PL 105, col. 405

Collocat et [collocet in] regnum lucis sedemque bea[tam.
Misit ab occiduo hic monachos qui maxime nostros,
Quin et finitimos fratres: hincque inde cubantes
Mores et studia et leges et dogmata patrum
Incoepta incipere, et lapsa renovare monerent.
CAP. VII. Legatio fratrum ad imperatorem directa.
Subdimur interea, duro custode remoto,
Scilicet extremis, usque dum frater Adalfrid,
Unus ab occiduis, nostris comitatus ad alta
Fratribus, eximii subiens oracula regis,
Frustrataque loco et diro spoliata magistro
Fuldae Patre pio, rursus vestirier orat.
Cui pia progenies contra sic ore locutus:
Vade age, consiliumque voca, fratresque saluta.
Et quemcunque velint juste riteque repertum
Expetito patrem, ex nobis concede labori.
Dixerat, et laetum clara dimisit ab aula.
Ille ubi percepit regis responsa potentis,
Atque haec ipsa suo volvens sub pectore versat,
Hortatur socios creber, jubet esse paratos,
Cogit inire viam, et celerem per opaca locorum
Concite ferre gradum, per terras, gramina, limphas,
Per montes, vallesque simul, per densa ferarum
Lustra, lupus horrendum ululans ubi devius ore
Sanguineo, saepe insidias sub corde volutat.
Nec mora, cumque dies noctis superaverat um[bras,
Titanisque rubens orbi lux alta refulsit;
Statim cum sociis missus de rege remissus,
Ardua certatim pariter ad moenia tendit
Fuldae, parta quidem secum bona dona reportans.
Interea latos volitat pennata per agros,
Coenobii Fuldensis ovans adlabitur aures
Fratrum fama, boni, cursum rumoribus aptis,
Forte virum ostentat, absque discrimine sospena
Confectum, laevique monet nil mente vereri.
Haec adhuc memorans lictor de rege venusto
Missus adit, nostrique simul cum principe fratres
Odilhoh, Reccheoet senior, jam functus; uterque
Presbyter et monachus, animo laetique minores
Jussi tecta petunt: neque enim post tempora multa
Fratribus accitis, regis ita nuntius orsus.
CAP. VIII. Responsio imperatoris fratribus aperitur.
Ludwicus rex pacificus Caesarque serenus,
Vobis jam propria mandavit voce salutem,
Et quemcunque cupit vestra concordia concors
Rite patrem, justeque simul digneque repertum
Laesis luminibus vestro concessit amori.
Dixit, et introrsus oris spiramina saepsit.
Nulla mora in medio supplex in rebus egenis
Fratrum congeries responsa ante ora ferentis
Corpore collapso genibus procumbit humi, mox
Grates persolvens dignas haec munera danti.
CAP. IX. Increpatio poetae et exhortatio ejusdem.