PL 142, col. 719
Vita S. Guillelmi (Rodulfus Glaber), J. P. Migne · Epistolae (Seifridus Tegernseensis), J. P. Migne
suasit. Quod etiam de multis similis rei
gratia cognitum habetur fecisse.
29.
Ex Italia in Galliam redux. Pie obit Fiscamni. --Jam
vero in Dei opere magis assiduus quam frequens,
cum esset in Italia suum biennio praestolans a saeculo
excessum, sed rerum opportunitatibus exinde evocatus,
aegerrime tamen ad Gallias remeavit. Cumque revisendi
charitate cunctos Gorziense usque monasterium,
a se olim cum caeteris ad regulare specimen
reformatum devenisset, quae supererant invisere curavit.
Dehinc ad praenominatum venit Fiscamnum. Post
aliquot vero dierum acribus coepit doloribus affligi.
Jam quippe imminente solemnitate Nativitatis Dominicae,
praenoscens suae a Christo vocationis diem,
convocatis ad se fratribus, deliberans coram eis
provide ac sapienter de cunctis quae ipsius innitebantur
patrocinio, quid vel qualiter agendum seu
ordinandum foret, sicque universis, praesentibus
simul et absentibus, sua benedictione firmatis, ac
Deo commissis, expetiit sibi dari salutare ac vivificum
commeatum. Expletisque solemnibus totis
octo dierum, nil omnino loquens, oculos tantum ad
Deum erigens, illi soli intendens, illum solum mente
respiciens; jamque aspiciebat felix anima, subito ad
Specialissimo seniori +, nostris temporibus cunctis
hominibus sanctitate et justitia excellentiori,
+ abbatis vocabulo addictus solo nomine, una cum
subjectis toto corde et ore perenne gaudium in
utroque homine.
Omnimodis, reverentissime Pater, par esse scio,
uti vobis servili famulamine obediam, quoad vivo.
Hoc vero, prout posse adjacet mihi, devotissime totis
corporis nisibus cupio adimplere. Sed doleo
quod non condignum beneficiis, meae parvitati a
vestra celsitudine saepe collatis, valeam exhibere.
Spiritalis autem serviminis munia vobis impendere
devotus rei regum Christo pro vestra salute indesinenter
supplico totus. Spero equidem, quamvis
terrena mihi facultas pro exhibendo vobis servitio
gratia cognitum habetur fecisse.
29.
Ex Italia in Galliam redux. Pie obit Fiscamni. --Jam
vero in Dei opere magis assiduus quam frequens,
cum esset in Italia suum biennio praestolans a saeculo
excessum, sed rerum opportunitatibus exinde evocatus,
aegerrime tamen ad Gallias remeavit. Cumque revisendi
charitate cunctos Gorziense usque monasterium,
a se olim cum caeteris ad regulare specimen
reformatum devenisset, quae supererant invisere curavit.
Dehinc ad praenominatum venit Fiscamnum. Post
aliquot vero dierum acribus coepit doloribus affligi.
Jam quippe imminente solemnitate Nativitatis Dominicae,
praenoscens suae a Christo vocationis diem,
convocatis ad se fratribus, deliberans coram eis
provide ac sapienter de cunctis quae ipsius innitebantur
patrocinio, quid vel qualiter agendum seu
ordinandum foret, sicque universis, praesentibus
simul et absentibus, sua benedictione firmatis, ac
Deo commissis, expetiit sibi dari salutare ac vivificum
commeatum. Expletisque solemnibus totis
octo dierum, nil omnino loquens, oculos tantum ad
Deum erigens, illi soli intendens, illum solum mente
respiciens; jamque aspiciebat felix anima, subito ad
Specialissimo seniori +, nostris temporibus cunctis
hominibus sanctitate et justitia excellentiori,
+ abbatis vocabulo addictus solo nomine, una cum
subjectis toto corde et ore perenne gaudium in
utroque homine.
Omnimodis, reverentissime Pater, par esse scio,
uti vobis servili famulamine obediam, quoad vivo.
Hoc vero, prout posse adjacet mihi, devotissime totis
corporis nisibus cupio adimplere. Sed doleo
quod non condignum beneficiis, meae parvitati a
vestra celsitudine saepe collatis, valeam exhibere.
Spiritalis autem serviminis munia vobis impendere
devotus rei regum Christo pro vestra salute indesinenter
supplico totus. Spero equidem, quamvis
terrena mihi facultas pro exhibendo vobis servitio