PL 152, col. 24
At vero Commentarios illustrans , composuerit, apud Morkensium laudari eliam invenio ; quare cum in hisce, generi, quod S:ancto att1jbuit, probando accommodata forsan abs illo suppeditari putarem, nec tamen Commentarios illos, uti nec antiqua, ut jam innui, domus, ad Ru- beam Stessam dictze, monumenta, ex quibus, quz de $ancti genere Brolmannus tradit , eruere hic
potuerit , ulla ratione nosset» , Coloniam litteras dedi, quibus ab Angustino Aldenbruck, Societalis nostrx sacerdote, petii, ut, si quid, quod ad Harte- ſauslanum aliudve sancti genus demonstrandum con- duceret, vel de monumentis illis, vel de Brolmanno scriplisque ab eo Commentariis, vel etiam de fami- lia familiisve, ex quibus Sanctus oriundus ab hoc
B scriptore asseritur, compertum haberet, indagan- C dove assequi posset, lotum id ad me scribere digna- retur. 35. Ac petitioni apprime sane $alisſecit vir, de Museo nostro oplime meritus, datis hunc in finem ad nos duabus epistolis, in quarum prima de B ol- manno quidem scriptisque ab eo Commentariis ita loquitur : « Magnam is operam in colligendis urkis
(Coloniensis nimirum) monumentis antiquis posuit, sed nihil ex iis publici juris ſactum prater Epi deigma, continens tabellas diversas ri incisas ct Praxſatione aut dedicatione in aversa parte inscri- ptas.
Ejusdem rerum civilium Commentarii mss. ubi lateant, Superi norint ; crediderim ego inter amicos et hredes ab ejus obitu divisos, meque ante xxIt aunos librum illius primum, qui de Ubiorum origine et antiquis sedibus , apud P.
Hartzbeimium P.M. vidisse ; 2 de genere vero seu ſamiliis, ex quibus Sanctus originem traxisse traditur, $sic scribit : « Quod ad splendorem generis S. Brunonis demon- sSIrandum ſaciat, nibil aliud superesl, quam constans lraditio et ſania publica.
Certum-quidem est, ſamilias illas (a Brolmanno supra memoralas) hic Coloni:e floruisse, prout plurima teslantur monumenta, que in variis z:dibus tum sacris, tum profauis etiamnum visenda Supersunt una cum eisden sculis ac lesseris gentilitiis, que Morkensius, Brolmannus , Gelenius adducunt.
At nullo sal firmo documento preler tra- dixonem prxedictam commonslrare huc usque pos- D sum ex iisdem familiis ortum ſuissc S. Brunonen. » 36. Quod porro ad domus, in qua Sanctus Colonie Agrippinz natus fertur, monumenta antiqua , ex quibus, quz de Brunonis genere tradit, Brolmannus hauserit, jam pertinet, « Domum, inquit, quz pri-
mis eum (S. Brunonem nimirum) cunis excepit, aule dies aliquot deauo adii; at veterem illam et anli- quissimi operis, quam adolescens sxpe, deinde hic loci politioris litteraturz magister iterum perlust1a- veram, frustra in moderna ad szculi bujus genium annis abhine aliquot composila requisivi.
» Ac deinde , interpositis nonnullis, quze, cum de gloria sancti posthuma traclabo, opportunius describentur,. Hunc in modum proscquitur : « A quibus (domns, In qua Sanctus natus dicitur, dominis ae it:quitinis) ef
potuerit , ulla ratione nosset» , Coloniam litteras dedi, quibus ab Angustino Aldenbruck, Societalis nostrx sacerdote, petii, ut, si quid, quod ad Harte- ſauslanum aliudve sancti genus demonstrandum con- duceret, vel de monumentis illis, vel de Brolmanno scriplisque ab eo Commentariis, vel etiam de fami- lia familiisve, ex quibus Sanctus oriundus ab hoc
B scriptore asseritur, compertum haberet, indagan- C dove assequi posset, lotum id ad me scribere digna- retur. 35. Ac petitioni apprime sane $alisſecit vir, de Museo nostro oplime meritus, datis hunc in finem ad nos duabus epistolis, in quarum prima de B ol- manno quidem scriptisque ab eo Commentariis ita loquitur : « Magnam is operam in colligendis urkis
(Coloniensis nimirum) monumentis antiquis posuit, sed nihil ex iis publici juris ſactum prater Epi deigma, continens tabellas diversas ri incisas ct Praxſatione aut dedicatione in aversa parte inscri- ptas.
Ejusdem rerum civilium Commentarii mss. ubi lateant, Superi norint ; crediderim ego inter amicos et hredes ab ejus obitu divisos, meque ante xxIt aunos librum illius primum, qui de Ubiorum origine et antiquis sedibus , apud P.
Hartzbeimium P.M. vidisse ; 2 de genere vero seu ſamiliis, ex quibus Sanctus originem traxisse traditur, $sic scribit : « Quod ad splendorem generis S. Brunonis demon- sSIrandum ſaciat, nibil aliud superesl, quam constans lraditio et ſania publica.
Certum-quidem est, ſamilias illas (a Brolmanno supra memoralas) hic Coloni:e floruisse, prout plurima teslantur monumenta, que in variis z:dibus tum sacris, tum profauis etiamnum visenda Supersunt una cum eisden sculis ac lesseris gentilitiis, que Morkensius, Brolmannus , Gelenius adducunt.
At nullo sal firmo documento preler tra- dixonem prxedictam commonslrare huc usque pos- D sum ex iisdem familiis ortum ſuissc S. Brunonen. » 36. Quod porro ad domus, in qua Sanctus Colonie Agrippinz natus fertur, monumenta antiqua , ex quibus, quz de Brunonis genere tradit, Brolmannus hauserit, jam pertinet, « Domum, inquit, quz pri-
mis eum (S. Brunonem nimirum) cunis excepit, aule dies aliquot deauo adii; at veterem illam et anli- quissimi operis, quam adolescens sxpe, deinde hic loci politioris litteraturz magister iterum perlust1a- veram, frustra in moderna ad szculi bujus genium annis abhine aliquot composila requisivi.
» Ac deinde , interpositis nonnullis, quze, cum de gloria sancti posthuma traclabo, opportunius describentur,. Hunc in modum proscquitur : « A quibus (domns, In qua Sanctus natus dicitur, dominis ae it:quitinis) ef