PL 101, col. 682

Debiles turbas, solita salute,
Reddidit sanas populo vidente;
Multa praeclara, Domino favente,
Fortiter egit.
Mortifer ursus timidus recessit,
Voce Vedasti prohibentis, ultra
Terminum scriptum penetrare dirum
Omne per aevum.
Pectore puro pia verba vera
Auribus fudit populi fidelis:
Auxerat inde numerum piorum
Sedibus altis.
Obvia venit radians columna,
Splendida coeli comitata plebe,
Spiritum purum Domino vocante,
Fine beato.
Zabulo victo fide cum labore
Belliger miles penetravit astra;
Praemia digno obtinet honore
Regis in aula.
Gloria laudis resonet in ore
Omnium Patris, genitaeque Prolis,
Spiritus sancti pariter resultet
Laude perenni. Amen.

patratione post ipsos apostolos nulli ferebat
secundum, tam modico gestorum volumine potiretur.
Idque mihi stupescenti innotuit jam dictus memorabilis
vir Angilbertus, ac spirituales fratres ejusdem
sancti loci, haberi apud se, quin etiam apud diversas
ecclesias, codicem alium grandioris quantitatis,
in quo scilicet illa miracula legebantur, quibus
non immerito sanctum Christi confessorem omnis
Gallia attollebat. Cujus simplex et minus polita locutio
quia fratribus ad recitandum in populo aptior
[ Al., in populum apertior] videbatur sufficere sibi
eamdem descriptionem consenserunt. Dumque in iis
quae rogabant praenotandis jamjamque animos applicarem,
repente vestrae pietatis nuntio sum conventus,
uti ea quae tractabam sic notarem, sicut revera

sapientiae vestrae auribus inferenda. Hinc ego vocato
notario, et fixo prae oculis jam dicto libello, ea quae
referre videbatur de conversione, de moribus, de
continentia et sanctitate vere incomparabili, necnon
de glorioso transitu ejus ad Christum, seu de relatione