PL 124, col. 1148
Vita S. Germani (Hericus Antissiodorensis), J. P. Migne
Majestate ducis, si robora chara ferirent,
In sua vertendas metuebant colla secures.
Caesores trepido sanctus torpore paventes
Ut vidit, raptam primus tentare bipennem
Ausus, et injecto violanda in robora ferro,
Jam vestrum nemo dubitet succidere, dixit.
In caput hoc unum noxae reputetur origo:
Dicite, me fecisse nefas. Hoc inquit: et omnis
Paruit imperiis, licet insecura [( B., quamvis malecauta)] , jubentis
Turba. Sonat crebris accisa bipennibus arbos,
Ictaque dat gemitus; et cum durissima ferro,
Pondere tum proprio victa, occubuitque, ruitque.
Tum primum admisit solari munere tacta
Subdita terra diem; rebus tum praebita vanis
Interit, et meritos arbor conflatur in ignes.
Quaeque affixa diu fuerant oscilla ferarum,
Pontificis jussu tota pelluntur ab urbe.
Haec rure abducto fiebant principe cuncta.
31. Fama, quid in coelo rerum pelagoque geratur
Et tellure, videt, totique est conscia mundo;
Quodque usquam est, toto quanquam sit ab orbe remotum,
Inspicit, inque cavas penetrat malefida latebras.
Omnia cum didicit, mox omnibus omnia pandit.
Et, quia dicentem sequitur nonnulla venustas
Verborum, crescitque novis facundia causis,
Multa fides illi vulgo praebetur ah omni.
Non ea rem clamore gerit, sed murmure vocis,
Nescio quid, raucum et grave cornicatur inepta:
Mille trahit secum rumores, mille susurros:
Mistaque cum veris pariter quoque falsa geruntur.
Cumque novis vacuas implet sermonibus auras,
Succedunt comites nonnunquam gaudia cassa:
Nunc timor; interdum rabies invisa furoris:
Advolat haec juveni, inflicti praenuntia damni:
Arboris occasu spretumque ducem laesumque tribunal [( B., spretum laesumque tribunal)] ,
Et sublata sui queritur male jura timoris;
Nec fore se posthac ullius in orbe vigoris,
Si non censori [ pro censorii] jam tum temerator honoris
Supplicium toti praesul dependeret urbi.
Occupat ira virum; seseque ferocior ipso,
Infremuitque minax, traxitque per ora ruborem:
Ut fremit acer equus, cum Martius aere canoro
Signa movet tubicen, pugnaeque insumit [( B., incendit)] amorem.
Non illum magni reverentia pontificatus,
Non sanctae cohibet respectus relligionis:
Absistunt oculis rectum, pietasque, pudorque:
Torva furit, sanctoque necem meditatur iniquam
Dirus: et, O socii, lectissima pectora, dixit,
Praecipitem hunc rapite, et meritis sontissima poenis
Membra date, stygiaeque reum demittite morti.
Sentiat, esse viros. Sic fatus: et acrior ira,
In sua vertendas metuebant colla secures.
Caesores trepido sanctus torpore paventes
Ut vidit, raptam primus tentare bipennem
Ausus, et injecto violanda in robora ferro,
Jam vestrum nemo dubitet succidere, dixit.
In caput hoc unum noxae reputetur origo:
Dicite, me fecisse nefas. Hoc inquit: et omnis
Paruit imperiis, licet insecura [( B., quamvis malecauta)] , jubentis
Turba. Sonat crebris accisa bipennibus arbos,
Ictaque dat gemitus; et cum durissima ferro,
Pondere tum proprio victa, occubuitque, ruitque.
Tum primum admisit solari munere tacta
Subdita terra diem; rebus tum praebita vanis
Interit, et meritos arbor conflatur in ignes.
Quaeque affixa diu fuerant oscilla ferarum,
Pontificis jussu tota pelluntur ab urbe.
Haec rure abducto fiebant principe cuncta.
31. Fama, quid in coelo rerum pelagoque geratur
Et tellure, videt, totique est conscia mundo;
Quodque usquam est, toto quanquam sit ab orbe remotum,
Inspicit, inque cavas penetrat malefida latebras.
Omnia cum didicit, mox omnibus omnia pandit.
Et, quia dicentem sequitur nonnulla venustas
Verborum, crescitque novis facundia causis,
Multa fides illi vulgo praebetur ah omni.
Non ea rem clamore gerit, sed murmure vocis,
Nescio quid, raucum et grave cornicatur inepta:
Mille trahit secum rumores, mille susurros:
Mistaque cum veris pariter quoque falsa geruntur.
Cumque novis vacuas implet sermonibus auras,
Succedunt comites nonnunquam gaudia cassa:
Nunc timor; interdum rabies invisa furoris:
Advolat haec juveni, inflicti praenuntia damni:
Arboris occasu spretumque ducem laesumque tribunal [( B., spretum laesumque tribunal)] ,
Et sublata sui queritur male jura timoris;
Nec fore se posthac ullius in orbe vigoris,
Si non censori [ pro censorii] jam tum temerator honoris
Supplicium toti praesul dependeret urbi.
Occupat ira virum; seseque ferocior ipso,
Infremuitque minax, traxitque per ora ruborem:
Ut fremit acer equus, cum Martius aere canoro
Signa movet tubicen, pugnaeque insumit [( B., incendit)] amorem.
Non illum magni reverentia pontificatus,
Non sanctae cohibet respectus relligionis:
Absistunt oculis rectum, pietasque, pudorque:
Torva furit, sanctoque necem meditatur iniquam
Dirus: et, O socii, lectissima pectora, dixit,
Praecipitem hunc rapite, et meritis sontissima poenis
Membra date, stygiaeque reum demittite morti.
Sentiat, esse viros. Sic fatus: et acrior ira,