PG 98, col. 566
navicularius cum panem et pulmentum parasset,
mensa sub occasum solis mstructa comederunt.
Tum ιι vespere ad diluculum usque vigilantes,
noctem qua psalmorum cantu, quapiis de Deo-
sermonibus insumpserunt: mirantibus monachis
tantam in puero vel ad intelligendum vel ad
respondendum inesse sapientiam. Exactis demum
Carthagine diebus quatuor, Gregorium abbas ad-
monuit, profectionis suscipiendae tempus adesse.
XI. Igitur ad vesperam egressi es urbe mona-
chi, etcum his una Gregorius , qtti viginti dierum
iter emensi, Deo favente ac bene juvantc, Tripolim
pervenetunt (76). Illic, ad venerabile Sancti Leontii
templum divertentes, ο pio quodam presbytero ac-
cepti bospitiosuut, qui et domum illis suam ad
quietem aperuit, et mensam cum pano et aqua
vescendum [smn] apposuit. Gregorius vero suo
more iis ministrabat, egregia tolerantiae patientiae-
que suae exempla monachis praebens; praesertim
cum, nisi post alterum aut tertium diem, cibttm
non sumeret, atque hunc abbatis jussu coactus.
Quo autem Gregorii virtutem experiretur, sic eum
abbas quodam die interrogavit : Nihilne ιο , Gre.
gori (ili, parentum tuorum angit dolor? Cui ille :
Non equile-tn de hac re loqui audeo, Pater : at si
servum me tuum fari iusseris, de hoc quoque
praesto erit, quod dicam. Age vero, inquit abbas,
quidquid velis, haud aegre exponas. Itaque ille,
honore habito abbati, sic cmpit : Ο charissima
animi mei parens, et pastor, et magister, veniat
tibi in mentem Dei Domini et Servatoris nostri
Jesu Ghrisii dictum illud evangelicum : ι Qui amat
patrem aut matrem plus quam me non est me
dignus“, ι et quin deinceps; tum illud : ι Qui non
renuntiat patri,et matri. et fratribus, et filiis, atque
insuper animae suat, non potest meus esse disci-
pulus ". ιι Nullam equidem, Pater, divini illius
praecepti partem implere adhuc potui : at utinam,
Pater optime, et illis Dominus jucundum atque
utile solatium afl‘erat, et me scelestum ac miserum,
sanctis precibus vestris placatus, ab inimici insi-
diis vindicet.
Miror vero, monachos nostros presbyteri potius
hospitio usos, quam sodalium monachorum: Erat
enim illic monasterium, ttt testatur Metaphrastes
iu Vita Euthymii (apud Gotel., Man. Eccl. Gr. ι. ΙΙ,
p. 3‘10. ιι. I29) : quod et conditum dicit in hono-
rem Amagnimartyris Leontii, erit! tutela fuisse
Stephani'episcopil qui obiit anno _586, cui fortasse
etiam praefuit Petrus ille_ abbas Tripolitanae pro-
vinciat, quem memorat Cassiodorus (De diu. lect.
vinctae, uem memorat bassmuorus (ue air. teet.
cap. 8). ἳῖὶειὶ tamen potuit, ιιι cttm illuc Romani
menaehi cum Gregorio pervenerunt, profanos jutu
incolas ea domus haberet : neque eniin huiusmodi
vices tetas hate nostra prima vidit. {Uias certe ad
monasteria eosdem divertisse narrat Leontius.
mensa sub occasum solis mstructa comederunt.
Tum ιι vespere ad diluculum usque vigilantes,
noctem qua psalmorum cantu, quapiis de Deo-
sermonibus insumpserunt: mirantibus monachis
tantam in puero vel ad intelligendum vel ad
respondendum inesse sapientiam. Exactis demum
Carthagine diebus quatuor, Gregorium abbas ad-
monuit, profectionis suscipiendae tempus adesse.
XI. Igitur ad vesperam egressi es urbe mona-
chi, etcum his una Gregorius , qtti viginti dierum
iter emensi, Deo favente ac bene juvantc, Tripolim
pervenetunt (76). Illic, ad venerabile Sancti Leontii
templum divertentes, ο pio quodam presbytero ac-
cepti bospitiosuut, qui et domum illis suam ad
quietem aperuit, et mensam cum pano et aqua
vescendum [smn] apposuit. Gregorius vero suo
more iis ministrabat, egregia tolerantiae patientiae-
que suae exempla monachis praebens; praesertim
cum, nisi post alterum aut tertium diem, cibttm
non sumeret, atque hunc abbatis jussu coactus.
Quo autem Gregorii virtutem experiretur, sic eum
abbas quodam die interrogavit : Nihilne ιο , Gre.
gori (ili, parentum tuorum angit dolor? Cui ille :
Non equile-tn de hac re loqui audeo, Pater : at si
servum me tuum fari iusseris, de hoc quoque
praesto erit, quod dicam. Age vero, inquit abbas,
quidquid velis, haud aegre exponas. Itaque ille,
honore habito abbati, sic cmpit : Ο charissima
animi mei parens, et pastor, et magister, veniat
tibi in mentem Dei Domini et Servatoris nostri
Jesu Ghrisii dictum illud evangelicum : ι Qui amat
patrem aut matrem plus quam me non est me
dignus“, ι et quin deinceps; tum illud : ι Qui non
renuntiat patri,et matri. et fratribus, et filiis, atque
insuper animae suat, non potest meus esse disci-
pulus ". ιι Nullam equidem, Pater, divini illius
praecepti partem implere adhuc potui : at utinam,
Pater optime, et illis Dominus jucundum atque
utile solatium afl‘erat, et me scelestum ac miserum,
sanctis precibus vestris placatus, ab inimici insi-
diis vindicet.
Miror vero, monachos nostros presbyteri potius
hospitio usos, quam sodalium monachorum: Erat
enim illic monasterium, ttt testatur Metaphrastes
iu Vita Euthymii (apud Gotel., Man. Eccl. Gr. ι. ΙΙ,
p. 3‘10. ιι. I29) : quod et conditum dicit in hono-
rem Amagnimartyris Leontii, erit! tutela fuisse
Stephani'episcopil qui obiit anno _586, cui fortasse
etiam praefuit Petrus ille_ abbas Tripolitanae pro-
vinciat, quem memorat Cassiodorus (De diu. lect.
vinctae, uem memorat bassmuorus (ue air. teet.
cap. 8). ἳῖὶειὶ tamen potuit, ιιι cttm illuc Romani
menaehi cum Gregorio pervenerunt, profanos jutu
incolas ea domus haberet : neque eniin huiusmodi
vices tetas hate nostra prima vidit. {Uias certe ad
monasteria eosdem divertisse narrat Leontius.