PL 156, col. 18
Testimonia de Guiberto (Auctores varii), J. P. Migne
ipse tituto operis et fine praefationis.
Vixit
illa ipsa aetate cujus Historiae partem describit; et
scripsit Balduino, fratre Godefridi regnante: lib. II,
cap. 12, et lib. VII, cap. 21. Boemundo marito Constantiae
regis Francorum filiae: extremo lib. I. Biennio,
post Manassis Remorum Archiepiscopi mortem: extremo lib.
VI. Finem scriptioni imposuit
mortuo jam Boemundo: lib. ult., cap. 38. Anno post
Gervasii egregii militis martyrium: lib. eod., cap. 40.
Interpretem se profitetur alienae historiae: lib. II, cap.
10 et 13. Et ipsa epistola ad Lysiardum, et quae
eam sequitur praefatione: quod ipsum in eodem argumento
factum Roberto monacho, et Baldrico: supra.
Supplevit, ut et illi, quae deerant, ex eorum
qui viderant relatione: lib. II, cap. 3, lib. III, cap.
13, et lib. VII, cap. 24, et ult., etc. Scribendi rationem
suboscuram secutus est, rudium et impolite
dictorum fugitans, ut ipse loquitur, princ. lib. V.
Operosam verborum elegantiam vocat, fine epistolae
ad Lysiardum.
Nobili loco natum inde apparet, quod lib. IV, cap.
ult., hominem narrat militarem, equestri officio insignem,
parentum suorum beneficia tenuisse, iisque
hominium debuisse. Et lib. V, cap. 15, Guillelmi et
Alberici fratrum ex municipio agnomen exprimere
prohibetur pudori ipsorum parcens, generis eorum
amica sibi consanguinitate devictus. Exprimit autem
quod ille supprimit nomen Baldricus, et Guillelmum
Vixit
illa ipsa aetate cujus Historiae partem describit; et
scripsit Balduino, fratre Godefridi regnante: lib. II,
cap. 12, et lib. VII, cap. 21. Boemundo marito Constantiae
regis Francorum filiae: extremo lib. I. Biennio,
post Manassis Remorum Archiepiscopi mortem: extremo lib.
VI. Finem scriptioni imposuit
mortuo jam Boemundo: lib. ult., cap. 38. Anno post
Gervasii egregii militis martyrium: lib. eod., cap. 40.
Interpretem se profitetur alienae historiae: lib. II, cap.
10 et 13. Et ipsa epistola ad Lysiardum, et quae
eam sequitur praefatione: quod ipsum in eodem argumento
factum Roberto monacho, et Baldrico: supra.
Supplevit, ut et illi, quae deerant, ex eorum
qui viderant relatione: lib. II, cap. 3, lib. III, cap.
13, et lib. VII, cap. 24, et ult., etc. Scribendi rationem
suboscuram secutus est, rudium et impolite
dictorum fugitans, ut ipse loquitur, princ. lib. V.
Operosam verborum elegantiam vocat, fine epistolae
ad Lysiardum.
Nobili loco natum inde apparet, quod lib. IV, cap.
ult., hominem narrat militarem, equestri officio insignem,
parentum suorum beneficia tenuisse, iisque
hominium debuisse. Et lib. V, cap. 15, Guillelmi et
Alberici fratrum ex municipio agnomen exprimere
prohibetur pudori ipsorum parcens, generis eorum
amica sibi consanguinitate devictus. Exprimit autem
quod ille supprimit nomen Baldricus, et Guillelmum