PL 139, col. 35

ad principum amicitia preponeret, solumque illum
honore hac munificentiam sibi colendum judicaret.
Ac deinde ad sacratissimum domini hac salvatoris
nostri Jesu Christi sepulchrum locumque
resurrectionis advenisset, ornatoque sacrum locum
auro gemmisque, etiam vexillum aureum mire
magnitudinis imposuit; non solum cuncta loca
sancta decoravit, sed etiam presepe Domini et
sepulchrum que petierant Aaron rex, potestatis
ejus ascribere concessit. Quanta vestes,
et aromata, et ceteras horientalium terrarum
opes ingentia, et dona Karulo concessit! Vertente
igitur, prudentissimus rex cum Aaron rex usque in
Alexandria pervenit. Sicque letificantes Francis et
Aggarenis, quasi consanguineis esset. Dimissoque

est Aaron rex a Karulo Magno in pace; in propria
sua est reversus. Rex piissimus atque fortis, ad
Constantinopolitano hurbem, Naciforus, Michahel,
it Leo, formidantes quasi imperium ei eripere
vellet, valde sub sceptu; quo cognito rex
formidine eorum, pactum et fedus firmissimum posuit
inter se, ut nulla inter partes cuilibet scandali
remaneret occasio. Erat enim semper Romanis et
Grecis Francorum suspecta potentia. Unde et illum
Grecum est ad proverbium: ΤΟΝ ΦΡΑΚΟΝ ΦΙΛΟΝ
ΕΧΙϞ, ΙΤΟΝΑ ΟΥΚ ΕΧΙϞ. Quod Latini dicunt: Francos
abeto amicos. Qui mox imperator cum quanta donis
et munera, et aliquantulum de corpore sancti
Andreae apostoli, ad imperatoribus Constantinopolim
accepto, in Italia est reversus. Roma veniens,

et dona amplissima beato Petro constituit, ordinataque
Urbe, et omnia Pentapoli, et Ravenne finibus
seu Tuscie, omnia in apostolici potestatibe concessit.
Gratias agens Deo et apostolorum principi, et