PL 139, col. 11

per medium pontis lapideum in fluvium cum uno
puerulo, qui manibus suis traebat. Et non post multos
hoc tempore interea irruentibus in traGaleas
barbaris, Julianus impiissimus cesar cetum
in unum exercitum apud Vangionum civitatem, donativum
coepit erogare militibus. Ut est consuetudinis,
singulis recitabantur, donec a Martinus inventus
est; quem presentari sibi jussit. Quem
aloquitur dicens: « Numquid et pater tuus et vos
inscriptionem inter scolares aulas sub rege Constantio
militasti? » Cui vir Domini Martinus respondit
dicens: « Christi enim sum miles; mihi pugnare
non licet. » Ab hac vocem tirannus infremuit dicens:
« Non religionis gratia detractare militia! » Retrudi
ergo eum in custodia jubetur. Tunc consignans se

Martinus et in nomine Domini Jesu signo crucis, non
clippeo protectus a galea, ostium cuneo penetrabo
securus. Postera autem dies hostes legatos
de pacem miserunt sua omnia. Quo vir Domini
de persecutione tiranni liberavit. Quo Romae
reversus est augustus. Tanta denique nequitiae
temporibus suis extitit, quantum narrare non possum.
Coepit aecclesiae sanctorum claudere, et templa
idolorum patefacere, et rebus aecclesiarum in fisco
daretur. De qua re consilio facto cum apparitoribus
suis, de aecclesia sancti Silvestri in monte Sirapti et
de appendiciis suis, quod extruxit a fundamentis
aecclesiae hujus, et res ipsius aecclesiae in fisco daretur,
et quasi per hodium Constantini principi patrata
dextrueretur. Eodem vero tempore nutum Dei

omnipotenti surrexit bellum Persarum adversus impiissimus
imperator Julianus; ambulavit in Persida.
Qui cum ambulasset, quanta malitia insercuit
in beato Basilis archiepiscopus, modo taceamus. Qui
cum ambulasset usque ibidem pervenisset, pugnam
conflicta Romani cum Persida, victus tenetur Julianus
impiissimus imperator, et nimis afflictus a Persis;
quibus ipse Julianus decoratus est ab extremo
vertice usque ad ungulas pedum. Et corium ejus
dictus coccinum ibidem omni tempore regis Persarum
dum pacem haberet super corium Juliani sedentem
et congratulabantur. Regnavit autem Julianus
anni 2 et mense 8.
2.
Jobianus facto christianissimo imperator,
aperte sunt aecclesiae, et coepit religio christiana

gaudere. Regnavit ipse Jobianus menses 8. Damaxus
Rome episcopus fecit basylicam jux
theutrum sancto Laurentio, et alia basilica in