PL 143, col. 449
Carmen de conflictu ovis et lini (Hermannus Contractus), J. P. Migne
Lenis in attactu nec minus in intuitu ( sic ).
Gallia, quam quondam veteres dixere Comatam,
Addit multiplicem velleribus speciem.
Gens variae mentis variae vult tegmina vestis,
Veste probans animi mobilitate geri.
Mille gerit varias hic in uno tegmine virgas,
Discolor ut virga, virga sit ut reliqua.
Hic reliquum corpus albenti vellere tectus,
Hac viret, ast alia rubbeus est manica.
Hic sua per geminas dum findit pallia caudas,
Rusticus est nisi sit discolor haec alii;
Sed cum multiplicis gens haec tegumenta coloris
Unusquisque suum comparet ad studium,
Hanc tamen egregium facit haec provincia pannum
Qui viret aut glaucus aut quasi caeruleus.
Has vestes dominis gestandas, Flandria, mittis,
Has flocco crispans, leniter has solidans.
Tu fucare modis mea vellera, Theutone, nescis;
Nec tamen ista manus est operosa minus.
Docto versatas tenues in pollice lanas
Transfers ad tenuis delicias operis.
Tinges, Rhene, leves pulchra nigredine vestes,
Virginibus mittis ordinibusque sacris.
Suevia dat rufos non tincto vellere pannos;
His regum pelles, his operit proceres.
Est color e rufo, viridi confectus et albo,
Quem flavum dicis si proprie loqueris;
Hanc speciem pannis innatam sponte coloris,
Hister, amanda paras regibus ad tunicas.
Nobilis haec nulli vestis penetrabilis imbri,
Nil habet hoc majus munere Theutonicus.
Quod fulget variis distincta coloribus iris,
Tot vestes pingis, o mea lana, modis.
Has ovis et plura his affert utilitates,
Quas homo mirari, sed numerare nequit.
LINUM.
Ut laudetur ovis, species numerare coloris,
Quae poscat ratio non penitus video.
Splendor enim coeli suus est, suus est viror agri;
Quod nix albescit id decor ejus erit:
Sic diversorum sua laus est forma colorum;
Non sit ovis: nunquid non color ullus erit?
Una quidem lini, sed quae non accidit illi
Exterius, simplex, sponte placens species.
Teste quidem mundo, species haec congrua lino,
Et, qua terra patet, nostra figura placet.
Candida, sollemnis pretiosaque linea vestis,
Congrua laetitiae, nescia tristitiae;
Nec mortale genus solummodo veste muamus beamus,
Immo delicias conferimus varias.
Floribus intextis, aliis subtilia signis,
Tergendis manibus lintea porrigimus.
Alba superpositis mundi mensalia donis
Sunt epulis regum cultus et auxilium;
Quo, si quis pannos casu substernat ovines.
Escas offensi rejicient animi.
Molliter insertis ornans subsellia plumis,
Attus quos profert linea theca fovet.
Gallia, quam quondam veteres dixere Comatam,
Addit multiplicem velleribus speciem.
Gens variae mentis variae vult tegmina vestis,
Veste probans animi mobilitate geri.
Mille gerit varias hic in uno tegmine virgas,
Discolor ut virga, virga sit ut reliqua.
Hic reliquum corpus albenti vellere tectus,
Hac viret, ast alia rubbeus est manica.
Hic sua per geminas dum findit pallia caudas,
Rusticus est nisi sit discolor haec alii;
Sed cum multiplicis gens haec tegumenta coloris
Unusquisque suum comparet ad studium,
Hanc tamen egregium facit haec provincia pannum
Qui viret aut glaucus aut quasi caeruleus.
Has vestes dominis gestandas, Flandria, mittis,
Has flocco crispans, leniter has solidans.
Tu fucare modis mea vellera, Theutone, nescis;
Nec tamen ista manus est operosa minus.
Docto versatas tenues in pollice lanas
Transfers ad tenuis delicias operis.
Tinges, Rhene, leves pulchra nigredine vestes,
Virginibus mittis ordinibusque sacris.
Suevia dat rufos non tincto vellere pannos;
His regum pelles, his operit proceres.
Est color e rufo, viridi confectus et albo,
Quem flavum dicis si proprie loqueris;
Hanc speciem pannis innatam sponte coloris,
Hister, amanda paras regibus ad tunicas.
Nobilis haec nulli vestis penetrabilis imbri,
Nil habet hoc majus munere Theutonicus.
Quod fulget variis distincta coloribus iris,
Tot vestes pingis, o mea lana, modis.
Has ovis et plura his affert utilitates,
Quas homo mirari, sed numerare nequit.
LINUM.
Ut laudetur ovis, species numerare coloris,
Quae poscat ratio non penitus video.
Splendor enim coeli suus est, suus est viror agri;
Quod nix albescit id decor ejus erit:
Sic diversorum sua laus est forma colorum;
Non sit ovis: nunquid non color ullus erit?
Una quidem lini, sed quae non accidit illi
Exterius, simplex, sponte placens species.
Teste quidem mundo, species haec congrua lino,
Et, qua terra patet, nostra figura placet.
Candida, sollemnis pretiosaque linea vestis,
Congrua laetitiae, nescia tristitiae;
Nec mortale genus solummodo veste muamus beamus,
Immo delicias conferimus varias.
Floribus intextis, aliis subtilia signis,
Tergendis manibus lintea porrigimus.
Alba superpositis mundi mensalia donis
Sunt epulis regum cultus et auxilium;
Quo, si quis pannos casu substernat ovines.
Escas offensi rejicient animi.
Molliter insertis ornans subsellia plumis,
Attus quos profert linea theca fovet.