PL 159, col. 941
944 quilibet de przsentibos, ac de futuris nostri ceno- A vitute et ditione im munem, cum omnibus omnino biorum ſratribus de tua disciplina (quod quidem absit! ) quandoque aliquid deſraudare tentaverint, tuo totum per quod ab illa præsumplione resipi- scant, commitltimus examini.
concedimus et donamus quamdam in nostro allodio vam, quze Cossiacus dicitur, cum ipso allodio, eo per omnia quo nos eam hacteaus jure et poteslate tenviinus, ab omni scilicet aliquorum hominum ser- ad eam juste pertinentibus, id est, terris cultis et incultis, pralis, silvis, aquis aquarumqne excursi bus circumquaque de jure ipsius potestatis existen-
Quod si ſacere renue- riat, sicut tn temet decrevisli... ac si sancimus -perenniter, quo jam prædictæ illius cellez ſratres, aut priores aliqui, Romanum adeant ponliſicem, ut quod per le successoremque luum charitative emen- dare voluerint, licet inviti, suo judicio emendare non desinant.
Vale. Vale. XVII. THEOBALDI COMITIS CAMPANIE. Offert Theobaldus comes filium ut aquis - salutaribus B. Hugo abluat. (Spicil. t. VI, 449.) In nomine sancte et individuæ Trinitatis, et san- etorum apostolorum Petri et Pauli, Hucon! venera- bili abbati, et Cluniaco morasterio atque Cosseiensi, domnoque Gotecnino reverendissimo ejus loci præ- posito, eorumque Successoribus, TerBaLpus Dei
gratia Francorum comes, et uxor ejus Abralnis, cum ſiliis suis in perpetuum. Quoties omnipotenti Deo bonorum omnium largi- tori quædam, licet pauca, laudis sum usibus profu- ura conſerimus, sua sibi reddimns, non nostra lar- | gimur, quatenus hace agentes simus non de nostris .
FC muneribus elati, sed acceptis a Deo muneribus non Ingrali; nihil quidem magis ingratum est, et a Chri- stiana pietate constat penitus alienum quam ei non altem in minimis pro parte aliqua ministrare, a quo C non solum presentibus temporalium rerum corpore sumus effecti sublimes, verum futurorum bonorum per ipsius largissimam misericordiam in æternum
optamus fieri hæredes. Scientes ergo quia ſidueia magna est apud Deum eleemosyna ſacientibus eam, eo inspirante et do- nante, amicos nobis in præsenti facere cogitamus, a quibus post hanc vitam in æterna tabernacula recipi mereamur.
Quapropier ego Tetbaldus, et uxor mea Adelaidis, sauctitatis et religionis, quæ penes sanctum vestrum collegium nostris temporibus di vina gralia largiente potior celebriorque habetur, fide et devotione permoti, imo Dei inspiratione com- moniti, Odonem filium nestrum sacræ regeneralio- D nis mysteriis innovandum a vestra pateruitate de- plinavimus, rau, superna dispensame clementia, sibi
non inane ſuturum religiesiores quam ditiores in Christo habuisse parentes, ad cujus graliz et de- ſensionis' nostræ propensiorem effectum, eſſicacio · remque proſectum, nostrorum eam redemptionem peccalorum, in servitium et gloriam Domini nostri Jesu Christi, sanctorumque apostolorum Petri et Pauli, sancte palernitati vestræ, et monasterio Cluniaco, voto ac traditione solemni perpelualiter
concedimus et donamus quamdam in nostro allodio vam, quze Cossiacus dicitur, cum ipso allodio, eo per omnia quo nos eam hacteaus jure et poteslate tenviinus, ab omni scilicet aliquorum hominum ser- ad eam juste pertinentibus, id est, terris cultis et incultis, pralis, silvis, aquis aquarumqne excursi bus circumquaque de jure ipsius potestatis existen-
Quod si ſacere renue- riat, sicut tn temet decrevisli... ac si sancimus -perenniter, quo jam prædictæ illius cellez ſratres, aut priores aliqui, Romanum adeant ponliſicem, ut quod per le successoremque luum charitative emen- dare voluerint, licet inviti, suo judicio emendare non desinant.
Vale. Vale. XVII. THEOBALDI COMITIS CAMPANIE. Offert Theobaldus comes filium ut aquis - salutaribus B. Hugo abluat. (Spicil. t. VI, 449.) In nomine sancte et individuæ Trinitatis, et san- etorum apostolorum Petri et Pauli, Hucon! venera- bili abbati, et Cluniaco morasterio atque Cosseiensi, domnoque Gotecnino reverendissimo ejus loci præ- posito, eorumque Successoribus, TerBaLpus Dei
gratia Francorum comes, et uxor ejus Abralnis, cum ſiliis suis in perpetuum. Quoties omnipotenti Deo bonorum omnium largi- tori quædam, licet pauca, laudis sum usibus profu- ura conſerimus, sua sibi reddimns, non nostra lar- | gimur, quatenus hace agentes simus non de nostris .
FC muneribus elati, sed acceptis a Deo muneribus non Ingrali; nihil quidem magis ingratum est, et a Chri- stiana pietate constat penitus alienum quam ei non altem in minimis pro parte aliqua ministrare, a quo C non solum presentibus temporalium rerum corpore sumus effecti sublimes, verum futurorum bonorum per ipsius largissimam misericordiam in æternum
optamus fieri hæredes. Scientes ergo quia ſidueia magna est apud Deum eleemosyna ſacientibus eam, eo inspirante et do- nante, amicos nobis in præsenti facere cogitamus, a quibus post hanc vitam in æterna tabernacula recipi mereamur.
Quapropier ego Tetbaldus, et uxor mea Adelaidis, sauctitatis et religionis, quæ penes sanctum vestrum collegium nostris temporibus di vina gralia largiente potior celebriorque habetur, fide et devotione permoti, imo Dei inspiratione com- moniti, Odonem filium nestrum sacræ regeneralio- D nis mysteriis innovandum a vestra pateruitate de- plinavimus, rau, superna dispensame clementia, sibi
non inane ſuturum religiesiores quam ditiores in Christo habuisse parentes, ad cujus graliz et de- ſensionis' nostræ propensiorem effectum, eſſicacio · remque proſectum, nostrorum eam redemptionem peccalorum, in servitium et gloriam Domini nostri Jesu Christi, sanctorumque apostolorum Petri et Pauli, sancte palernitati vestræ, et monasterio Cluniaco, voto ac traditione solemni perpelualiter