PL 1, col. 477

sed qua penes Deum major est contemplatio
mediocrium. Si honesta caussa est convivii, reliquum
ordinem disciplinae aestimate, qui sit de religionnis
officio: nihil vilitatis, nihil immodestiae admittit
; non prius discumbitur, quam oratio ad Deum praegustetur
; editur quantum esurientes capiunt; bibitur
quantum pudicis est utile. Ita saturantur, ut qui
meminerint etiam per noctem adorandum Deum sibi
esse; ita fabulantur, ut qui sciant dominum audire.
Post aquam manualem et lumina, ut quisque de
scripturis sanctis vel de proprio ingenio potest
provocatur in medium Deo canere hinc probatur quomodo
biberit. Oeque oratio convivium dirimit. Inde
disceditur non in catervas caesionum neque
n classes discursationum, nec in eruptiones lasciviarum,

sed ad eamdem curam modestiae et pudicitiae
ut qui non tam coenam coenaverint, quam disciplinam.
Haec coitio christianorum merito sane illicita,