PL 142, col. 963

Factus est pater inclytus
Ipse vir apostolicus.
Cujus clara confessio
Coronatur martyrio
Decertando legitime,
Subacto mundi principe.
Templum ipse virgineum
Pectus sacravit proprium,
Coelestis vitae nuntius
Recte vocatur angelus.
Quorum gaudet nominibus
Pater noster egregius
His nos jungat in aethera,
Christi favente gratia.
Cui sit laus et gloria
Tollenti mundi crimina:
Cum Patre et sancto Spiritu
In sempiterna saecula. Amen.
Hymnus in Nocturnis.
Christe, cunctorum via, lux sanctorum,
Precibus sacris venerandi Patris
Magni Maioli populo fideli
Gaudia pacis
Mitte de coelis, veniamque nostris
Largire culpis. . . . . . . . .
Adsit et nobis gratia perennis
Spiritus almi.
Cujus protecti munere potenti,
Patrum exemplis meritisque celsis,
Pariter arctum mereamur altum
Scandere regnum.
Gloria Patri, genitaeque Proli,
Et tibi compar utriusque semper,
Spiritus alme, Deus unus omni
Tempore saecli. Amen.
In Laudibus. Hymnus.
Maiole, consors procerum
Regum Regi placentium
Inter coelestes aulicos
Divinitatis conscios,

S. Odilo, quintus Cluniacensium abbas, celeberrimus
monasteriorum sui temporis reformator,
Arvernis circa an. 962, natus, an. 995 Maiolo in