PG 99, col. 860
ἀδελφὸς ὁ τῆς ἐκκλησίας· Ἐγείρομαι, ὑπάγω, εὖ-
ξασθε ὑπὲρ ἐμοῦ. '0 δέ ξένος ἁδελφὸς, μὴ εὑρὼν
παρρησίαν πρὸς τὸν γέροντα, εἶπεν τῷ ἀδελφῷ·
Ἔρχομαι κάγὼ μετὰ σοῦ. Καὶ ἐξῆλθον ὁμοῦ. Παρ-
εκᾰλεσεν οὖν αὑτὸν. λέγων· Λάϐε με καὶ πρὸς τὸν
ἀὸὃᾶν Μωσῆν τδν ἀπὸ λῃστῶν. Kal. ἐλθόντων αὐτῶν
πρὸς αὑτὸν, ἐδέξατο αὑτὸν μετὰ χαρᾶς, καὶ φιλοξε-
νίσαςᾶ ἀπέλυσεν. Kal. λέγει ὁ ἐνεγκὼν τὸν ἕτερον
ἀδελφός ⁸ Ἰδοὺ ἀπήνεγκά σε πρὸς τὺν ξενικὸν μονα-
χὸν καὶ πρὸς τὸν Αἰγύπτιον ' τις ἐκ τῶν δύο ἠρεσὲ
σοις Λέγει ὁ ἀδελφός· '0 Αἰγύπτιος ἦρεσὲ μοι.
Ἀκούσας δέ τις τῶν Πατέρων ταῦτα, ηὔξατο τῷ Θεῷ,
λέγων · Κύριε, δεῖξόν μοι τὸ πρᾶγμα τοῦτο· ὅτι ὃς
μὲν φεύγει διὰ τὺ ὄνομά σου, ὃς δέ ἐναγκαλίζεται διὰ
τὺ όνομά. σου. Kal. ἐδείχθη αὐτῷ δύο πλοῖα μεγάλα ·
καὶ θεωρεῖ τδν ὰὸὁᾶν Ἀρσένιον καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ
Θεοῦ πλέοντες ἐν ἡσυχίᾳ εἰς ἐν ο καὶ ό sese; Μω-
σῆς καὶ ol ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ πλέοντες εἰς ἓν ί, καὶ
ἐψώμιξον μελικηρίδας · οὕτω δέ ὑποχωρῶν τὰς τῶν
ἀνδρῶν ὁμιλίας ἐνεδίδου, τὰς τῶν γυναικῶν ὁτιοῦν
οὐδαμῶς· δριμὺς γὰρ ἦν ὂλος xal. ἀπαρρησίαστος,
ἐρωτικῶς πρὸς Θεὸν διακείμενος.
ιβ’. Ἐλθοῦσα τοιγαροῦν εις τὸν Κάνωπον ’Δλεξαν-
c δρειας Λμιὰ συγκλητικῇ ἀπὸ ’ςῶμης Ellendt? σφόδρα,
καὶ φοϐουμένη τὸν Θεὸν, ποθοῦσα ἰδεῖν αὑτὸν, ὑπ-
εδέξατο αὐτὴν ὁ Θεόφιλος ὀ ἀρχιεπῐσκοπος, καὶ παρ-
εκάλεσεν αὑτὸν ἶνα πείσῃ τδν γέροντα δέξασθαι αὒ-
τήν. Kal ἐλθὼν ὁ ἀρχιεπίσκοπος πρὸς αὐτὸν, παρα
εκάλει δέξασθαι αὐτήν. '0 δέ γέρων οὐ κατεδέξατο
ἀπαντῆσαι. Ὠς οὖν ἀνηγγέλη αὐτῇ ταῦτα, κελεύει
στρωθῆναι τὰ κτήνη αὐτῆς, λέγουσαο Πιστεύω τῷ
Θεῷ ἰδεῖν αὐτόν · οὺ γὰρ ἄνθρωπον ἦλθον ἰδεῖν · εἰσὶ
γὰρ καὶ ἐν τῇ πόλει ἡμῶν πολλοὶ ἄνθρωποι - ἀλλὰ
προφήτην ἦλθον ἰδεῖν. Kal. ὡς ἔφθασε περὶ τὴν κέλ-
λαν τοῦ γέροντος, κατ’ οἰκονομίαν Θεοῦ ηὑκαίρησεν
ἔξω τῆς χέλλης ὁ γέρων· καὶ ἰδοῦσα αὑτὸν, προσ-
έπεσε τοῖς ποσὶν αὑτοῦ, καὶ ἠγειρεν αὐτὴν μετ’ ὀρ-
γῆς, καὶ προσέσχεν αὐτῇ λέγων· Et τδ πρόσωπόν
μου θέλεις ἰδεῖν, ἰδοὺ, βλέπε. Ἦ δέ ἀπὸ αἰσχύνης
οὺ κατενόησε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ. Kal. λέγει αὐτῇ ·
Οὐκ ἧκουσας τὰ ἔργα μου ; Ταῦταίβλὲπειν ἀναγκαῖον.
Πῶς δέ καὶ ἐτόλμησας ποιῆσαι τοσοῦτον πλοῦν ; Οὑιι
οἶδας, ὅτι γυνὴ εἴ, καὶ οὐκ ὀφείλεις προσέρχεσθαι
πώποτε; ἢ ἵνα ἀπέλθῃς εἰς Ῥώμην, καὶ εἴπῃς ταῖς
γυναιξὶν, ὅτι Ἑώρακα Ἀρσένιον, καὶ ποιήσουσι τὴν
θάλασσαν ὁδὸν, γυναικῶν ἐρχομένων πρός με; Ἦ
δὲ εἶπεν· Ἐὰν θέλῃ Κύριος, οὐκ ἀφῶ τινα ἐλθεῖν
VARUS LECTIONES
θ Cotcl. ἱνα.
ΝΟΤᾸΕ.
(ϐο) Res haec gesta narraturi" Vit. ι’]ςῶιιι). vn,
cap. f8, num. Ξῖ et apud Coteler. pag. 368.
ξασθε ὑπὲρ ἐμοῦ. '0 δέ ξένος ἁδελφὸς, μὴ εὑρὼν
παρρησίαν πρὸς τὸν γέροντα, εἶπεν τῷ ἀδελφῷ·
Ἔρχομαι κάγὼ μετὰ σοῦ. Καὶ ἐξῆλθον ὁμοῦ. Παρ-
εκᾰλεσεν οὖν αὑτὸν. λέγων· Λάϐε με καὶ πρὸς τὸν
ἀὸὃᾶν Μωσῆν τδν ἀπὸ λῃστῶν. Kal. ἐλθόντων αὐτῶν
πρὸς αὑτὸν, ἐδέξατο αὑτὸν μετὰ χαρᾶς, καὶ φιλοξε-
νίσαςᾶ ἀπέλυσεν. Kal. λέγει ὁ ἐνεγκὼν τὸν ἕτερον
ἀδελφός ⁸ Ἰδοὺ ἀπήνεγκά σε πρὸς τὺν ξενικὸν μονα-
χὸν καὶ πρὸς τὸν Αἰγύπτιον ' τις ἐκ τῶν δύο ἠρεσὲ
σοις Λέγει ὁ ἀδελφός· '0 Αἰγύπτιος ἦρεσὲ μοι.
Ἀκούσας δέ τις τῶν Πατέρων ταῦτα, ηὔξατο τῷ Θεῷ,
λέγων · Κύριε, δεῖξόν μοι τὸ πρᾶγμα τοῦτο· ὅτι ὃς
μὲν φεύγει διὰ τὺ ὄνομά σου, ὃς δέ ἐναγκαλίζεται διὰ
τὺ όνομά. σου. Kal. ἐδείχθη αὐτῷ δύο πλοῖα μεγάλα ·
καὶ θεωρεῖ τδν ὰὸὁᾶν Ἀρσένιον καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ
Θεοῦ πλέοντες ἐν ἡσυχίᾳ εἰς ἐν ο καὶ ό sese; Μω-
σῆς καὶ ol ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ πλέοντες εἰς ἓν ί, καὶ
ἐψώμιξον μελικηρίδας · οὕτω δέ ὑποχωρῶν τὰς τῶν
ἀνδρῶν ὁμιλίας ἐνεδίδου, τὰς τῶν γυναικῶν ὁτιοῦν
οὐδαμῶς· δριμὺς γὰρ ἦν ὂλος xal. ἀπαρρησίαστος,
ἐρωτικῶς πρὸς Θεὸν διακείμενος.
ιβ’. Ἐλθοῦσα τοιγαροῦν εις τὸν Κάνωπον ’Δλεξαν-
c δρειας Λμιὰ συγκλητικῇ ἀπὸ ’ςῶμης Ellendt? σφόδρα,
καὶ φοϐουμένη τὸν Θεὸν, ποθοῦσα ἰδεῖν αὑτὸν, ὑπ-
εδέξατο αὐτὴν ὁ Θεόφιλος ὀ ἀρχιεπῐσκοπος, καὶ παρ-
εκάλεσεν αὑτὸν ἶνα πείσῃ τδν γέροντα δέξασθαι αὒ-
τήν. Kal ἐλθὼν ὁ ἀρχιεπίσκοπος πρὸς αὐτὸν, παρα
εκάλει δέξασθαι αὐτήν. '0 δέ γέρων οὐ κατεδέξατο
ἀπαντῆσαι. Ὠς οὖν ἀνηγγέλη αὐτῇ ταῦτα, κελεύει
στρωθῆναι τὰ κτήνη αὐτῆς, λέγουσαο Πιστεύω τῷ
Θεῷ ἰδεῖν αὐτόν · οὺ γὰρ ἄνθρωπον ἦλθον ἰδεῖν · εἰσὶ
γὰρ καὶ ἐν τῇ πόλει ἡμῶν πολλοὶ ἄνθρωποι - ἀλλὰ
προφήτην ἦλθον ἰδεῖν. Kal. ὡς ἔφθασε περὶ τὴν κέλ-
λαν τοῦ γέροντος, κατ’ οἰκονομίαν Θεοῦ ηὑκαίρησεν
ἔξω τῆς χέλλης ὁ γέρων· καὶ ἰδοῦσα αὑτὸν, προσ-
έπεσε τοῖς ποσὶν αὑτοῦ, καὶ ἠγειρεν αὐτὴν μετ’ ὀρ-
γῆς, καὶ προσέσχεν αὐτῇ λέγων· Et τδ πρόσωπόν
μου θέλεις ἰδεῖν, ἰδοὺ, βλέπε. Ἦ δέ ἀπὸ αἰσχύνης
οὺ κατενόησε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ. Kal. λέγει αὐτῇ ·
Οὐκ ἧκουσας τὰ ἔργα μου ; Ταῦταίβλὲπειν ἀναγκαῖον.
Πῶς δέ καὶ ἐτόλμησας ποιῆσαι τοσοῦτον πλοῦν ; Οὑιι
οἶδας, ὅτι γυνὴ εἴ, καὶ οὐκ ὀφείλεις προσέρχεσθαι
πώποτε; ἢ ἵνα ἀπέλθῃς εἰς Ῥώμην, καὶ εἴπῃς ταῖς
γυναιξὶν, ὅτι Ἑώρακα Ἀρσένιον, καὶ ποιήσουσι τὴν
θάλασσαν ὁδὸν, γυναικῶν ἐρχομένων πρός με; Ἦ
δὲ εἶπεν· Ἐὰν θέλῃ Κύριος, οὐκ ἀφῶ τινα ἐλθεῖν
VARUS LECTIONES
θ Cotcl. ἱνα.
ΝΟΤᾸΕ.
(ϐο) Res haec gesta narraturi" Vit. ι’]ςῶιιι). vn,
cap. f8, num. Ξῖ et apud Coteler. pag. 368.