PL 139, col. 1156
Vita S. Remacli (Notgerus Leodiensis), J. P. Migne
VII.
Surgit ocius beatus Trudo, nil de angelica
visione haesitans eoque quo jussus fuerat ire contendit.
Sanctus Remaclus tum occupatus erat pascendis
et curandis ovibus suis; et cum propius
beatus Trudo accederet, ille divina revelatione
edoctus: « Surgite, inquit, propere, et viro Dei, qui
nos invisere venit, obviam itote: reverenter illum
excipite, et cum honore ad me introducite. En
prope est, occurrite illi celeriter. » Faciunt illi ut
erant jussi, et sanctum Trudonem ad beatum Remaclum,
domi cum suis manentem, adducunt. Cernens
illum pius pater surgit, et prae gaudio flens, in
ejus oscula ruit; volentem ad ipsius pedes se abjicere
retinet, moxque erigit, et ab intimo pectore
gratias agens Deo: « Sit tibi, inquit, Jesu bone per
Spiritum sanctum cum aeterno Patre visitator animarum,
gloria, laus, et jubilatio, qui voluisse nos
hac die consolari adventu hujus famuli tui, in quo
tu habitas. » Addiditque: « Et tu, fili mi, sis benedictus
a Domino, qui te dignatus est mittere ad nos, et
desiderium animi tui occulta inspiratione nobis
significare. Scito igitur deinceps te mihi charitatis
jure filium fore, meque semper tibi patris spiritalis
officia praestiturum. Mihi enim servo suo revelavit
Dominus quid pro animae tuae salute
faciendum tibi sit: et ex me disces quemadmodum
possis compos effici voti tui. Cognovi, Domino
me docente, in pueritia te vovisse, si tibi
sacrarum litterarum cognitio quandoque obtingeret,
ecclesiam in fundo tuo te constructurum, atque illic
Domino, dum vixeris, famulaturum. Isthuc autem
hoc ordine te noveris completurum. Sancto protomartyri
Stephano apud urbem Metensem tuas possessiones
offeres, et ab ejus loci habitatoribus scripta
divina doceberis. Id ubi consecutus fueris, ad
me redibis, et ecclesiam quo voles loco, ut es pollicitus,
aedificabis. »
VIII.
Deinde cum ei bene precatus esset, dedit ei
litteras suas ad Metensis urbis episcopum, qui
eum, ut divinitus ipsi revelatum erat, institueret ac
erudiret. Praeerat tunc Metensi Ecclesiae Clodulphus,
beati Arnulphi, ut carne filius, ita virtutum
meritis in pontificatu successor dignissimus. Is humanissime
beatum Trudonem excipiens, non solum
ejus ipsius causa, sed etiam propter sancti Remacli
egregiam commendationem, causis adventus ejus
cognitis, sacris eum litteris et divina lege erudiendum
curavit, et quas obtulit sancto Stephano possessiones
suscepit. Multis vero annis illic moras
trahentem bene habuit, diligenterque instructum et
sacerdotio initiatum, sancto patri Remaclo remisit.
Is percontans ex eo quid Dominus ipsi praestitisset,
et num prospero itinere ultro citroque usus esset,
ubi comperit eum in sacris litteris bene eruditum,
immensas Deo gratias agit, ita dicens: « Laus tibi,
Pater, Domine coeli et terrae, quod complere dignatus
es ea quae mihi de tuo famulo revelaveras, eumque
ad me, tuis praeceptis tuaeque legis eruditione
instructum et ornatum, incolumem revocasti. Permisit
Surgit ocius beatus Trudo, nil de angelica
visione haesitans eoque quo jussus fuerat ire contendit.
Sanctus Remaclus tum occupatus erat pascendis
et curandis ovibus suis; et cum propius
beatus Trudo accederet, ille divina revelatione
edoctus: « Surgite, inquit, propere, et viro Dei, qui
nos invisere venit, obviam itote: reverenter illum
excipite, et cum honore ad me introducite. En
prope est, occurrite illi celeriter. » Faciunt illi ut
erant jussi, et sanctum Trudonem ad beatum Remaclum,
domi cum suis manentem, adducunt. Cernens
illum pius pater surgit, et prae gaudio flens, in
ejus oscula ruit; volentem ad ipsius pedes se abjicere
retinet, moxque erigit, et ab intimo pectore
gratias agens Deo: « Sit tibi, inquit, Jesu bone per
Spiritum sanctum cum aeterno Patre visitator animarum,
gloria, laus, et jubilatio, qui voluisse nos
hac die consolari adventu hujus famuli tui, in quo
tu habitas. » Addiditque: « Et tu, fili mi, sis benedictus
a Domino, qui te dignatus est mittere ad nos, et
desiderium animi tui occulta inspiratione nobis
significare. Scito igitur deinceps te mihi charitatis
jure filium fore, meque semper tibi patris spiritalis
officia praestiturum. Mihi enim servo suo revelavit
Dominus quid pro animae tuae salute
faciendum tibi sit: et ex me disces quemadmodum
possis compos effici voti tui. Cognovi, Domino
me docente, in pueritia te vovisse, si tibi
sacrarum litterarum cognitio quandoque obtingeret,
ecclesiam in fundo tuo te constructurum, atque illic
Domino, dum vixeris, famulaturum. Isthuc autem
hoc ordine te noveris completurum. Sancto protomartyri
Stephano apud urbem Metensem tuas possessiones
offeres, et ab ejus loci habitatoribus scripta
divina doceberis. Id ubi consecutus fueris, ad
me redibis, et ecclesiam quo voles loco, ut es pollicitus,
aedificabis. »
VIII.
Deinde cum ei bene precatus esset, dedit ei
litteras suas ad Metensis urbis episcopum, qui
eum, ut divinitus ipsi revelatum erat, institueret ac
erudiret. Praeerat tunc Metensi Ecclesiae Clodulphus,
beati Arnulphi, ut carne filius, ita virtutum
meritis in pontificatu successor dignissimus. Is humanissime
beatum Trudonem excipiens, non solum
ejus ipsius causa, sed etiam propter sancti Remacli
egregiam commendationem, causis adventus ejus
cognitis, sacris eum litteris et divina lege erudiendum
curavit, et quas obtulit sancto Stephano possessiones
suscepit. Multis vero annis illic moras
trahentem bene habuit, diligenterque instructum et
sacerdotio initiatum, sancto patri Remaclo remisit.
Is percontans ex eo quid Dominus ipsi praestitisset,
et num prospero itinere ultro citroque usus esset,
ubi comperit eum in sacris litteris bene eruditum,
immensas Deo gratias agit, ita dicens: « Laus tibi,
Pater, Domine coeli et terrae, quod complere dignatus
es ea quae mihi de tuo famulo revelaveras, eumque
ad me, tuis praeceptis tuaeque legis eruditione
instructum et ornatum, incolumem revocasti. Permisit