PL 105, col. 820
Forma institutionis canonicorum (Symphosius Amalarius), J. P. Migne
LX. Quod nullus ecclesiasticorum in tabernis comedere
debeat.
LXI. De avaritia.
LXII. Quod usuram non solum clerici exigere non debent,
sed nec laici Christiani.
LXIII. De his qui esum carnium in clero constituti diffugiunt.
LXIV. De numero certo diaconorum.
LXV. De his qui abominantur eos qui carnibus vescuntur.
LXVI. De his qui in usus pauperum conferuntur.
LXVII. De his qui pro virginitate superbiunt.
LXVIII. De his qui Dominico die jejunant, tanquam
nihil prae caeteris differente.
LXIX. De his qui ecclesiastica jejunia absque necessitate
dissolvunt.
LXX. De his qui se a perceptione sanctae communionis
avertunt, et qui excommunicatis per domos communicant.
LXXI. De his qui ab alia paroecia praeter conscientiam
episcoporum suorum in aliis commorantur.
LXXII. De clericis vel laicis excommunicatis.
LXXIII. De episcopis et clericis adeuntibus imperatorem.
LXXIV. De damnatis episcopis aut clericis adeuntibus
imperatorem.
LXXV. Ut qui in sacrario serviunt usuras non exigant.
LXXVI. De his qui debeant in pulpito psallere
LXXVII. De honore quem presbyteris diaconi, qui sub
ipsis sunt, debeant exhibere.
LXXVIII. Quod subdiaconi non debeant benedicere,
vel benedictionem dare.
LXXIX. De exorcistis qui non sunt ab episcopis ordinati.
LXXX. In ecclesia prandia fieri non debere.
LXXXI. Quod praeter episcopi jussionem clericus proficisci
non debeat.
LXXXII. Ut ad sacrarium mulieres non introeant.
LXXXIII. Non licere clericis ludicris interesse spectaculis.
LXXXIV. Oblationes in domibus offerri non oportere
LXXXV. De clericis et monachis non manentibus in suo
proposito.
LXXXVI. Quod non oporteat clericos habentes adversus
invicem negotium proprium episcopum relinquere, et
ad saecularia judicia convolare.
LXXXVII. Quod minime clericos transmigrare conveniat.
LXXXVIII. Quod non liceat clericis post mortem sui
episcopi bona ejus diripere.
LXXXIX. Si quis clericorum pauper promotus, in ordine
postea habuerit aliquid, Ecclesiae potestati subjiciat.
XC. Ut clerici tabernas, nisi in peregrinis, non ingrediantur.
XCI. Ut alienus clericus minime suscipiatur ab alio.
XCII. Ut clericus nec suo, nec alieno nomine fenus
exerceat.
XCIII. Ut clerici nullas negotiationes inhonestas, et
turpia lucra sectentur.
XCIV. De vita clericorum.
XCV. De institutione clericorum.
XCVI. Ex epistola Hieronymi ad Rusticum.
XCVII. Quid distet inter monachum et clericum.
XCVIII. De vita clericorum.
XCIX. De clericis.
C. De regulis clericorum.
CI. De gentibus clericorum.
CII. Quales oporteat clericos esse.
CIII. De subjectis bonis sub pastorali regimine constitutis.
CIV. De subditis.
CV. De invidis et protervis subditis.
CVI. Quod secundum sermonem prophetae culpa sua
pereant, qui sacerdotum increpationes perversa voluntate
contemnunt.
CVII. Cum quo damno animae suae ab ecclesia quae pauperes
pascit accipiunt illi qui sibi de suo sufficiunt.
CVIII. Qui sint qui etiam cum profectu animae suae opibus
sustentatur ecclesiae.
CIX. Quid facere debeant clerici, quorum infirmitas
non potest sua contemnere.
debeat.
LXI. De avaritia.
LXII. Quod usuram non solum clerici exigere non debent,
sed nec laici Christiani.
LXIII. De his qui esum carnium in clero constituti diffugiunt.
LXIV. De numero certo diaconorum.
LXV. De his qui abominantur eos qui carnibus vescuntur.
LXVI. De his qui in usus pauperum conferuntur.
LXVII. De his qui pro virginitate superbiunt.
LXVIII. De his qui Dominico die jejunant, tanquam
nihil prae caeteris differente.
LXIX. De his qui ecclesiastica jejunia absque necessitate
dissolvunt.
LXX. De his qui se a perceptione sanctae communionis
avertunt, et qui excommunicatis per domos communicant.
LXXI. De his qui ab alia paroecia praeter conscientiam
episcoporum suorum in aliis commorantur.
LXXII. De clericis vel laicis excommunicatis.
LXXIII. De episcopis et clericis adeuntibus imperatorem.
LXXIV. De damnatis episcopis aut clericis adeuntibus
imperatorem.
LXXV. Ut qui in sacrario serviunt usuras non exigant.
LXXVI. De his qui debeant in pulpito psallere
LXXVII. De honore quem presbyteris diaconi, qui sub
ipsis sunt, debeant exhibere.
LXXVIII. Quod subdiaconi non debeant benedicere,
vel benedictionem dare.
LXXIX. De exorcistis qui non sunt ab episcopis ordinati.
LXXX. In ecclesia prandia fieri non debere.
LXXXI. Quod praeter episcopi jussionem clericus proficisci
non debeat.
LXXXII. Ut ad sacrarium mulieres non introeant.
LXXXIII. Non licere clericis ludicris interesse spectaculis.
LXXXIV. Oblationes in domibus offerri non oportere
LXXXV. De clericis et monachis non manentibus in suo
proposito.
LXXXVI. Quod non oporteat clericos habentes adversus
invicem negotium proprium episcopum relinquere, et
ad saecularia judicia convolare.
LXXXVII. Quod minime clericos transmigrare conveniat.
LXXXVIII. Quod non liceat clericis post mortem sui
episcopi bona ejus diripere.
LXXXIX. Si quis clericorum pauper promotus, in ordine
postea habuerit aliquid, Ecclesiae potestati subjiciat.
XC. Ut clerici tabernas, nisi in peregrinis, non ingrediantur.
XCI. Ut alienus clericus minime suscipiatur ab alio.
XCII. Ut clericus nec suo, nec alieno nomine fenus
exerceat.
XCIII. Ut clerici nullas negotiationes inhonestas, et
turpia lucra sectentur.
XCIV. De vita clericorum.
XCV. De institutione clericorum.
XCVI. Ex epistola Hieronymi ad Rusticum.
XCVII. Quid distet inter monachum et clericum.
XCVIII. De vita clericorum.
XCIX. De clericis.
C. De regulis clericorum.
CI. De gentibus clericorum.
CII. Quales oporteat clericos esse.
CIII. De subjectis bonis sub pastorali regimine constitutis.
CIV. De subditis.
CV. De invidis et protervis subditis.
CVI. Quod secundum sermonem prophetae culpa sua
pereant, qui sacerdotum increpationes perversa voluntate
contemnunt.
CVII. Cum quo damno animae suae ab ecclesia quae pauperes
pascit accipiunt illi qui sibi de suo sufficiunt.
CVIII. Qui sint qui etiam cum profectu animae suae opibus
sustentatur ecclesiae.
CIX. Quid facere debeant clerici, quorum infirmitas
non potest sua contemnere.