PL 146, col. 450
NOTITIA _HISTORICA ET BIBLIOGRA PH. 450 ut supra ,am de. Mm. c. 36, adnotavi. Pleræque vero A Adami preslantissimo, qualis ſuit Lugdunensis, de- prius margini ascriptæ fuerant el ab alio seriptore lextui inserize sunt, veluti in cod.
Illi codices omnia jam habent quz in sumpla, a cteris, ulpote scitu parum digna, (s: e omissa, qualiter alia scholia in codice Lugdunensi lantum recepla sunt.
| In codice 4 vero non tantum desunt que deside- raulur codicibus 2 el 3, sed iote etiam sententice veluli I. 1, e. 51; I. u, e.
44; L in, c. 24, 45 ei 65. Prasertiim vero hæc recensio a ceteris diserepat C9 quod narrationem abbreviat, et pro certo aflirmat, ubi in codicibus antiquioribus ad tradi.ionem se reſerebat, veluti :.
u, c. 1, 5,44, 34 bis, vel ipsos ſontes ab Adamo citatos tlacel, veluti I. 1, c. 51, acta concilii; I. un, c. 21, nobilem hominem de Nordal- bingia, I.
11, e. 36, Ada mum ipsum. Nonnulla in codice 4 ita abbreviata sunt, ut B omittantur quæ auctor, disertis verbis expriniere 3 codice 4 lectori traduntur, $i excipias I.
Conjicio hæe ex codice voluit, veluti I. 11, c. 36, ubi mortem regis Henrici diu optatam ſuisse dixerat, codex 4 autem solum- modo reſert: Mortuo pot hee Herico, Adile quod sonientiæ et lormiones anetoribus classieis desun- pte in codice 4 a scriptore ut videtur ignaro im- mul ate sunt.
Ita I. In, e. 5 et 38, ubi auctor Sallu- Stium imilatus erat. Quid quod vel ipsa verba quæ ex lontibus suis Adamus deprompseral, in isto co- dice non amplius vel aliter legantur.
v. c. I. 1, c. 41, verba Bovonis, e. 46, verbum, quod ipse prædicat, nobile Rimberti. L. 1, c. $1, quæ lau ſantur ex gestis S.
Rimberti ita jimmulala sunt et adulterata, ut non ipsi auctori nostro, sed scriptoris cujusdam ineptissimo corrigendi pruritui tribuere tantum possis. Si quid deesset ad probandum quod codex 4 30 Adamo ipso proſectus non sit, facillime intelligi id poles, si attendatur quam ineple scholia margina- lia lextui sint inserta.
Veluti I. 1, c. 51, ubi repe- riuntur quæ de Arnulfi regis morte in scholio 10 i1i- dem dicta sunt. Schol. 44, textui I. u, c.
60 m. le insertum; et schol. 52, quod ad temporis rationem multum servit, omissum est. Scholion 54 in I. u. c. 67 non post comprekensa addendum, sed paulo post inter verba : diceretur verbum et Nam et clau- rum inserendum erat.
Scholion 82 de destructione civitalis Sleswic in I. 11, c. 50 minime ante ea que de destructione urbis Hammemburg ihidem dicta sunt, interponendum erat. Insignis quoque videtur ineptia qua I.
u, c. 42 codici 4 inserta sunt quæ codices meliores margini adnotaverunt, ubi de op- pressione Sclavorum per Bernhardum dncem fit sermo. Res gestæ annorum 976 982 hie ad annum 1000 vel ad ipsum annum 1010 reſeruntur, ei ma- xima inde apud historicos recentiores confusio orta - esl.
| Error alius, Adamo minime imputandus, reperi- tur in codice 4, in scholio 61, quod ex ipsius nar + rationis textu deprompsit.. Craccaben quod constat esse cognomen regis Nordmannorun.
Olavi, Thruc- conis filii, pro nomine adversarii ejus habetur ct conſunditur cum Danorum rege Suend Tveski'rg, qui illum in pugna vicerat. Si ct ipse codieis Cuel-
Illi codices omnia jam habent quz in sumpla, a cteris, ulpote scitu parum digna, (s: e omissa, qualiter alia scholia in codice Lugdunensi lantum recepla sunt.
| In codice 4 vero non tantum desunt que deside- raulur codicibus 2 el 3, sed iote etiam sententice veluli I. 1, e. 51; I. u, e.
44; L in, c. 24, 45 ei 65. Prasertiim vero hæc recensio a ceteris diserepat C9 quod narrationem abbreviat, et pro certo aflirmat, ubi in codicibus antiquioribus ad tradi.ionem se reſerebat, veluti :.
u, c. 1, 5,44, 34 bis, vel ipsos ſontes ab Adamo citatos tlacel, veluti I. 1, c. 51, acta concilii; I. un, c. 21, nobilem hominem de Nordal- bingia, I.
11, e. 36, Ada mum ipsum. Nonnulla in codice 4 ita abbreviata sunt, ut B omittantur quæ auctor, disertis verbis expriniere 3 codice 4 lectori traduntur, $i excipias I.
Conjicio hæe ex codice voluit, veluti I. 11, c. 36, ubi mortem regis Henrici diu optatam ſuisse dixerat, codex 4 autem solum- modo reſert: Mortuo pot hee Herico, Adile quod sonientiæ et lormiones anetoribus classieis desun- pte in codice 4 a scriptore ut videtur ignaro im- mul ate sunt.
Ita I. In, e. 5 et 38, ubi auctor Sallu- Stium imilatus erat. Quid quod vel ipsa verba quæ ex lontibus suis Adamus deprompseral, in isto co- dice non amplius vel aliter legantur.
v. c. I. 1, c. 41, verba Bovonis, e. 46, verbum, quod ipse prædicat, nobile Rimberti. L. 1, c. $1, quæ lau ſantur ex gestis S.
Rimberti ita jimmulala sunt et adulterata, ut non ipsi auctori nostro, sed scriptoris cujusdam ineptissimo corrigendi pruritui tribuere tantum possis. Si quid deesset ad probandum quod codex 4 30 Adamo ipso proſectus non sit, facillime intelligi id poles, si attendatur quam ineple scholia margina- lia lextui sint inserta.
Veluti I. 1, c. 51, ubi repe- riuntur quæ de Arnulfi regis morte in scholio 10 i1i- dem dicta sunt. Schol. 44, textui I. u, c.
60 m. le insertum; et schol. 52, quod ad temporis rationem multum servit, omissum est. Scholion 54 in I. u. c. 67 non post comprekensa addendum, sed paulo post inter verba : diceretur verbum et Nam et clau- rum inserendum erat.
Scholion 82 de destructione civitalis Sleswic in I. 11, c. 50 minime ante ea que de destructione urbis Hammemburg ihidem dicta sunt, interponendum erat. Insignis quoque videtur ineptia qua I.
u, c. 42 codici 4 inserta sunt quæ codices meliores margini adnotaverunt, ubi de op- pressione Sclavorum per Bernhardum dncem fit sermo. Res gestæ annorum 976 982 hie ad annum 1000 vel ad ipsum annum 1010 reſeruntur, ei ma- xima inde apud historicos recentiores confusio orta - esl.
| Error alius, Adamo minime imputandus, reperi- tur in codice 4, in scholio 61, quod ex ipsius nar + rationis textu deprompsit.. Craccaben quod constat esse cognomen regis Nordmannorun.
Olavi, Thruc- conis filii, pro nomine adversarii ejus habetur ct conſunditur cum Danorum rege Suend Tveski'rg, qui illum in pugna vicerat. Si ct ipse codieis Cuel-