PL 157, col. 350
Flores epitaphii sanctorum (Thiofridus Efternacensis), J. P. Migne
Dominus, et omnes coelites, exteriora orthodoxorum
xenia non susciperent, falso sacra Scriptura
diceret: Redemptio animae viri, propriae divitiae [(Prov. XIII, 8)] ;
Sed cum is qui sustentandis
vulgi pauperibus invigilat inter quorum pannos et
illuviem corporis, flagrans libido dominatur: et, qui
non possunt habere aeterna tabernacula, cum nec
praesentia possideant, nec futura; cum is, inquam,
animam suam propriis divitiis redimat; quanto
magis ille beatus qui super egenum et pauperem spiritu intelligit
[(Psal. XL, 2)] , et tam sanctorum necessitatibus
quam dignis et debitis ornatibus communicat?
CAPITULUM V. Quod per mundi concupiscibilia, comparentur etiam coelestia.
Nimirum beati pauperes spiritu [(Matth. V, 3)] , sunt
electi et domestici Dei, tam coeli quos, quasi micantibus,
et mysticis stellis, pleiadum, et Arcturi,
virtutum fulgoribus ornavit Spiritus Dei; quam ornamenta
sedis Dei et idcirco omnis orthodoxus, qui, secundum
dictum Arati, comprobatum testimonio magistri
gentium Pauli [(Act. XVII, 28)] , est genus Dei,
terque quaterque beatus, cubum meretur octo
beatitudinum; si omne quod aestimare poterit pretiosum
in auro aut argento, aut margaritarum, et varia
vestium sericarum suppellectile, summa devotione, ac
aviditate animi, expenderit in expensas domus Domini,
et ornatum gloriae filiorum Dei. Nam nisi per mundi
concupiscibilia, et delectabilia comparentur coelestia,
non tanta animi vigilantia, et Veteris, et Novi
Testamenti Patres, suas expenderent expensas, in
domus Dei, et sanctorum aedificia, et in multiplicia
divini cultus redimicula. Sed cum apud mentes
summae divinitatis luce illustratas, constaret, quod
ex iniquo mammona, aeterna quoque acquirantur tabernacula
xenia non susciperent, falso sacra Scriptura
diceret: Redemptio animae viri, propriae divitiae [(Prov. XIII, 8)] ;
Sed cum is qui sustentandis
vulgi pauperibus invigilat inter quorum pannos et
illuviem corporis, flagrans libido dominatur: et, qui
non possunt habere aeterna tabernacula, cum nec
praesentia possideant, nec futura; cum is, inquam,
animam suam propriis divitiis redimat; quanto
magis ille beatus qui super egenum et pauperem spiritu intelligit
[(Psal. XL, 2)] , et tam sanctorum necessitatibus
quam dignis et debitis ornatibus communicat?
CAPITULUM V. Quod per mundi concupiscibilia, comparentur etiam coelestia.
Nimirum beati pauperes spiritu [(Matth. V, 3)] , sunt
electi et domestici Dei, tam coeli quos, quasi micantibus,
et mysticis stellis, pleiadum, et Arcturi,
virtutum fulgoribus ornavit Spiritus Dei; quam ornamenta
sedis Dei et idcirco omnis orthodoxus, qui, secundum
dictum Arati, comprobatum testimonio magistri
gentium Pauli [(Act. XVII, 28)] , est genus Dei,
terque quaterque beatus, cubum meretur octo
beatitudinum; si omne quod aestimare poterit pretiosum
in auro aut argento, aut margaritarum, et varia
vestium sericarum suppellectile, summa devotione, ac
aviditate animi, expenderit in expensas domus Domini,
et ornatum gloriae filiorum Dei. Nam nisi per mundi
concupiscibilia, et delectabilia comparentur coelestia,
non tanta animi vigilantia, et Veteris, et Novi
Testamenti Patres, suas expenderent expensas, in
domus Dei, et sanctorum aedificia, et in multiplicia
divini cultus redimicula. Sed cum apud mentes
summae divinitatis luce illustratas, constaret, quod
ex iniquo mammona, aeterna quoque acquirantur tabernacula