PL 139, col. 1117
Vita S. Landoaldi (Heregerius Lobiensis), J. P. Migne
thesauro est reinventa. Alius quidam, quodam flagitio
vere impeditus, in eodem perjuravit; eademque
nocte cum domo et unico filio miser deflagravit.
Alia quoque miracula illic fieri contigit, quae nunc
dicere supersedeo.
10.
Quapropter idem Lantso venerabilem virum
antecessorem nostrum, dominum scilicet Euraclum,
supplex adiit, rogans ut aut per se aut per
vicarios suos sanctorum corpora transferrentur, et
unde ante Nortmannicam depositi erant infestationem
relevarentur. Saepius postulando haec iterans,
tandem impetravit: et Bono archidiaconus cum
duobus archipresbyteris, fidelibus utique viris,
Thietboldo et Uhodone, sed et cum aliis ex monasteriis,
Sancti scilicet Trudonis, Belisiae, et Tungris,
illud advenerunt, et cum litania solemni ex tumulis,
quibus negligenter nimis squalebant, extulerunt.
Invenerunt autem plures thecas: sed una erat
in qua S. Landoaldus archipresbyter et diaconus
suus pariter tegebantur Amantius. Aderat et lapis
ad capita eorum, nominibus ipsorum insculptus. Aliae
continebant SS. Adeltrudem et Vincianam, quod
indicabat crucicula quaedam argentea, pectori S.
Vincianae superinventa. His rejectis pariter et relatis,
dum sanctorum corpora vino simul et aqua diluerentur,
avicula quaedam per fenestram feretro sanctorum
illapsa, simul et importune aliquoties eis, qui
huic officio intererant immersa, aliquoties in delossum
devolans quo corpora sanctorum erant elata,
omnibus astantibus et haec videntibus, miraculum
incussit pariter et horrorem. Nam et colore pulchritudinis
erat diversae, sed antehac inviso; et stridore
vocis quidem dulcifluae, sed inaudito. Quae licet ab
astantibus posset comprehendi, a nemine praesumpta
est temerari. Quae quasi quibusdam plausibus
laetitiae et vocis sibilatione hac illac circumvolans, et
iteruin feretro sanctorum insidens, non destitit ab
incoepto, donec omnia competenti consummarentur
officio.
11.
Eadem die caeca quaedam de villa Hasbina,
quae erat in vicinia, vulgante fama quod sanctorum
efferrentur corpora, accurrit celeriter cum candela.
Biduum deinde sustinens, et sanctorum patrocinia
indesinenter exposcens, tertia die recessit clare
videns.
12.
Sequenti igitur anno uxor jam dicti Lantsonis,
nomine Sigeburgis, morbo sic intercutis laborabat,
cruraque ejus cum pedibus ita intumuerant, ut pene
per totum annum nec saltem ecclesiam, nisi sella
gestatoria eveheretur, intraverit, nec toro viri nec
convivio participata sit, edulium omne fastidierit,
potum excepta aqua universum execrata sit. Haec
intempestae cujusdam noctis visione subita semivigilans
vere impeditus, in eodem perjuravit; eademque
nocte cum domo et unico filio miser deflagravit.
Alia quoque miracula illic fieri contigit, quae nunc
dicere supersedeo.
10.
Quapropter idem Lantso venerabilem virum
antecessorem nostrum, dominum scilicet Euraclum,
supplex adiit, rogans ut aut per se aut per
vicarios suos sanctorum corpora transferrentur, et
unde ante Nortmannicam depositi erant infestationem
relevarentur. Saepius postulando haec iterans,
tandem impetravit: et Bono archidiaconus cum
duobus archipresbyteris, fidelibus utique viris,
Thietboldo et Uhodone, sed et cum aliis ex monasteriis,
Sancti scilicet Trudonis, Belisiae, et Tungris,
illud advenerunt, et cum litania solemni ex tumulis,
quibus negligenter nimis squalebant, extulerunt.
Invenerunt autem plures thecas: sed una erat
in qua S. Landoaldus archipresbyter et diaconus
suus pariter tegebantur Amantius. Aderat et lapis
ad capita eorum, nominibus ipsorum insculptus. Aliae
continebant SS. Adeltrudem et Vincianam, quod
indicabat crucicula quaedam argentea, pectori S.
Vincianae superinventa. His rejectis pariter et relatis,
dum sanctorum corpora vino simul et aqua diluerentur,
avicula quaedam per fenestram feretro sanctorum
illapsa, simul et importune aliquoties eis, qui
huic officio intererant immersa, aliquoties in delossum
devolans quo corpora sanctorum erant elata,
omnibus astantibus et haec videntibus, miraculum
incussit pariter et horrorem. Nam et colore pulchritudinis
erat diversae, sed antehac inviso; et stridore
vocis quidem dulcifluae, sed inaudito. Quae licet ab
astantibus posset comprehendi, a nemine praesumpta
est temerari. Quae quasi quibusdam plausibus
laetitiae et vocis sibilatione hac illac circumvolans, et
iteruin feretro sanctorum insidens, non destitit ab
incoepto, donec omnia competenti consummarentur
officio.
11.
Eadem die caeca quaedam de villa Hasbina,
quae erat in vicinia, vulgante fama quod sanctorum
efferrentur corpora, accurrit celeriter cum candela.
Biduum deinde sustinens, et sanctorum patrocinia
indesinenter exposcens, tertia die recessit clare
videns.
12.
Sequenti igitur anno uxor jam dicti Lantsonis,
nomine Sigeburgis, morbo sic intercutis laborabat,
cruraque ejus cum pedibus ita intumuerant, ut pene
per totum annum nec saltem ecclesiam, nisi sella
gestatoria eveheretur, intraverit, nec toro viri nec
convivio participata sit, edulium omne fastidierit,
potum excepta aqua universum execrata sit. Haec
intempestae cujusdam noctis visione subita semivigilans