PL 105, col. 836
Forma institutionis canonicorum (Symphosius Amalarius), J. P. Migne
et superficiem carnium non dissolvant artifici
temperamento: sed ut quod populo praecepturus
est, prius a domesticis exigat. Filios habentem subditos
cum omni castitate. Ne scilicet incontinentes
imitentur filios Heli, qui in vestibulo templi cum
mulieribus dormiebant [(I Reg. II)] . Non neophytum,
ne in superbiam elatus, in judicium incidat diaboli.
Heri catechumenus, hodie pontifex; heri in amphitheatro,
hodie in ecclesia; vespere in circo, mane
in altari; dudum fautor histrionum, nunc virginum
consecrator. Quod autem ait, ne in superbiam elatus,
in judicium incidat diaboli, quis non exemplo verum
probet? Ignorat momentaneus sacerdos humilitatem
et mansuetudinem rusticorum, ignorat blanditias
Christianas, nescit seipsum contemnere. De dignitate
transfertur ad dignitatem. Non jejunavit, non
flevit, non mores suos saepe reprehendit, et assidua
meditatione correxit. Non substantiam pauperibus
erogavit. De cathedra quodam modo ducitur ad cathedram,
id est de superbia ad superbiam. Judicium
autem et ruina diaboli nulli dubium quin arrogantia
sit. Incidunt in eam, qui in puncto horae, necdum discipuli,
jam magistri sunt. Oportet autem eum et testimonium
habere bonum ab his qui foris sunt. Quale
principium, talis et clausula. Qui irreprehensibilis
est, non solum a domesticis, sed et ab alienis
consono ore laudatur. Alieni extra Ecclesiam sunt
Judaei, haeretici, atque gentiles. Talis ergo sit pontifex
Christi, ut qui religioni detrahunt, vitae ejus
detrahere non audeant. Hos in sacerdotibus eligendis
canones observare oportet.
CAPUT XII.
[(S. Aug. lib. ad pastores.)] Qui pastorum [Augustini
de Pastoribus. Qui pastorum] nomina audire volunt,
et pastorum officium implere nolunt, quid ad eos per
prophetam dicatur, sicut lectum audivimus, recenseamus.
Audite vos cum intentione, audiamus nos
cum tremore. Et factum est verbum Domini, inquit
Ezechiel, ad me dicens: Fili hominis, propheta super
pastores Israel, et dic ad pastores Israel [(Ezech.
XXXIV)]
. Hanc lectionem modo, cum legeretur, audivimus:
hinc cum vestra sanctitate aliquid loqui decrevimus.
Adjuvabit ipse ut vera dicamus, si non
nostra dicamus. Nam si nostra dixerimus, pastores
erimus pascentes nos, non oves. Si autem illius sunt
quae dicimus, per quemlibet ipse vos pascit. Haec
dicit Dominus Deus: Vae pastoribus Israel, qui pascunt
se solos. Nunquid oves pascunt pastores? id
est non se pascunt pastores, sed oves. Haec prima
causa est, quare arguantur isti pastores: quia seipsos
pascunt, non oves. Qui sunt, qui seipsos pascunt?
De quibus Apostolus dicit: Omnes enim sua quaerunt,
non quae Jesu Christi [(Philipp. II)]
. Nos enim quos
in loco isto, de quo periculosa ratio redditur, Dominus
secundum dignationem suam, non secundum meritum
nostrum, constituit, habemus duo quaedam.
Unum, quod Christiani sumus: alterum, quod praepositi
sumus. Illud, quod Christiani sumus, propter
nos est: quod praepositi sumus, propter vos est. In
temperamento: sed ut quod populo praecepturus
est, prius a domesticis exigat. Filios habentem subditos
cum omni castitate. Ne scilicet incontinentes
imitentur filios Heli, qui in vestibulo templi cum
mulieribus dormiebant [(I Reg. II)] . Non neophytum,
ne in superbiam elatus, in judicium incidat diaboli.
Heri catechumenus, hodie pontifex; heri in amphitheatro,
hodie in ecclesia; vespere in circo, mane
in altari; dudum fautor histrionum, nunc virginum
consecrator. Quod autem ait, ne in superbiam elatus,
in judicium incidat diaboli, quis non exemplo verum
probet? Ignorat momentaneus sacerdos humilitatem
et mansuetudinem rusticorum, ignorat blanditias
Christianas, nescit seipsum contemnere. De dignitate
transfertur ad dignitatem. Non jejunavit, non
flevit, non mores suos saepe reprehendit, et assidua
meditatione correxit. Non substantiam pauperibus
erogavit. De cathedra quodam modo ducitur ad cathedram,
id est de superbia ad superbiam. Judicium
autem et ruina diaboli nulli dubium quin arrogantia
sit. Incidunt in eam, qui in puncto horae, necdum discipuli,
jam magistri sunt. Oportet autem eum et testimonium
habere bonum ab his qui foris sunt. Quale
principium, talis et clausula. Qui irreprehensibilis
est, non solum a domesticis, sed et ab alienis
consono ore laudatur. Alieni extra Ecclesiam sunt
Judaei, haeretici, atque gentiles. Talis ergo sit pontifex
Christi, ut qui religioni detrahunt, vitae ejus
detrahere non audeant. Hos in sacerdotibus eligendis
canones observare oportet.
CAPUT XII.
[(S. Aug. lib. ad pastores.)] Qui pastorum [Augustini
de Pastoribus. Qui pastorum] nomina audire volunt,
et pastorum officium implere nolunt, quid ad eos per
prophetam dicatur, sicut lectum audivimus, recenseamus.
Audite vos cum intentione, audiamus nos
cum tremore. Et factum est verbum Domini, inquit
Ezechiel, ad me dicens: Fili hominis, propheta super
pastores Israel, et dic ad pastores Israel [(Ezech.
XXXIV)]
. Hanc lectionem modo, cum legeretur, audivimus:
hinc cum vestra sanctitate aliquid loqui decrevimus.
Adjuvabit ipse ut vera dicamus, si non
nostra dicamus. Nam si nostra dixerimus, pastores
erimus pascentes nos, non oves. Si autem illius sunt
quae dicimus, per quemlibet ipse vos pascit. Haec
dicit Dominus Deus: Vae pastoribus Israel, qui pascunt
se solos. Nunquid oves pascunt pastores? id
est non se pascunt pastores, sed oves. Haec prima
causa est, quare arguantur isti pastores: quia seipsos
pascunt, non oves. Qui sunt, qui seipsos pascunt?
De quibus Apostolus dicit: Omnes enim sua quaerunt,
non quae Jesu Christi [(Philipp. II)]
. Nos enim quos
in loco isto, de quo periculosa ratio redditur, Dominus
secundum dignationem suam, non secundum meritum
nostrum, constituit, habemus duo quaedam.
Unum, quod Christiani sumus: alterum, quod praepositi
sumus. Illud, quod Christiani sumus, propter
nos est: quod praepositi sumus, propter vos est. In