PL 124, col. 1146
Vita S. Germani (Hericus Antissiodorensis), J. P. Migne
Multa fatigaret privatim et publice [( B., privata et publica)] cura,
Pronior in patrias animum defixerat oras
Affectus genitalis humi, quam mitibus usque
Temperat officiis et molli flectit habena,
Praesens praesentem praesenti numine firmans.
Haec domus, haec requies, haec oblectatio vitae:
Vel quia fundorum non contemnenda facultas
Hic illi fuerat, juris monumenta paterni;
Vel quia (terrigenis est quod nonnulla voluptas)
Copia multarum juveni permagna ferarum
Silvestres praebebat opes. Venatibus ille
Deditus, et levium meditans spectacula rerum,
Lascivis animum studiis pascebat inertem:
Cumque foret sacri dilutus fonte liquoris,
Nudo se tantum gaudebat nomine dici
Christicolam; luteum sapiebant caetera saeclum.
27. Altoque et lato stabat gratissima quondam
Urbe pyrus media, populo spectabilis omni;
Non quia pendentum flavebat honore pyrorum,
Nec quia perpetuae vernabat munere frondis;
Sed deprensarum passim capita alta ferarum,
Arboris obscoenae patulis haerentia ramis,
Praebebant vano plausum et spectacula vulgo.
Horrebant illic trepidi ramalia cervi,
Et dirum frendentis apri fera spicula, dentes,
Acribus exitium meditantes forte molossis:
Tunc quoque sic variis arbos induta tropaeis,
Fundebat rudibus lascivi semina risus.
Fixerat haec Juvenis, laudis captator et aurae,
Qua faciles animi pascique capique suescunt.
CAPUT II. S. Amatoris zelus adversus Germani superstitionem et hujus ira.
28. Urbis amor nostrae, sacrique refector ovilis,
Praesul Amator erat, merito cognomine mactus.
Doctor magnificus, meritorum luce coruscus,
Signorum titulis longe lateque celebris.
Noverat hic rapidis metam praefigere flammis,
Noverat adversas verbo detrudere pestes,
Auribus obstructis aditum praetendere vocis,
Officium vinctis praecepto reddere linguis,
Post funus functis usum concedere lucis:
Omnia qui poterat, sancto dedit omnia posse.
Sancte gregis tutor, qui jure vocaris Amator,
Non auri aut mundi, verum trans omnia Christi;
Ne mihi succense, de te perpauca loquenti.
Gestorum mihi dulce foret monumenta tuorum,
Et vitae totum plectro percurrere textum;
Sed revocat sumpti series perlonga laboris;
Nec sinit a coepto quoquam deflectere calle.
Et te grandiloquos vellem nutrisse poetas,
Qui tibi multicana possent garrire camoena.
Vatibus ut careas, rectorum est culpa tuorum.
Pronior in patrias animum defixerat oras
Affectus genitalis humi, quam mitibus usque
Temperat officiis et molli flectit habena,
Praesens praesentem praesenti numine firmans.
Haec domus, haec requies, haec oblectatio vitae:
Vel quia fundorum non contemnenda facultas
Hic illi fuerat, juris monumenta paterni;
Vel quia (terrigenis est quod nonnulla voluptas)
Copia multarum juveni permagna ferarum
Silvestres praebebat opes. Venatibus ille
Deditus, et levium meditans spectacula rerum,
Lascivis animum studiis pascebat inertem:
Cumque foret sacri dilutus fonte liquoris,
Nudo se tantum gaudebat nomine dici
Christicolam; luteum sapiebant caetera saeclum.
27. Altoque et lato stabat gratissima quondam
Urbe pyrus media, populo spectabilis omni;
Non quia pendentum flavebat honore pyrorum,
Nec quia perpetuae vernabat munere frondis;
Sed deprensarum passim capita alta ferarum,
Arboris obscoenae patulis haerentia ramis,
Praebebant vano plausum et spectacula vulgo.
Horrebant illic trepidi ramalia cervi,
Et dirum frendentis apri fera spicula, dentes,
Acribus exitium meditantes forte molossis:
Tunc quoque sic variis arbos induta tropaeis,
Fundebat rudibus lascivi semina risus.
Fixerat haec Juvenis, laudis captator et aurae,
Qua faciles animi pascique capique suescunt.
CAPUT II. S. Amatoris zelus adversus Germani superstitionem et hujus ira.
28. Urbis amor nostrae, sacrique refector ovilis,
Praesul Amator erat, merito cognomine mactus.
Doctor magnificus, meritorum luce coruscus,
Signorum titulis longe lateque celebris.
Noverat hic rapidis metam praefigere flammis,
Noverat adversas verbo detrudere pestes,
Auribus obstructis aditum praetendere vocis,
Officium vinctis praecepto reddere linguis,
Post funus functis usum concedere lucis:
Omnia qui poterat, sancto dedit omnia posse.
Sancte gregis tutor, qui jure vocaris Amator,
Non auri aut mundi, verum trans omnia Christi;
Ne mihi succense, de te perpauca loquenti.
Gestorum mihi dulce foret monumenta tuorum,
Et vitae totum plectro percurrere textum;
Sed revocat sumpti series perlonga laboris;
Nec sinit a coepto quoquam deflectere calle.
Et te grandiloquos vellem nutrisse poetas,
Qui tibi multicana possent garrire camoena.
Vatibus ut careas, rectorum est culpa tuorum.