PL 152, col. 423
« qui anſert spiritum principum, terribili apad reges A est, $ancti jllius presulis Myrensis corpus Myra « terrz. » Cur hac omnia inculcat Spiritus Dei, nisi ut te voventem perurgeat reddere, quod voristi.
688. Quid vero reddere gravaris, quod nullam bonorum tnorum facit jacturam vel imminutionem, quodque tua poltius, quam illius, cui persolreris, accumulat lucra ? Quocirca non te deltineant divitize fallaces, quia -inopiam expellere nequeunt : nec dignitas przpositurz, que non sine magno admi- nistrare possunt periculo anime.
Aliena namque, quorum minister $is et non posses-or, in proprios usus converlere (ut pace tua dicam) iam est odiosum, quam iniquum. Quod si splendoris et glorize appe- tens multam volueris retinere ſamiliam, nonne cum tua, que ex justo habes, non suppetunt, necesse ef, ut quoquo pacto eripias aliis, quod aliis largiaris ?
Qnod non es, esse beneficum aut liberalem : nihil enim est liberale, quod non idem justum. Verum el hoc dilectioni tne persuasum cupio, ne pro do- mini archiepiscopi necessitud;re, qui gdurimum con- siliis tnis credit et nititur, quz non omnia jusla vel nilia facile dantur, a tam sublimi declines spon- vione; divina revocetis charitate, quz quanto*est
juvtior, tanto et ntilior. Quid autem tam justum tamque utile, quidve nature humanz $ic insitun el congruum, quam diligere bonum ? Et quid aiiud tam bonum, quam Deus? Imo quid aliud bonum, Fivi solus Deus? Unde anima sancta, hujus boni jncomparabilem decorem, splendorem, pulchritu- dinem ex parte zentiens, amoris flamma $uccensa,
dicit :; « Sitivit anima mea ad Deum ſontem vivum, e quando veniam et apparebo ante faciem Dei. » 689, « Viinam non asperneris amicum monentem; utinam non surda aure audias verba Spiritzus Dei, utinam degiderio longieque exspectationi mez $atis- facias, dilectissime, ne Giutius crucietur pro te ani- ma mea curis $ollicitudinibusque atque timore..
Nam si venerit (quod Deus avertat!) te prins, quam debiti votum $olveris, ab has recedere vita, me con- tinua tristitia sine aliqua +pei consolatione tiube- zcenlem relinques.
Quapropler ct te exoratum et imprecatum cupio, ut vel cansa orationis ad zanctum Nicolaum, inde ad nos usque venire digneris, qua- lenus videas eum, qui te unice diligit, et statum rerum nostrarum ac religionis ordinem, nec non qua: ad communem utilitatem $pectant, muua \iva voce lractare possimus, Et conſido- in Domino, quod
' non peenilebil tanti itineris $ubiisse laborem. Epi- $tvlaris brevitatis excessi modum, quia dum corpore te habere non possum, $altem diutius $ermociiando lecum morabor ; fraternitalem tuam diu incolumem memorem consilii nostri nec voti unmemorem V.gere 8edulus exoplo.
Vitam S. Remigii nobis transmi::as, oro, quia nusquam in partibus nostris reperitur. Vale. » Hanc a Sancto epistolam, cum in Turritana Colabriz eremo versaretur, scriptam ſuisse, ip<a- met ejus verba num.
688. Quid vero reddere gravaris, quod nullam bonorum tnorum facit jacturam vel imminutionem, quodque tua poltius, quam illius, cui persolreris, accumulat lucra ? Quocirca non te deltineant divitize fallaces, quia -inopiam expellere nequeunt : nec dignitas przpositurz, que non sine magno admi- nistrare possunt periculo anime.
Aliena namque, quorum minister $is et non posses-or, in proprios usus converlere (ut pace tua dicam) iam est odiosum, quam iniquum. Quod si splendoris et glorize appe- tens multam volueris retinere ſamiliam, nonne cum tua, que ex justo habes, non suppetunt, necesse ef, ut quoquo pacto eripias aliis, quod aliis largiaris ?
Qnod non es, esse beneficum aut liberalem : nihil enim est liberale, quod non idem justum. Verum el hoc dilectioni tne persuasum cupio, ne pro do- mini archiepiscopi necessitud;re, qui gdurimum con- siliis tnis credit et nititur, quz non omnia jusla vel nilia facile dantur, a tam sublimi declines spon- vione; divina revocetis charitate, quz quanto*est
juvtior, tanto et ntilior. Quid autem tam justum tamque utile, quidve nature humanz $ic insitun el congruum, quam diligere bonum ? Et quid aiiud tam bonum, quam Deus? Imo quid aliud bonum, Fivi solus Deus? Unde anima sancta, hujus boni jncomparabilem decorem, splendorem, pulchritu- dinem ex parte zentiens, amoris flamma $uccensa,
dicit :; « Sitivit anima mea ad Deum ſontem vivum, e quando veniam et apparebo ante faciem Dei. » 689, « Viinam non asperneris amicum monentem; utinam non surda aure audias verba Spiritzus Dei, utinam degiderio longieque exspectationi mez $atis- facias, dilectissime, ne Giutius crucietur pro te ani- ma mea curis $ollicitudinibusque atque timore..
Nam si venerit (quod Deus avertat!) te prins, quam debiti votum $olveris, ab has recedere vita, me con- tinua tristitia sine aliqua +pei consolatione tiube- zcenlem relinques.
Quapropler ct te exoratum et imprecatum cupio, ut vel cansa orationis ad zanctum Nicolaum, inde ad nos usque venire digneris, qua- lenus videas eum, qui te unice diligit, et statum rerum nostrarum ac religionis ordinem, nec non qua: ad communem utilitatem $pectant, muua \iva voce lractare possimus, Et conſido- in Domino, quod
' non peenilebil tanti itineris $ubiisse laborem. Epi- $tvlaris brevitatis excessi modum, quia dum corpore te habere non possum, $altem diutius $ermociiando lecum morabor ; fraternitalem tuam diu incolumem memorem consilii nostri nec voti unmemorem V.gere 8edulus exoplo.
Vitam S. Remigii nobis transmi::as, oro, quia nusquam in partibus nostris reperitur. Vale. » Hanc a Sancto epistolam, cum in Turritana Colabriz eremo versaretur, scriptam ſuisse, ip<a- met ejus verba num.