PG 98, col. 554
pater quidem ejus Claiο a p lla atς.
) ʼer vι-
r Τheodote, quæ ex vico oriunda erat, qu I:» rs
dictus est. Hi cum opibus abundaret, rem fammm-
liarem sancte admodum administrab nt. Natn et
hospitalissimi erant, et singulis in rebus lheralε
plane atqne misericordes : ut, quemadmodnm
scriptum est, « sua quæque in [XX] piornm n ces-
sitatibns communia ducerent ; » nec aliis illi vir-
tutibus aut recte factis minus illustres, quæ tamen
hic prætermittam. Εx his porre natum Gregorium
vir sanctissimuus Potamie (64),·Ecclesiæ Agrigen-
tinæ episcopus, sacro ac salutati baptismate ri-
generavit.
III, Jam vero cum ad octavum ætatis annum per-
venisset, eum parentes in urbem deduxerunt, ut
in disciplinam trsditus sacras Litterss edisceret:
ac Potamioni ssnctissimo episcopo, tanquam ρ-
renti ejus mystico exhibuere : quem illi coram a-
missi, multis lectisque muneribus puei manu obla-
tis, ipsoque puero ad pedes ejus abjecto, ita sust
allocmi : Bene huic precare, Pater venerande, nt
hunc quoque illuminct Filius Dei Dominus noster
Jesus Christus, qui illuminat omnem hominem
venientem in hunc mundum. At vero episcepus,
cum pium virum advocasset, Damianum nomine,
quem omnium ordinum cives idoneum magistrunt
etdocendo natum prædicabant, hunc ita compellat:
Hunc tibi ego puerum, mi Damiane, coram Beo t
omni Ecclesia teste commendo : quo cuam ejus
snscipias, et sacris eum divinisque litteris im-
buas, quæ sancti Spiritus ope omnium hominum
animos ad pœnitentiam excitandt vim habent. Ilic
Damianus, cum ad episcopi pedes procubuisset:
Divinum, inquit, consilium utique impleamus, Pa-
ter sancte ac venerande. Ille autem manibus pue-
ro imposiis : Gratia, inquit, Dci, ct Pater unigeuæ
ilii, atqueipse ffilius unigena, qui estin sinu Patris,
Deus verus de Deo vsro, et virtus sancti vitæque au-
ctoris Spiritus sit tecum, fili, perpetuo, ut varias et
fraudulentas inimici artes possis effugere. Cum-
que omnes respondissent Amen, illumo de episcopi
manibus suscepit Damianus : parentes vero, post-
quam omnes puero fausta precati fuerant, domum
suam redierunt, multis Deum laudibus, multsqus
puerum votis prosecuti.
αὐτῷ ἐπευξαμένων, ὑπέστρεψαν οἱ γονεῖς αὐτοῦ εἰς τὸν οἶκον αὐτῶν, δοξάζοντες τὸν Θεὸν ἐππὶ πᾶσιν
[V, At vero Damianus, pueri cura suscepta, τe-
hementer deipsius institutione laboabat : ncc mi-
nus puer in litteris profiiebat : nt qui eum intue-
rentur, admirationi omibus esset. Itaque bienmo
in scbola exacto. ejus ætatis studia plane absol-
vit et præter calculum (65), festorum quoque die-
(04) Patamionis memoria vivit apud Aarisenti- congessit Dullandus, sed singula a Lcontio tot
(65 Cum leontius- sip-Iτ
ὸφους (
I. αc -
ejus post Cajetanum (t. I, p. 172) pauca quædama renientiam numerorum, ut iR.ιus pι.-v., todιω.ς
) ʼer vι-
r Τheodote, quæ ex vico oriunda erat, qu I:» rs
dictus est. Hi cum opibus abundaret, rem fammm-
liarem sancte admodum administrab nt. Natn et
hospitalissimi erant, et singulis in rebus lheralε
plane atqne misericordes : ut, quemadmodnm
scriptum est, « sua quæque in [XX] piornm n ces-
sitatibns communia ducerent ; » nec aliis illi vir-
tutibus aut recte factis minus illustres, quæ tamen
hic prætermittam. Εx his porre natum Gregorium
vir sanctissimuus Potamie (64),·Ecclesiæ Agrigen-
tinæ episcopus, sacro ac salutati baptismate ri-
generavit.
III, Jam vero cum ad octavum ætatis annum per-
venisset, eum parentes in urbem deduxerunt, ut
in disciplinam trsditus sacras Litterss edisceret:
ac Potamioni ssnctissimo episcopo, tanquam ρ-
renti ejus mystico exhibuere : quem illi coram a-
missi, multis lectisque muneribus puei manu obla-
tis, ipsoque puero ad pedes ejus abjecto, ita sust
allocmi : Bene huic precare, Pater venerande, nt
hunc quoque illuminct Filius Dei Dominus noster
Jesus Christus, qui illuminat omnem hominem
venientem in hunc mundum. At vero episcepus,
cum pium virum advocasset, Damianum nomine,
quem omnium ordinum cives idoneum magistrunt
etdocendo natum prædicabant, hunc ita compellat:
Hunc tibi ego puerum, mi Damiane, coram Beo t
omni Ecclesia teste commendo : quo cuam ejus
snscipias, et sacris eum divinisque litteris im-
buas, quæ sancti Spiritus ope omnium hominum
animos ad pœnitentiam excitandt vim habent. Ilic
Damianus, cum ad episcopi pedes procubuisset:
Divinum, inquit, consilium utique impleamus, Pa-
ter sancte ac venerande. Ille autem manibus pue-
ro imposiis : Gratia, inquit, Dci, ct Pater unigeuæ
ilii, atqueipse ffilius unigena, qui estin sinu Patris,
Deus verus de Deo vsro, et virtus sancti vitæque au-
ctoris Spiritus sit tecum, fili, perpetuo, ut varias et
fraudulentas inimici artes possis effugere. Cum-
que omnes respondissent Amen, illumo de episcopi
manibus suscepit Damianus : parentes vero, post-
quam omnes puero fausta precati fuerant, domum
suam redierunt, multis Deum laudibus, multsqus
puerum votis prosecuti.
αὐτῷ ἐπευξαμένων, ὑπέστρεψαν οἱ γονεῖς αὐτοῦ εἰς τὸν οἶκον αὐτῶν, δοξάζοντες τὸν Θεὸν ἐππὶ πᾶσιν
[V, At vero Damianus, pueri cura suscepta, τe-
hementer deipsius institutione laboabat : ncc mi-
nus puer in litteris profiiebat : nt qui eum intue-
rentur, admirationi omibus esset. Itaque bienmo
in scbola exacto. ejus ætatis studia plane absol-
vit et præter calculum (65), festorum quoque die-
(04) Patamionis memoria vivit apud Aarisenti- congessit Dullandus, sed singula a Lcontio tot
(65 Cum leontius- sip-Iτ
ὸφους (
I. αc -
ejus post Cajetanum (t. I, p. 172) pauca quædama renientiam numerorum, ut iR.ιus pι.-v., todιω.ς