PL 139, col. 376

ago: et id quidem merito, dummodo refocillatum
me fatear furfure Platonis, et te Patrem cognoscam
satiatum super ferculum Salomonis. Quid
plura? In primis vos valere et in omnibus prospere
agere, meum pro certo sciatis gaudere: quia, ut
decet in Domino, ex vestrae commoditatis, vel, quod
absit! ineptiae, utcunque se habeat, cumulo meum
commodum vel infortunium specto. De voluntaria
vero servitutis meae in vos qualitate quid opus est
verbis, cum ultra omnem vestrae subjectionis clericum
vel clientem juxta majorem rerum mearum
facultatem me in omni loco [non] possitis habere
promptiorem simul et devotiorem?