PL 147, col. 368
Annales (Bertholdus Constantiensis), J. P. Migne
aut corripi, non solum non resipuit, quin potius
ampliori tergiversatione contra fas temerarius satis
periculose desipuit. Namque infausto consilio cum
suis inito, plures regni episcopos et principes, eos
maxime quos suae voluntati consentaneos noverat,
apud Wormatiam convocavit. Quos pene omnes
debitam beato Petro et apostolicae sedis praesuli
Gregorio oboedientiam abnegare, eique palam unumquemque
ex nomine suo specialiter scripto, imprimis
autem sui ipsius praenotato, inita in id ipsum
conspiratione abrenuntiare coegerat. Indeque litteras
abrenuntiatorias per episcopos duos, Spirensem
et Basiliensem, primum in Italiam principibus
et episcopis illius patriae, huic conspirationi associandis,
direxit, deinde Romam. Qui mox habito
non minimo conventu juxta Placentiam, non solum
verbis et litteris set testificatione jurisjurandi domno
papae oboedientiam debitam non exhibendam, utpote
qui se ab eo pro Symoniaca heresi damnandos non
parum timebant, communi voto simul omnes deliberabant.
Denique litteras hujusmodi inoboedientiam
continentes per legatos, quendam Parmensem
canonicum, et servum quendam regis, properanter
ad Romanam synodum dirigebant. Ubi litteris et
mandatis publice in audientia totius conventus recitatis,
domno papae inobedientia deliberata pronuntiabatur,
et ut cathedra descenderet, cui indignus
praesideret, ex parte regis ipsi comminatorie
satis imperabatur. Quid ibi tumultus et conclamationis
et in legatos illos non ordinatae incursionis
excreverit, noverint illi qui praesto fuerint. Hoc unum
sit nostrum inde dixisse, domnum apostolicum
non sine sui ipsius corporis magno satis periculo
quam vix eos Romanorum manibus semivivos
eripuisse.
Tandem facto silentio, domnus papa fecit synodalia
statuta super his inquiri et recitari, qui quasi
in medio totius aecclesiae contumaciter summo post
Deum pontifici et suo rectori temere abjurato, inoboedientiam
suam non erubuerant scriptis ex nomine
profiteri, non intelligentes neque timentes
quod ad illum et caeteros aecclesiae magistros pertinuerit,
quod Paulus ait: « Parati semper ulcisci
omnem inoboedientiam. » Ipsos namque oportuerat
diligentius attendisse quod sanctus Silvester
papa in Romana synodo jam inrefragabiliter decrevit:
« Nemo primam sedem judicabit, quia
omnes sedes a primae sedis justitia desiderant temperari,
neque ab omni clero, nec ab omni populo
ampliori tergiversatione contra fas temerarius satis
periculose desipuit. Namque infausto consilio cum
suis inito, plures regni episcopos et principes, eos
maxime quos suae voluntati consentaneos noverat,
apud Wormatiam convocavit. Quos pene omnes
debitam beato Petro et apostolicae sedis praesuli
Gregorio oboedientiam abnegare, eique palam unumquemque
ex nomine suo specialiter scripto, imprimis
autem sui ipsius praenotato, inita in id ipsum
conspiratione abrenuntiare coegerat. Indeque litteras
abrenuntiatorias per episcopos duos, Spirensem
et Basiliensem, primum in Italiam principibus
et episcopis illius patriae, huic conspirationi associandis,
direxit, deinde Romam. Qui mox habito
non minimo conventu juxta Placentiam, non solum
verbis et litteris set testificatione jurisjurandi domno
papae oboedientiam debitam non exhibendam, utpote
qui se ab eo pro Symoniaca heresi damnandos non
parum timebant, communi voto simul omnes deliberabant.
Denique litteras hujusmodi inoboedientiam
continentes per legatos, quendam Parmensem
canonicum, et servum quendam regis, properanter
ad Romanam synodum dirigebant. Ubi litteris et
mandatis publice in audientia totius conventus recitatis,
domno papae inobedientia deliberata pronuntiabatur,
et ut cathedra descenderet, cui indignus
praesideret, ex parte regis ipsi comminatorie
satis imperabatur. Quid ibi tumultus et conclamationis
et in legatos illos non ordinatae incursionis
excreverit, noverint illi qui praesto fuerint. Hoc unum
sit nostrum inde dixisse, domnum apostolicum
non sine sui ipsius corporis magno satis periculo
quam vix eos Romanorum manibus semivivos
eripuisse.
Tandem facto silentio, domnus papa fecit synodalia
statuta super his inquiri et recitari, qui quasi
in medio totius aecclesiae contumaciter summo post
Deum pontifici et suo rectori temere abjurato, inoboedientiam
suam non erubuerant scriptis ex nomine
profiteri, non intelligentes neque timentes
quod ad illum et caeteros aecclesiae magistros pertinuerit,
quod Paulus ait: « Parati semper ulcisci
omnem inoboedientiam. » Ipsos namque oportuerat
diligentius attendisse quod sanctus Silvester
papa in Romana synodo jam inrefragabiliter decrevit:
« Nemo primam sedem judicabit, quia
omnes sedes a primae sedis justitia desiderant temperari,
neque ab omni clero, nec ab omni populo