PL 150, col. 859
De concordia regularum (Benedictus Anianensis), J. P. Migne · De sacramentis (Bonizo Placentinus), J. P. Migne
se et dicens cum Propheta: Ego autem sum vermis
et non homo: opprobrium hominum et abjectio plebis [(Psal. XXI)]
.
Exaltatus et humiliatus sum et confusus [(Psal. LXXXVII)]
.
Et item: Bonum mihi, quia humiliasti
me, ut discam mandata tua [(Psal. CXVIII)]
§ II.--EX REGULA CASSIANI
[(cap. 42)]
.
Semetipsum cunctis inferiorem non superficie
labiorum pronuntiet monachus, sed intimo cordis
credat affectu.
§ III.--SANCTI AUGUSTINI, DE EO QUOD SCRIPTUM EST: Invicem onera vestra portate [(Gal. V)]
.
Illud cogitandum nullum esse hominem qui non
possit habere aliquod bonum, etiamsi lateat, in quo
repletos sacramentum in commemoratione
Dominicae Passionis celebrare. Quid enim piscis
assus post resurrectionem a Christo manducatus,
et discipulis traditus, nisi Christum passum designabat?
Cum eodem panem et piscem suprapositum
prunis edebant, et ipsum eumdem in sacramento
panis et piscis et favi mellis manducabant? Post
adventum vero in discipulos sancti Spiritus Paracleti
cum invidia multitudinis credentium esset cor
unum et anima una [(Act. IV, 32)] . In Actibus apostolorum
legimus apostolos fregisse panes in domibus
et circa domos in commemorationem Dominicae
Passionis, et populos credentium communicasse.
Nec multopere curabant utrum panis esset azymus
vel fermentatus. Postea vero, Christiana pullulante
religione, discipulis in orbe terrarum dispersis, et
maxime cum Vas electionis, praedicata Damasco et
Arabia, incipiens ab Hierosolymis usque ad Illyricum,
et usque in Hispanias et in insulas interjacentes
seminasset Evangelium, coeperunt Ecclesiae in
una Sabbati ad audiendum verbum Dei in loco, quo
poterant, convenire: et post praedicationes, imo
vero collationes, pane et simpliciter tantum vino
in mensa, sive lignea, sive ex lapidibus constructa,
super imposito, obsecrationibus et orationibus nec
non et postulationibus, quam usque hodie in sancto
Parasceve Ecclesia decantat, a sacerdote super eucharistia
rite celebratis, Dominica oratione lenta
voce, ut a circumstantibus vix possit audiri, decantata,
populus in commemoratione Dominicae Passionis
secundum Dominicam traditionem communicabat,
et hoc in plerisque Ecclesiis a jejunis. In aliquibus
vero in exemplum Dominicae coenae fiebat a
coenatis. Quod etiam usque ad beati Augustini tempora
durasse, ipso docente in epistola, quam scribit
ad Januarium episcopum de coena Domini, ita esse
cognovimus. Beatus vero Paulus apostolus, magister
gentium, dum Timotheum ad regimen instrueret
episcopale, inter caetera sic ait: Obsecro primum
fieri obsecrationes, orationes, postulationes, gratiarum
actiones pro regibus, et his qui in sublimitate sunt
positi, ut quietam vitam agamus [(I Tim. II, 1)]
, etc.
Et hunc ritum sacramentorum ab apostolis celebratum,
et Ecclesiis traditum, beatus Coelestinus
Romanus episcopus in decretali sua epistola Africanis
episcopis missa, cum de gratia Dei disputaret,
inter caetera sic ait: Obsecrationem quoque sacerdotalium
sacramentorum recipiamus, quae ab apostolis tradita,
in toto mundo, atque in omni catholica Ecclesia
uniformiter celebratur, ut legem credendi statuat lex
supplicandi. Cum enim sanctarum plebium sacerdotes
mandata sibimet legatione fungantur, apud divinam clementiam
humani generis agunt causam, et tota secum
Ecclesia congemiscente postulant et precantur, ut
infidelibus donetur fides, ut idololatrae ab impietatis
suae liberentur erroribus, ut Judaeis ablato cordis
velamine lux veritatis appareat, ut haeretici catholicae
fidei perceptione resipiscant, ut schismatici spiritum
redivivae charitatis accipiant, ut lapsis poenitentiae
et non homo: opprobrium hominum et abjectio plebis [(Psal. XXI)]
.
Exaltatus et humiliatus sum et confusus [(Psal. LXXXVII)]
.
Et item: Bonum mihi, quia humiliasti
me, ut discam mandata tua [(Psal. CXVIII)]
§ II.--EX REGULA CASSIANI
[(cap. 42)]
.
Semetipsum cunctis inferiorem non superficie
labiorum pronuntiet monachus, sed intimo cordis
credat affectu.
§ III.--SANCTI AUGUSTINI, DE EO QUOD SCRIPTUM EST: Invicem onera vestra portate [(Gal. V)]
.
Illud cogitandum nullum esse hominem qui non
possit habere aliquod bonum, etiamsi lateat, in quo
repletos sacramentum in commemoratione
Dominicae Passionis celebrare. Quid enim piscis
assus post resurrectionem a Christo manducatus,
et discipulis traditus, nisi Christum passum designabat?
Cum eodem panem et piscem suprapositum
prunis edebant, et ipsum eumdem in sacramento
panis et piscis et favi mellis manducabant? Post
adventum vero in discipulos sancti Spiritus Paracleti
cum invidia multitudinis credentium esset cor
unum et anima una [(Act. IV, 32)] . In Actibus apostolorum
legimus apostolos fregisse panes in domibus
et circa domos in commemorationem Dominicae
Passionis, et populos credentium communicasse.
Nec multopere curabant utrum panis esset azymus
vel fermentatus. Postea vero, Christiana pullulante
religione, discipulis in orbe terrarum dispersis, et
maxime cum Vas electionis, praedicata Damasco et
Arabia, incipiens ab Hierosolymis usque ad Illyricum,
et usque in Hispanias et in insulas interjacentes
seminasset Evangelium, coeperunt Ecclesiae in
una Sabbati ad audiendum verbum Dei in loco, quo
poterant, convenire: et post praedicationes, imo
vero collationes, pane et simpliciter tantum vino
in mensa, sive lignea, sive ex lapidibus constructa,
super imposito, obsecrationibus et orationibus nec
non et postulationibus, quam usque hodie in sancto
Parasceve Ecclesia decantat, a sacerdote super eucharistia
rite celebratis, Dominica oratione lenta
voce, ut a circumstantibus vix possit audiri, decantata,
populus in commemoratione Dominicae Passionis
secundum Dominicam traditionem communicabat,
et hoc in plerisque Ecclesiis a jejunis. In aliquibus
vero in exemplum Dominicae coenae fiebat a
coenatis. Quod etiam usque ad beati Augustini tempora
durasse, ipso docente in epistola, quam scribit
ad Januarium episcopum de coena Domini, ita esse
cognovimus. Beatus vero Paulus apostolus, magister
gentium, dum Timotheum ad regimen instrueret
episcopale, inter caetera sic ait: Obsecro primum
fieri obsecrationes, orationes, postulationes, gratiarum
actiones pro regibus, et his qui in sublimitate sunt
positi, ut quietam vitam agamus [(I Tim. II, 1)]
, etc.
Et hunc ritum sacramentorum ab apostolis celebratum,
et Ecclesiis traditum, beatus Coelestinus
Romanus episcopus in decretali sua epistola Africanis
episcopis missa, cum de gratia Dei disputaret,
inter caetera sic ait: Obsecrationem quoque sacerdotalium
sacramentorum recipiamus, quae ab apostolis tradita,
in toto mundo, atque in omni catholica Ecclesia
uniformiter celebratur, ut legem credendi statuat lex
supplicandi. Cum enim sanctarum plebium sacerdotes
mandata sibimet legatione fungantur, apud divinam clementiam
humani generis agunt causam, et tota secum
Ecclesia congemiscente postulant et precantur, ut
infidelibus donetur fides, ut idololatrae ab impietatis
suae liberentur erroribus, ut Judaeis ablato cordis
velamine lux veritatis appareat, ut haeretici catholicae
fidei perceptione resipiscant, ut schismatici spiritum
redivivae charitatis accipiant, ut lapsis poenitentiae