑπταπλασίονα · ι καὶ ι "Titi; ρεισε στύ-
λους ἑπτά. ι
λγ’.ἴ]ερ“ι τοῦ Θεοῦ πολλάκις διαλέγεται, ’ὥσπερ
ἐναλλαγὴν προσώπου ποιουμένη · ὡς τὸ, ι Ἦ δικαιο-
σύνη σου ὡς ὅρη Θεοῦ Ἰ καὶ, ι Τὰ βέλη σου ἠκονη-
μένα, δυνατὲ, [λαοὶ ὑποκάτω σου πεσοῦνταιῘ, ὲν mp-
δίᾳ τῶν ἐχθρῶν [μου] τοῦ βασιλέως· ι τουτέστι·
Τοῦ σοῦ δυνατοῦ βασιλέως · καὶ, ι Κατ’ εἰκόνα Θεοῦ
ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον · ι καὶ, ι Ἐὗρεξενό Θεὸς είς
Σόδομα πῦρ καὶ θεῖον παρὰ Κυρίου· ι καὶ, ι Δῴη
αὐτῴ Κύρέος εὑρεῖν ἔλεος παρὰ Κυρίου* ι καὶ, ι Τοῦ
ὁρισθέντος Tim} Θεοῦ ἐξ ἀναστάσεως νεκριῦνςίητοῦ
Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. ι
ἔνοχος ἔσται τῷ συνεδρίῳ, καὶ τῇ γεέννῃ τοῦ πυρός’»
τὴν οἴησιν τὴν κατὰ ιὲυχθην δηλοῖ κολάζων ⁸ ἀντὶ τοῦ,
ι Τοσαύτη κατὰ τοῦ πέλας ὑπεροψίᾳ κεχρημένος ὡς
μηδὲ τοῦ τυχόντος αὐτὸν ἄξιον ἡγεῖσθαι λόγου. ι
κη’. Τὸ κακᾶ-ν, ἦτοι τὴν κακίαν, πολλαχοῦ ἀντὶ
τιμωρίας λέγει· ὡς τὸ, ι Ἑξαπέστειλεν εἰς αὐτοὺς
ὀργὴν θυμοῦ αὐτοῦ · ι καὶ, t Ἐγὼ ποιῶν εἰρήνην,
καὶ κτίζων κακά· ι ἵνα εἴπῃ, εἰρηνεύειν ὲῶν, καὶ
πολεμεῖσθαι συγχωρῶν · καὶ, ι Πρόσθες αὐτοῖς κακὰ,
Κύριε · ι καὶ, ι Κατέϐη κακὰ παρὰ Κυρίου· -ι καὶ,
ι Ἑκάκωσε δὲ Σάρρα ’Ἅγαρ τὴν παιδίσκην αὐτῆς· ι
καὶ, t Κακὼσουσιν αὑτό · ι ἀντὶ τοῦ, ι Κακοπαθῆο
σαι παρασκευάς-ωσι· ι καὶ, ι Τὴν κληρονομίαν σου
ἐκάκωσαν· ι καὶ, ι Μετανοῶν ἐπὶ ταῖς κακίαις· ι
ἀντὶ τοῦ, ι Ταῖς ὑπὲρ τῶν πλημμελημάτων τιμω-
ρίαις· ι καὶ, ι Οὐκ ἔστι κακία ὲν πόλεσι· ι καὶ,
ι Ἀρκετὸν τῇ ἡμέρᾳ. ἠ κακία αὐτῆς· ι ἀντὶ τοῦ
εἰπεῖν, ὅτι ἡ ἐπ’ αὐτῆς ἐργασία μυρίων κόπων καὶ
πόνων τοῖς ἀνθρώποις ὑπάρχει πρόξενος.
κθν. Ποτήριον πολλαχοῦ ἐπὶ τιμωρίας λαμϐάνει · ὡς
τὸ, ι Πῦρ, καὶ θεῖον, καὶ πνεῦμα καταιγίδος, ἡ μεέ
ρὶς τοῦ ποτηρίου αὐτοῦ · ι καὶ, ι Ἰδοὺ εἴληφα ὲκ
τῆς χειρός σου τὸ ποτήριον τῆς πτώσεως· ι καὶ⁸
ι Τὸ ποτήριον τῆς ἀδελφῆς σου πίεσαι· ι καὶ δ K6-
ριος, t Ιιοτήριον μέλλω πίνειν. ι
λ’. Τὸ ὄνομα τὸ ὲπλ. τοῦ Κυρίου, ἀντὶ τοῦ ἴδιον
ἔχειν λέγει· ὡς τὸ, ι Γνώτωσαν ὅτι ὄνομά σοι K5-
ρεος· ι ἴνα εἴπῃ, ι Σὺ εἴ Κύριος· ι καὶ, ι Ἰδοὺ τὸ
ὄνομα Κυρίου διὰ χρόνου ἔρχεται πολλοῦ · ι ἀντὶ, ό
Κύριος.
λα’. Τὰς τοῦ Θεοῦ τιμωρίας σχηματίζει μεταφο·
ρικῶς είς τὺ πῦρ, καὶ ξίφος, καλ. ,βέλη ' ὡς τὸμΤὰ
Έέλη σου ὴκονημένα, δυνατέ. ι
λβν. Τὸν ἐπτᾶ ἀριθμὸν ἐπὶ πλεονασμοῦ λέγει, εἴτ’
ιῦν ἐπὶ τελείου ἀριθμοῦ · ὡς τὸ, ι Ἐπτάκις τῆς
ἡμέρας· ι ’ἀντὶ τοῦ, πολλάκις, καὶ ι Ἀπόδος τοῖς
γείτοσιν ἡ μῶν ἑπταπλασίονα · ι καὶ ι "Titi; ρεισε στύ-
λους ἑπτά. ι
λγ’.ἴ]ερ“ι τοῦ Θεοῦ πολλάκις διαλέγεται, ’ὥσπερ
ἐναλλαγὴν προσώπου ποιουμένη · ὡς τὸ, ι Ἦ δικαιο-
σύνη σου ὡς ὅρη Θεοῦ Ἰ καὶ, ι Τὰ βέλη σου ἠκονη-
μένα, δυνατὲ, [λαοὶ ὑποκάτω σου πεσοῦνταιῘ, ὲν mp-
δίᾳ τῶν ἐχθρῶν [μου] τοῦ βασιλέως· ι τουτέστι·
Τοῦ σοῦ δυνατοῦ βασιλέως · καὶ, ι Κατ’ εἰκόνα Θεοῦ
ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον · ι καὶ, ι Ἐὗρεξενό Θεὸς είς
Σόδομα πῦρ καὶ θεῖον παρὰ Κυρίου· ι καὶ, ι Δῴη
αὐτῴ Κύρέος εὑρεῖν ἔλεος παρὰ Κυρίου* ι καὶ, ι Τοῦ
ὁρισθέντος Tim} Θεοῦ ἐξ ἀναστάσεως νεκριῦνςίητοῦ
Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. ι