PL 139, col. 387

Reverentissimae vitae viro domno HERVEO clerico,
sancti pontificis Martini thesaurario, AIMOINUS
monachorum beati patris Benedicti, sensu minimus,
indeficientem aeternae vitae thesaurum.
Quia superni gratia Redemptoris tuam, amantissime
domne, sibi vitam pudicam elegit ac placabilem;
nos omnes, quibus tua benignitas cordi est,
gaudio gaudemus non modico. Reminiscimur enim
jucundam tuae pueritiae indolem, quam lenis sodalibus,
quam grata majoribus, ac (quod magis est)
quam placita Deo fuerit ac sanctis omnibus. Tua
quoque sanctitas memorem se fore ostendit bonorum
quae in hoc sacro Floriacensi coenobio vidit,
sive audivit, exemplorum. Dumque, quibus modis
altioris vitae vias incedat, quotidie comminiscitur,

praeceptorum ac assiduae admonitionis nutritoris sui
sancti patris nostri Abbonis haud segniter recordatur.
Cujus erga tuam dapsilitatem sedulae dilectionis
Antiquae gentilitati id quondam fuit studii ut
eorum quos unice dilexissent facta, etiam inhonesta,
memorialibus mandarent litteris, et pro illorum bene
gestis laudes suis referrent diis. Nobis vero, qui
per Christi gratiam eorum evasimus errorem, idem
quidem studium, sed dissimili intentione, est habendum;
ut scilicet sanctorum vitas Patrum, ac martyrum
victorias nostris pandamus scriptis post nos
venturis saeculis. Verum haec ipsa ad laudem nostri
referamus Creatoris, per quem vel bene vivere, vel
coronam potuerunt martyrii percipere. Quapropter
unius dilecti domini, sancti videlicet patris nostri
Abbonis, vitam, seu quo ordine pervenerit ad martyrium,

rusticano licet sermone aggrediamur scribere.
Nec oportet quemquam dubitare eum vere
martyrem fore, [fuisse], quem constat pro veritate,
quae Christus est, mortem pertulisse; qui, etsi non revocabat
homines a cultu idolorum, laborabat tamen
liberare (quod majus est) a servitute vitiorum; quibus
Abbo civis Aurelianensis. Floriaci studet.
S. Benedicto traditus. --Venerabilis igitur Abbo
Aurelianensi ortus est in pago. Cujus patris vocabulum