PG 98, col. 770
sustentctur, eœlestibus undique intervallis æqua-
liter perspicueque distat, et deinita sibi servitute
defungitur. Quin solcm etiam intuere, o mottalis,
quotidie exorientem atqte occidentem, qui ad lo-
cum suum, id est ad se ipsum, omnium, quicun-
que terram incolunt, oculos adducit. Nam sul qui-
dem sive ad ortum versctur, sive ad occasum,
semper fulgorem inde suum et radios effundere
visus est: ad quos animantium omniua conver-
tunt se oculi, lucis illius amore illecti. Sol nempe
dum hemisphærium hoc nostrum illustat, ncquee
ut splendorem pulchritudinemque lun inis sui
supra terram perpetuo ostentet, comtenti. ne nlla
nititur; neque occasus sui obscuritatem erepta sili
specie illatam aversatus, statas radiorum declina-
iones evitat unquam aut differt: sed Conditoris
præscriptis sic obtemperat, ut servitutem tantam
quasi benevoli animi verna servire videatur. 7u
vero naturæ termuinos transgressus (nam snpern
ut cogites et inquiras, utque animi vi et intelli-
gentia quidquid mundus ille spiritalis habet medi-
teris ac persequaris, tibi suadent), tu, inquam,
et terra et sole pejor inventus es, inanimes licet
illi sint, nullumque rationis indicium præ se
ferant. Quidni igitur vanitas vanitatum tu quoque
una cum lagitiosis pravisque cogitationibus ct
dictis atque factis tuis habeatis? esto hæc quidem
revera vanitates sint, tu levitatem eorum similitu-
dine referas.
2) Quamobrem dixit David propheta: « Homo
vanitati similis factus est: dies ejus sicut umubr
prætereunt (37). Cujus quidem in verbis mira
plane atque exquisita inest de humana natnra lo-
cutio : nam cum in iis, quæ divinitus condita et
ad stabiles naturæ leges constituta sunt, nihil a
Deo sine consilio factum, eaque de causa nihil,
quod vanitas jure appelletur, inveniri possit; pro-
pterea hominem nequaquam vanitatem dixit: scd
tamen pravorum operum ergo, quæ extrinsecus
ascita, simul cum ipso ext imprudentia ad breve
tempus exsistunt, vanitati næcte comparavit. Qui
dnim naturæ fines non modo læsit, sed etiam longe
transgressus est, atque ad agendi rationem naturæ
contrariam et ad prava quæque opera delexit, non
is quidem vanitas denominabitur, siquidem consi-
lii ejus et facti, qui formuavit perfecitque, ratio
habeatur, et hujus ipsius natura et constitutio ad
amussim examinetur: at, quatenus opere caret,
quod et naturæ respondeat suæ, et Conditoris
voluntati consonum ac consentaneum sit, jure vani-
tati simuuilis fieri dicitur, non quasi temere factus,
sed tanquam temere vivens, ut nullum bonæ me-
morimæ indicium posteritati relinquat. Nam, ut
scriptum est: « Memoria enim usti cum laudi-
bus (38): » et rursus: « In memoria æterna erit
(X7) Psal. cxν, 4, qui in Latinis est centesimus quadragesimus tertius. Τhcodotio habet ἀτμίδι pro
liter perspicueque distat, et deinita sibi servitute
defungitur. Quin solcm etiam intuere, o mottalis,
quotidie exorientem atqte occidentem, qui ad lo-
cum suum, id est ad se ipsum, omnium, quicun-
que terram incolunt, oculos adducit. Nam sul qui-
dem sive ad ortum versctur, sive ad occasum,
semper fulgorem inde suum et radios effundere
visus est: ad quos animantium omniua conver-
tunt se oculi, lucis illius amore illecti. Sol nempe
dum hemisphærium hoc nostrum illustat, ncquee
ut splendorem pulchritudinemque lun inis sui
supra terram perpetuo ostentet, comtenti. ne nlla
nititur; neque occasus sui obscuritatem erepta sili
specie illatam aversatus, statas radiorum declina-
iones evitat unquam aut differt: sed Conditoris
præscriptis sic obtemperat, ut servitutem tantam
quasi benevoli animi verna servire videatur. 7u
vero naturæ termuinos transgressus (nam snpern
ut cogites et inquiras, utque animi vi et intelli-
gentia quidquid mundus ille spiritalis habet medi-
teris ac persequaris, tibi suadent), tu, inquam,
et terra et sole pejor inventus es, inanimes licet
illi sint, nullumque rationis indicium præ se
ferant. Quidni igitur vanitas vanitatum tu quoque
una cum lagitiosis pravisque cogitationibus ct
dictis atque factis tuis habeatis? esto hæc quidem
revera vanitates sint, tu levitatem eorum similitu-
dine referas.
2) Quamobrem dixit David propheta: « Homo
vanitati similis factus est: dies ejus sicut umubr
prætereunt (37). Cujus quidem in verbis mira
plane atque exquisita inest de humana natnra lo-
cutio : nam cum in iis, quæ divinitus condita et
ad stabiles naturæ leges constituta sunt, nihil a
Deo sine consilio factum, eaque de causa nihil,
quod vanitas jure appelletur, inveniri possit; pro-
pterea hominem nequaquam vanitatem dixit: scd
tamen pravorum operum ergo, quæ extrinsecus
ascita, simul cum ipso ext imprudentia ad breve
tempus exsistunt, vanitati næcte comparavit. Qui
dnim naturæ fines non modo læsit, sed etiam longe
transgressus est, atque ad agendi rationem naturæ
contrariam et ad prava quæque opera delexit, non
is quidem vanitas denominabitur, siquidem consi-
lii ejus et facti, qui formuavit perfecitque, ratio
habeatur, et hujus ipsius natura et constitutio ad
amussim examinetur: at, quatenus opere caret,
quod et naturæ respondeat suæ, et Conditoris
voluntati consonum ac consentaneum sit, jure vani-
tati simuuilis fieri dicitur, non quasi temere factus,
sed tanquam temere vivens, ut nullum bonæ me-
morimæ indicium posteritati relinquat. Nam, ut
scriptum est: « Memoria enim usti cum laudi-
bus (38): » et rursus: « In memoria æterna erit
(X7) Psal. cxν, 4, qui in Latinis est centesimus quadragesimus tertius. Τhcodotio habet ἀτμίδι pro