PL 149, col. 437
S. ANSELMUS LI'CENSIS EPISCOPUS. 436 que os aureum papa Cregorius in Dialogorum A pulat, disputandoque examinat : si diligenter quæ- libro quarto confirmat ; que sanctissimus Cyrillus centum quinquagin:a qui in Epheso sunt covgre- gaii predicat; qu magnus Leo papa in sermone septimi mensis disputat ; que divine legis inter- pres Ilieronymus in expositione Exodi pronuntiat ;
ad Bonifacium episcopum , qu in libro quarto de doctrina Christiana, et quæ in trigesimi tertii psalmi ttulo predictus Pater Augustinus examinando dis- sieris, invenies procul dubio, ut dixi, omnes con- cordare, et nullatenus discordare.
que venerabilis Beda ia sermor:e suo ventilat ; quæ Paschasius vir catholicus de codem $s:cramento clarificat, que in libro de Verbis Domini, quz in expositione Joaunis evangeliste sermone vigesimno sexto, que in Natale Innocentum , qua in ep ist.
617. Hie ab Alex andro papa secundo, anno 1073, ILucensis in Tuscia episcopus ſactus, et ad Henncum regem ad conſirmationem impetrandam missus, 2 quo iuveslituram per annulum et baculum pastoralem accepis.
Mox vero facti pœnitentia ductus baculum deposuit, et, abdicato episcopatu, ad Cluniacense monaslerium secessit, doncc a Gregorio VII ad Ec- clesize regimen revocatus, anno 1073 episcopale munns repetiit.
Anno 1077 a Gregorio ad Mediola- nenses una cum Geraldo episcopo Ostiensi legatus est, ut cos Ecclesiz Romanz uniret. Anno 1084 ab eodem Gregorio, cujus partes contra Henricum imp.
summo animi studio semper tutatus est, vices legati per ltaliam accepit, ut omnes ab imperatore deſi- cientes in Eccles gremium reciperct. lia Cavus loco citato. Vir sanctitate et doctrina elarus scilicet, makiaus Cregorii Vit summi pontiſicis ſautor, de quo Bellarminus et Labbeus in libro De scriptoribus - ecclesiaslicis; quibus addo in multis codicibus manu-
scriptis insignem ascribi illi Collectionem canonum ecelesiasticorum, quam habes manuscriptam in bi- bliotheca4 Sancti Germani Parisiensis, codd. 763, 766, in Regia Gallica et in Barberina Rome, ut | tradit Stephanus Baluzius ia opusculo De emenda- ſione Gratiani, edito Parisiis in 8, anno 1672, apud Franciscum Muguet.
ad Bonifacium episcopum , qu in libro quarto de doctrina Christiana, et quæ in trigesimi tertii psalmi ttulo predictus Pater Augustinus examinando dis- sieris, invenies procul dubio, ut dixi, omnes con- cordare, et nullatenus discordare.
que venerabilis Beda ia sermor:e suo ventilat ; quæ Paschasius vir catholicus de codem $s:cramento clarificat, que in libro de Verbis Domini, quz in expositione Joaunis evangeliste sermone vigesimno sexto, que in Natale Innocentum , qua in ep ist.
617. Hie ab Alex andro papa secundo, anno 1073, ILucensis in Tuscia episcopus ſactus, et ad Henncum regem ad conſirmationem impetrandam missus, 2 quo iuveslituram per annulum et baculum pastoralem accepis.
Mox vero facti pœnitentia ductus baculum deposuit, et, abdicato episcopatu, ad Cluniacense monaslerium secessit, doncc a Gregorio VII ad Ec- clesize regimen revocatus, anno 1073 episcopale munns repetiit.
Anno 1077 a Gregorio ad Mediola- nenses una cum Geraldo episcopo Ostiensi legatus est, ut cos Ecclesiz Romanz uniret. Anno 1084 ab eodem Gregorio, cujus partes contra Henricum imp.
summo animi studio semper tutatus est, vices legati per ltaliam accepit, ut omnes ab imperatore deſi- cientes in Eccles gremium reciperct. lia Cavus loco citato. Vir sanctitate et doctrina elarus scilicet, makiaus Cregorii Vit summi pontiſicis ſautor, de quo Bellarminus et Labbeus in libro De scriptoribus - ecclesiaslicis; quibus addo in multis codicibus manu-
scriptis insignem ascribi illi Collectionem canonum ecelesiasticorum, quam habes manuscriptam in bi- bliotheca4 Sancti Germani Parisiensis, codd. 763, 766, in Regia Gallica et in Barberina Rome, ut | tradit Stephanus Baluzius ia opusculo De emenda- ſione Gratiani, edito Parisiis in 8, anno 1672, apud Franciscum Muguet.