PL 143, col. 54
assislere voluit, eique moriturus labulas snas con- signavit, ut quecunque adhuc scribenda restant in eis, diligemter emendet, ct scripta aliis conmendet ; que ſortlassis continuandi illius Chrouici occasio ſuit.
Dum vero Hermannum magis|rum suum vocat, non de magislro puerorum, $ed virorum in altio- ri.us disciplinis, quibus prafulgebat Hermannus, erudien:\orum intelligendus est. Virum certe, non juvenem Bertholdum arguuut, quz mox memoravi- mus.
Nec adhuc juvenem illam prodit quod Her- mannus librum svum De mensura astrolabii apud B Pez, Thes. Anectd., tom. Ill, p. 1, p. 95, eidem inseri- pscrit, quemque ejus potissimum inslantia motus composuit.
Et quidem ex illis jam lum presbyter fuisse videri posset, Siquidem talis unquam fuerit, cum presby!eri-tilulum cidem nec Mellicensis Ano-- nymus, nec cilati codices, nec ipse Hermannus tribuant, prout tamen Bernoldo faciunt.
Quiz hic alii comminiscuntur, inſra ad Bernoldum. exami- nantur. | XXViI. Quousque vero continuationem guam perduxerit Bertholdus isle, ex codicibus certo stazui haud potest. Qui. unicum Hermanni continuatorem - agnoscunt, illud ad annum 41100 deductum fateri debent, ut ut inter alia obitus ejus in Bernoldi Chro- nico ad annum 1088 memoratus iis adversetur;
C hune enim ipsum esse judicamus , de quo ille |. c. : Bertholdus , doctor egregius, in 8acris litteris ap- prime eruditus, in seneclute bona plenus dierum, mi- gravit ad Dominum IV Idus Martii ; qua cum $Supe- rius dictis optime convenire videntur.
Eiiti, quos- cunque habemus, ultra annum 1066 haud progre- diuntur; ac post illum annum codices nostri cum altera Bernoldi continuatione conveniunt. Ut adeo non vana sit conjectura, editorum quoque codices in Bertholdo ultra dictum annum 1066 haud processisse ; quod eliam ex Supra (n.
26) allegata utriusque auctoris sentiendi diversitate magis fir- - matur. Demus enim Bertholdum poslea sententiam SU2Mm mulassC, correxisset saltem poslea que ad annum illum 1061 contra legitimum papam $Scripse- rat, $i ad alteriora schismatis tempora conlinualio- nem $uam perduxissel.
Tantum de Hermanni Chronico disseruisse suM- ciat, Plura desideranti satis abunde faciet Joannes Ego in $uo (ractalu De viris illustribus monaetcrii Augiz Divilis an. 1630 couscripto , cap.
28, in Pes zii Thesauro Anecd. tom. 1, p. 11, p. 688, _—_—_ _ —— — 4
Dum vero Hermannum magis|rum suum vocat, non de magislro puerorum, $ed virorum in altio- ri.us disciplinis, quibus prafulgebat Hermannus, erudien:\orum intelligendus est. Virum certe, non juvenem Bertholdum arguuut, quz mox memoravi- mus.
Nec adhuc juvenem illam prodit quod Her- mannus librum svum De mensura astrolabii apud B Pez, Thes. Anectd., tom. Ill, p. 1, p. 95, eidem inseri- pscrit, quemque ejus potissimum inslantia motus composuit.
Et quidem ex illis jam lum presbyter fuisse videri posset, Siquidem talis unquam fuerit, cum presby!eri-tilulum cidem nec Mellicensis Ano-- nymus, nec cilati codices, nec ipse Hermannus tribuant, prout tamen Bernoldo faciunt.
Quiz hic alii comminiscuntur, inſra ad Bernoldum. exami- nantur. | XXViI. Quousque vero continuationem guam perduxerit Bertholdus isle, ex codicibus certo stazui haud potest. Qui. unicum Hermanni continuatorem - agnoscunt, illud ad annum 41100 deductum fateri debent, ut ut inter alia obitus ejus in Bernoldi Chro- nico ad annum 1088 memoratus iis adversetur;
C hune enim ipsum esse judicamus , de quo ille |. c. : Bertholdus , doctor egregius, in 8acris litteris ap- prime eruditus, in seneclute bona plenus dierum, mi- gravit ad Dominum IV Idus Martii ; qua cum $Supe- rius dictis optime convenire videntur.
Eiiti, quos- cunque habemus, ultra annum 1066 haud progre- diuntur; ac post illum annum codices nostri cum altera Bernoldi continuatione conveniunt. Ut adeo non vana sit conjectura, editorum quoque codices in Bertholdo ultra dictum annum 1066 haud processisse ; quod eliam ex Supra (n.
26) allegata utriusque auctoris sentiendi diversitate magis fir- - matur. Demus enim Bertholdum poslea sententiam SU2Mm mulassC, correxisset saltem poslea que ad annum illum 1061 contra legitimum papam $Scripse- rat, $i ad alteriora schismatis tempora conlinualio- nem $uam perduxissel.
Tantum de Hermanni Chronico disseruisse suM- ciat, Plura desideranti satis abunde faciet Joannes Ego in $uo (ractalu De viris illustribus monaetcrii Augiz Divilis an. 1630 couscripto , cap.
28, in Pes zii Thesauro Anecd. tom. 1, p. 11, p. 688, _—_—_ _ —— — 4