PL 101, col. 1007
1006 yerba : Rogo Patrem per Filium, rogo Filium per a velint, cum omni delestatione anathema illis dico. » Patrem, roqgo Spiritum sanctum per Patrem et Filium, quod nemo scholasticorum tate dixisset.
tibus Guitmunido in lib. 11 de Eucharistie Sacra- mento, et Algero in lib. 1, cap. 21. Cum ergo Con- ſessionis auctor (quod etiam Calvinistz confitentur) eam proſessus sit de Eucharistia fidem, quam hodie Hujus controversize ſomitem primus excitavit Min- gentius quidam in Hispania ; tum Egila ipsius disci-- pulus, regnante Carolo Magno , Alcuino vivents.
Tum quod $10UT 95; verlit coessentialis; scholastici dixissent , Consubstantialis. Peinde si vixisset auctor post exortam Berengarii heresin, cavisset procul dubio ab his erroribus quos Berengariani propugnabant : ex quibus nonnulli as- serebant, panis et vini partem in carnem et sangui- nem Domini transmutari propter dignos (b), partem vero propter indignos immulabilem retineri, testan-
Nascentem hujus erroris 0pi- nionem designare videtur Chifletiana Confessio in loco mox citato his verbis : « Aliquos vero ad malum divida potestate przdestinatos essc, non solum non credo, sed etiam, si sunt, qui tantwn mali credere S testate, et non in nostra.
doctrina que. in Berengarianis nonnullis . damnata est : ac proinde temperasset hc verba quz habentur in Conſessionis parte 1v, cap. 7 : « Tanta est virtus hujus $acriſicii, ut solis justis, [non] peccatoribus, corpus sit et sanguis Christi.
» Quze verba argumento gunt, auctorem ante hos Berengarii errores floruisse, . tamelsi alio in loco mentem suam recte explicat. Ad hc, Joannes abbas in libello precum, quem in gratiam Agnelis Auguste, vivente Berengario, condidit, et ex Patrum sententiis defloravit, quam- plura multorum versuum fragmenta refert ex Chiffle- tiana Conſessione.
Unum superius protuli ex eo li- bello, quod fragmentum Joannes ex fine prime et initio secundz partis Conſessionis istius defloravit, ut in consequentibus amplius declarabo. Atqui non Conſessionis auctor ex Joanne, sed Joannes ex Con- ſessione- hxc mutuatus est : tum quia Joannes omnes libelli sui sententias derivat ex Patribus, sicut ipse
profitetur; tum quia Boerianus codex superat Joan- nis #tatem, et quidem annis bene dacentis. Denique anliquitatem praedicte Conſessionis astruunt sententiz sen dogmata quzedam, que non nisi s:eculo nono ventilata sunt (c).
Nimirum anctor censet in part. nn, cap. 28, catechamenos, si ante baptismum decesserint, non pervenire ad vitam #ter- nam. Confessionis Chifletiane hxc verba sunt : « Nullum quidem catechumenum, quamvis in bonis operibus defunctum, vitam z#ternam habere dicimns, excepto martyrio, ubi tota baptismi sacramenta com- plentur.
Sanguine enim, vel igne, vel penis aliis baptizantar confessores. » Eamdem vero sententiam iisdem omnino verbis asseruit Rabanus in lib. rv de. Universo, cap. 10, quam ex Alcuino preceptore 8u0 accepisse non immerito videri possit.
Item ad zyum Caroli Magni pertinet controversia de duplici preadestinatione, una ad gloriam, altera ad pcenam : quo ex dogmate adversarii consequi af- firmabant, ut homines ad malum seu peccatam a Deo predestinarentur (d).
tibus Guitmunido in lib. 11 de Eucharistie Sacra- mento, et Algero in lib. 1, cap. 21. Cum ergo Con- ſessionis auctor (quod etiam Calvinistz confitentur) eam proſessus sit de Eucharistia fidem, quam hodie Hujus controversize ſomitem primus excitavit Min- gentius quidam in Hispania ; tum Egila ipsius disci-- pulus, regnante Carolo Magno , Alcuino vivents.
Tum quod $10UT 95; verlit coessentialis; scholastici dixissent , Consubstantialis. Peinde si vixisset auctor post exortam Berengarii heresin, cavisset procul dubio ab his erroribus quos Berengariani propugnabant : ex quibus nonnulli as- serebant, panis et vini partem in carnem et sangui- nem Domini transmutari propter dignos (b), partem vero propter indignos immulabilem retineri, testan-
Nascentem hujus erroris 0pi- nionem designare videtur Chifletiana Confessio in loco mox citato his verbis : « Aliquos vero ad malum divida potestate przdestinatos essc, non solum non credo, sed etiam, si sunt, qui tantwn mali credere S testate, et non in nostra.
doctrina que. in Berengarianis nonnullis . damnata est : ac proinde temperasset hc verba quz habentur in Conſessionis parte 1v, cap. 7 : « Tanta est virtus hujus $acriſicii, ut solis justis, [non] peccatoribus, corpus sit et sanguis Christi.
» Quze verba argumento gunt, auctorem ante hos Berengarii errores floruisse, . tamelsi alio in loco mentem suam recte explicat. Ad hc, Joannes abbas in libello precum, quem in gratiam Agnelis Auguste, vivente Berengario, condidit, et ex Patrum sententiis defloravit, quam- plura multorum versuum fragmenta refert ex Chiffle- tiana Conſessione.
Unum superius protuli ex eo li- bello, quod fragmentum Joannes ex fine prime et initio secundz partis Conſessionis istius defloravit, ut in consequentibus amplius declarabo. Atqui non Conſessionis auctor ex Joanne, sed Joannes ex Con- ſessione- hxc mutuatus est : tum quia Joannes omnes libelli sui sententias derivat ex Patribus, sicut ipse
profitetur; tum quia Boerianus codex superat Joan- nis #tatem, et quidem annis bene dacentis. Denique anliquitatem praedicte Conſessionis astruunt sententiz sen dogmata quzedam, que non nisi s:eculo nono ventilata sunt (c).
Nimirum anctor censet in part. nn, cap. 28, catechamenos, si ante baptismum decesserint, non pervenire ad vitam #ter- nam. Confessionis Chifletiane hxc verba sunt : « Nullum quidem catechumenum, quamvis in bonis operibus defunctum, vitam z#ternam habere dicimns, excepto martyrio, ubi tota baptismi sacramenta com- plentur.
Sanguine enim, vel igne, vel penis aliis baptizantar confessores. » Eamdem vero sententiam iisdem omnino verbis asseruit Rabanus in lib. rv de. Universo, cap. 10, quam ex Alcuino preceptore 8u0 accepisse non immerito videri possit.
Item ad zyum Caroli Magni pertinet controversia de duplici preadestinatione, una ad gloriam, altera ad pcenam : quo ex dogmate adversarii consequi af- firmabant, ut homines ad malum seu peccatam a Deo predestinarentur (d).