PL 141, col. 317
Tractatus contra Judaeos (Fulbertus Carnotensis), J. P. Migne · Sermones ad populum (Fulbertus Carnotensis), J. P. Migne
nec reges quidem existere potuerunt. Ubi
enim causae effectivae desunt, effectus earum minime
esse possunt. Concluditur itaque non solum de Juda
sceptrum ablatum, sed ne regem quidem ibi postea
fieri potuisse. Nunc veniamus ad tertium: « Non est
nobis, inquiunt, tanti signi, quod exsules sumus
nunc et sine rege, id est principe, ut propterea credamus
venisse Messiam. Fuimus enim similiter in
Babylone, non tamen ullo modo venit Messias, sed
postea reversi Hierosolymam habuimus regnum et
sacerdotium: haec est ergo spes nostra ut, similiter
nobis restitutis, cum placuerit Deo, rursus haec adveniant. »
Respondemus, quod nunc exsules et sine principe
vos esse dixistis, et verum est; ibi enim collectus
erat in unum populus Hierolosymis, id est,
Patres venerabiles, chari fratres, filii Dei, aliquid
vobis volumus memorare de iis quae nunquam vos
oblivisci oportet, videlicet quomodo credere debeatis
et vivere, et si quis peccaverit, quomodo possit
recuperare. Tria sunt haec: fides catholica haec est,
ut unum Dominum in Trinitate, et Trinitatem in
unitate veneremur. Multi sunt autem qui non possunt
hoc intelligere, nisi per quasdam quasi similitudines
inducantur. Quapropter dicamus et nos aliquid
tale. In sole sunt tres naturaliter, sphaera, claritas,
calor. Sphaera solis naturaliter est splendens
et calens. Summus Pater naturaliter est sapiens, et
amans; sphaera solis, et splendor, et calor, non sunt
tres soles, sed unus sol; summus Pater et sapientia
ejus, et amor ejus non sunt tres dii, sed unus est
Deus; sapientia Filius Dei est, Spiritus sanctus amor
est: Pater itaque et Filius, et Spiritus sanctus unus
Deus est; hic Deus ante saecula et nunc, et semper
fecit omnia visibilia et invisibilia.
Quaeritur autem cur Deus Pater Filium suum, id
est sapientiam, hominem fieri voluit? Respondeamus
quam brevissime possumus, propter hominem utique
redimendum, qui culpa sua perierat, et per se non
poterat reparari. Nam antequam peccaret homo,
erat prudens et immortalis, et arbitrio liber, fuit
tamen tanta calliditas diaboli, ut seduceret eum et
redderet insipientem, mortalem et fragilem: quomodo
ergo posset, stultus, et fragilis, et mortalis
effectus, diabolum revincere, et recuperare per se
quod perdiderat, qui quaeque sibi adhuc validus non
defendit? nullo modo erat tamen impossibile non impleri
quod volebat Omnipotens.
SERMO II.
enim causae effectivae desunt, effectus earum minime
esse possunt. Concluditur itaque non solum de Juda
sceptrum ablatum, sed ne regem quidem ibi postea
fieri potuisse. Nunc veniamus ad tertium: « Non est
nobis, inquiunt, tanti signi, quod exsules sumus
nunc et sine rege, id est principe, ut propterea credamus
venisse Messiam. Fuimus enim similiter in
Babylone, non tamen ullo modo venit Messias, sed
postea reversi Hierosolymam habuimus regnum et
sacerdotium: haec est ergo spes nostra ut, similiter
nobis restitutis, cum placuerit Deo, rursus haec adveniant. »
Respondemus, quod nunc exsules et sine principe
vos esse dixistis, et verum est; ibi enim collectus
erat in unum populus Hierolosymis, id est,
Patres venerabiles, chari fratres, filii Dei, aliquid
vobis volumus memorare de iis quae nunquam vos
oblivisci oportet, videlicet quomodo credere debeatis
et vivere, et si quis peccaverit, quomodo possit
recuperare. Tria sunt haec: fides catholica haec est,
ut unum Dominum in Trinitate, et Trinitatem in
unitate veneremur. Multi sunt autem qui non possunt
hoc intelligere, nisi per quasdam quasi similitudines
inducantur. Quapropter dicamus et nos aliquid
tale. In sole sunt tres naturaliter, sphaera, claritas,
calor. Sphaera solis naturaliter est splendens
et calens. Summus Pater naturaliter est sapiens, et
amans; sphaera solis, et splendor, et calor, non sunt
tres soles, sed unus sol; summus Pater et sapientia
ejus, et amor ejus non sunt tres dii, sed unus est
Deus; sapientia Filius Dei est, Spiritus sanctus amor
est: Pater itaque et Filius, et Spiritus sanctus unus
Deus est; hic Deus ante saecula et nunc, et semper
fecit omnia visibilia et invisibilia.
Quaeritur autem cur Deus Pater Filium suum, id
est sapientiam, hominem fieri voluit? Respondeamus
quam brevissime possumus, propter hominem utique
redimendum, qui culpa sua perierat, et per se non
poterat reparari. Nam antequam peccaret homo,
erat prudens et immortalis, et arbitrio liber, fuit
tamen tanta calliditas diaboli, ut seduceret eum et
redderet insipientem, mortalem et fragilem: quomodo
ergo posset, stultus, et fragilis, et mortalis
effectus, diabolum revincere, et recuperare per se
quod perdiderat, qui quaeque sibi adhuc validus non
defendit? nullo modo erat tamen impossibile non impleri
quod volebat Omnipotens.
SERMO II.