PG 98, col. 578
culum recte faceret, ac dignus haberetur, qtti in
tremendo Domini Jesu ChriSti die par cum ipsis
prtemium referret. Ut vero illuxit, sanctissimum
archiepiscopum simul adierunt: ibique abbas Mar-
cus, cum ad pedes ejus procidisset , Bene, inquit.
precare nobis, Pater sancte. et ad monasterium
nostrum, quod tibi semper addictum erit, nos abire
permitte.At sanctus archiepisc0pus,eum manum sin-
gulis imposuisset, sublatis in et'elum oculis, dixit:
Deus.qut‘ emtum fecisti et terram,et mare, et qua:
in his sunt omnia, qui universa nosti, priusquam es-
sent, tu idem et servos hosce tuos incolumes serva :
quippe qui sancti nominis tui causa huc advene-
runt ad sancta haec loca invisentla atque amplexan-
da, in quibus ipse salutares cruciatus pro nobis
‘tolerasti : neque solum ob id labores perpessi sunt.
sed praeclarum quoque pietatis sua: fructum ob-
tulerunt, servum hunc tuum, qui nobiscum ast-vt
coram te, tibi, Pater. et Filio tuo Jesu Christo eon-
secrantes : his da, ttt in pace proficiscantur, quem-
admodum tibi acceptum est, qui sanctus es in ste-
cula saeculorum. Cumque omnes respondissent,
Amen, Marcum et Serapionem et Leontium sancte
deosculatus dimisit.
’ Χιτιιι. At rcro'Gregm-ius accnrrens, abeuntium
pedes tenere, eosque tiens in hunc modum all‘ari:
Nihilne hominis scelesti abjectiqne vos miseret?
Quid jam faciam ? Vos mihi post Deum salutis mete
auctores fui~tisz a vobis religiosae vita: instituta,
quanquam servare nescio, edoctus sum : vos de-
siderium meum eaplevistis, et quem errantem in-
venerantis, magnis e fluetibus tranquillum in por-
tum conjecistis. Quid faciam? quomodo a vobis, ο
Patres fratresque, dividar? ubi, vobis abeuntibus,
domini mei, me relinquitis? Post qum abbas inter-
pellans: Plorare, inquit, desine, lili, Domino Jestt
Christo Filio Dei viventis te nos committimus,
quem a pueritia jam tum prmoptasti, cum te voea-
tione sancta, ut olim sub lleli Samttelem prophe-
tam, roeasit, etin sanctorum prophetarum nu-
mero habuit: tum communi nostro parenti et
virtutum omnium magistro sancto archiepiscopo,
qui res tuas eo consilio atque modo curabit, quo
sua curat. Preltensaque manu ejus, ad sancti viri
pedes abbas pertraxit, et , Ο Pater, inquit, charissi-
me, [xxxv] hic etiam, ut nos, tle catholica: Ecclesiae
grege est : qui etiam aliquando gubernacula Ec-
clesiae tractabit, et doctrina! tanquam clavum te-
nens, tutam et fraude immunem eam administra-
bit. At ttt ipse, ι) Pater communis, curam adole-
scenti adhibe, utqui nunc est animi ejus candor
ac paritas, nihil unquam dc splendore remittat,
aut ullam ex juvenili attatr maculam suscipiat; tuis
tremendo Domini Jesu ChriSti die par cum ipsis
prtemium referret. Ut vero illuxit, sanctissimum
archiepiscopum simul adierunt: ibique abbas Mar-
cus, cum ad pedes ejus procidisset , Bene, inquit.
precare nobis, Pater sancte. et ad monasterium
nostrum, quod tibi semper addictum erit, nos abire
permitte.At sanctus archiepisc0pus,eum manum sin-
gulis imposuisset, sublatis in et'elum oculis, dixit:
Deus.qut‘ emtum fecisti et terram,et mare, et qua:
in his sunt omnia, qui universa nosti, priusquam es-
sent, tu idem et servos hosce tuos incolumes serva :
quippe qui sancti nominis tui causa huc advene-
runt ad sancta haec loca invisentla atque amplexan-
da, in quibus ipse salutares cruciatus pro nobis
‘tolerasti : neque solum ob id labores perpessi sunt.
sed praeclarum quoque pietatis sua: fructum ob-
tulerunt, servum hunc tuum, qui nobiscum ast-vt
coram te, tibi, Pater. et Filio tuo Jesu Christo eon-
secrantes : his da, ttt in pace proficiscantur, quem-
admodum tibi acceptum est, qui sanctus es in ste-
cula saeculorum. Cumque omnes respondissent,
Amen, Marcum et Serapionem et Leontium sancte
deosculatus dimisit.
’ Χιτιιι. At rcro'Gregm-ius accnrrens, abeuntium
pedes tenere, eosque tiens in hunc modum all‘ari:
Nihilne hominis scelesti abjectiqne vos miseret?
Quid jam faciam ? Vos mihi post Deum salutis mete
auctores fui~tisz a vobis religiosae vita: instituta,
quanquam servare nescio, edoctus sum : vos de-
siderium meum eaplevistis, et quem errantem in-
venerantis, magnis e fluetibus tranquillum in por-
tum conjecistis. Quid faciam? quomodo a vobis, ο
Patres fratresque, dividar? ubi, vobis abeuntibus,
domini mei, me relinquitis? Post qum abbas inter-
pellans: Plorare, inquit, desine, lili, Domino Jestt
Christo Filio Dei viventis te nos committimus,
quem a pueritia jam tum prmoptasti, cum te voea-
tione sancta, ut olim sub lleli Samttelem prophe-
tam, roeasit, etin sanctorum prophetarum nu-
mero habuit: tum communi nostro parenti et
virtutum omnium magistro sancto archiepiscopo,
qui res tuas eo consilio atque modo curabit, quo
sua curat. Preltensaque manu ejus, ad sancti viri
pedes abbas pertraxit, et , Ο Pater, inquit, charissi-
me, [xxxv] hic etiam, ut nos, tle catholica: Ecclesiae
grege est : qui etiam aliquando gubernacula Ec-
clesiae tractabit, et doctrina! tanquam clavum te-
nens, tutam et fraude immunem eam administra-
bit. At ttt ipse, ι) Pater communis, curam adole-
scenti adhibe, utqui nunc est animi ejus candor
ac paritas, nihil unquam dc splendore remittat,
aut ullam ex juvenili attatr maculam suscipiat; tuis