PL 146, col. 1441
Epistola contra Brunonem et Berengarium (Deoduinus Leodiensis), J. P. Migne · Epistola ad I. episcopum (Deoduinus Leodiensis), J. P. Migne
Christi ambigatis. Item sanctus Cyrillus: Non
communem carnem, inquit, accipientes, sed vere vivificationem,
et ipsius Verbi propriam factam. Ergo,
si propria, quomodo umbra? si propria, quomodo
figura? Item beatus Ambrosius: Ne esset, ait, velut
quidam horror cruoris, sed maneret tamen gratia Redemptoris,
ideo similitudinem accipis, sed verae naturae
gratiam, virtutemque consequeris. Item ipse in
libro de Sacramentis: Quid hic, ait, quaeris naturae
ordinem in Christi corpore, cum praeter naturam sit
ipse Dominus Jesus partus ex Virgine? Ante benedictionem
alia species nominatur, post consecrationem,
corpus efficitur. Item ipse in eodem: Vinum, inquit, et aqua in calicem mittitur, sed fit sanguis
consecratione verbi coelestis; pretiosum sanguinem bibis,
ut nullus horror cruoris sit, et praemium tamen
operetur redemptionis.
Et beatus Augustinus dicit
ita: In ipsa carne ambulavit, et ipsam carnem nobis
manducandam ad salutem dedit. Ergo, si ipsam, non
umbram, non figuram, ut Bruno et Berengarius affirmant.
Et in alio loco idem ipse exponens qualiter
dictum sit de David, efferebatur manibus suis: Quomodo,
inquit, intelligatur in ipso David, non invenimus
secundum litteram, in Christo autem invenimus:
ferebatur enim Christus in manibus suis, quando
commendans corpus suum, ait, Hoc est corpus
meum; ferebatur enim illud corpus in manibus suis.
Corpus suum dicit, non, sicut Bruno et Berengarius,
umbram et figuram. Item Basilius: O miraculum!
Et Dei in nos benevolentia, ait, qui sursum sedet ad
dexteram Patris, sacrificii tamen tempore hominum
munibus continetur, traditurque lambere cupientibus
eum. Item Eusebius dicit: Vere unica perfecta hostia,
Domno I. gratia Dei venerabili episcopo, D.
coepiscopus, fidele servitium cum orationibus.
Sepositis interim, dulcissime mi domine, veteribus
iisdemque celeberrimis vestrae in nos munificentiae
impendiis, novissima quae palatio non incongrua
et futurorum demonstrativa satis exquisite misistis,
tanta cum exsultatione amplexati sumus ac
veneramur, quanto non tam dona quam, ut ita dicam,
communem carnem, inquit, accipientes, sed vere vivificationem,
et ipsius Verbi propriam factam. Ergo,
si propria, quomodo umbra? si propria, quomodo
figura? Item beatus Ambrosius: Ne esset, ait, velut
quidam horror cruoris, sed maneret tamen gratia Redemptoris,
ideo similitudinem accipis, sed verae naturae
gratiam, virtutemque consequeris. Item ipse in
libro de Sacramentis: Quid hic, ait, quaeris naturae
ordinem in Christi corpore, cum praeter naturam sit
ipse Dominus Jesus partus ex Virgine? Ante benedictionem
alia species nominatur, post consecrationem,
corpus efficitur. Item ipse in eodem: Vinum, inquit, et aqua in calicem mittitur, sed fit sanguis
consecratione verbi coelestis; pretiosum sanguinem bibis,
ut nullus horror cruoris sit, et praemium tamen
operetur redemptionis.
Et beatus Augustinus dicit
ita: In ipsa carne ambulavit, et ipsam carnem nobis
manducandam ad salutem dedit. Ergo, si ipsam, non
umbram, non figuram, ut Bruno et Berengarius affirmant.
Et in alio loco idem ipse exponens qualiter
dictum sit de David, efferebatur manibus suis: Quomodo,
inquit, intelligatur in ipso David, non invenimus
secundum litteram, in Christo autem invenimus:
ferebatur enim Christus in manibus suis, quando
commendans corpus suum, ait, Hoc est corpus
meum; ferebatur enim illud corpus in manibus suis.
Corpus suum dicit, non, sicut Bruno et Berengarius,
umbram et figuram. Item Basilius: O miraculum!
Et Dei in nos benevolentia, ait, qui sursum sedet ad
dexteram Patris, sacrificii tamen tempore hominum
munibus continetur, traditurque lambere cupientibus
eum. Item Eusebius dicit: Vere unica perfecta hostia,
Domno I. gratia Dei venerabili episcopo, D.
coepiscopus, fidele servitium cum orationibus.
Sepositis interim, dulcissime mi domine, veteribus
iisdemque celeberrimis vestrae in nos munificentiae
impendiis, novissima quae palatio non incongrua
et futurorum demonstrativa satis exquisite misistis,
tanta cum exsultatione amplexati sumus ac
veneramur, quanto non tam dona quam, ut ita dicam,