PL 163, col. 936
Appendix ad Historiam regum Francorum (Monachi S. Dionysii), J. P. Migne
jubar emittens contra occidentem. Nec multo post,
in ipso videlicet anno (1066), die festi sancti Michaelis
comes Normannorum Willelmus cum ingenti
navium apparatu mare transiit, regnumque Anglorum
occupavit et cepit. Illis diebus ossa beati
Nicholai a Myrrea Licie urbe translata sunt in
Barin civitate Apulie juxta mare. Post hos dies
prefatus Willelmus Normannorum comes et
rex Anglorum moritur [(an. 1087)] , successeruntque
ei filii ipsius, Robertus in Normannia et Willelmus
Rufus in Anglia. Post hec diversarum gentium
motus ad Jherusalem capiendam [(an. 1097)] , crucibus
ad humeros vestibus superpositis, factus est clamantium Deus vult.
In cujus captione splendor in
celo visus est pene per totum orbem. Postea Willelmus
Rufus rex Anglorum, venationi intentus,
sagitta incaute emissa occiditur [(an. 1100)] . Cui
Henricus frater ejus velocissime successit, ne
impediretur a Roberto fratre suo, jam, de Jherosolimitana
expeditione reverso. Eodem anno
ipse Henricus diademate coronatus regio, accepit
uxorem nomine Mathildem, filiam regis Scotorum,
valde litteratam. Sub eodem tempore mense Februario
cometes apparuit, et in anno sequenti mense
Maio Goiffredus Martellus Andegavorum comes,
juvenis valde plangendus, in obsidione unius
castelli sagitta interficitur. Ipso etiam anno Henricus
Romanorum et Theutonum imperator Leodio
Sancti Lamberti ultimum vite sue signavit diem [(an.
1106)] , fugiendo filium suum persecutorem, perjurum
et rebellem, quem honorifice sublimaverat regem.
Sequenti anno (1107) domnus Paschalis
papa secundus in Franciam venit, ubi a Philippo
rege et Gallie primoribus valde honoratus est,
ut dignum erat apostolice sedis dignitati. Peractoque
pro quo venerat, cum pace reversus est ad
propriam sedem. Philippus vero rex, cujus temporibus
hec evenerunt, in primordio regni sui [(an.
1072)] accepit uxorem, sororem scilicet Roberti
Flandrensis comitis, cujus laus multa habetur
in bellicis negociis; ex qua genuit Ludovicum regem
et filiam unam nomine Constanciam; quam
idem pater suus rex Hugoni Trecharum comiti in
matrimonio copulavit; sed postmodum pro parentela
ab eo ablatam Boamundo viro bellicoso apud
Carnothum conjugio copulavit. Ipse vero Philippus,
vivente legali conjuge sua, Fulconi Rechin
Andegavorum comiti uxorem suam apud Turonis
in ipso videlicet anno (1066), die festi sancti Michaelis
comes Normannorum Willelmus cum ingenti
navium apparatu mare transiit, regnumque Anglorum
occupavit et cepit. Illis diebus ossa beati
Nicholai a Myrrea Licie urbe translata sunt in
Barin civitate Apulie juxta mare. Post hos dies
prefatus Willelmus Normannorum comes et
rex Anglorum moritur [(an. 1087)] , successeruntque
ei filii ipsius, Robertus in Normannia et Willelmus
Rufus in Anglia. Post hec diversarum gentium
motus ad Jherusalem capiendam [(an. 1097)] , crucibus
ad humeros vestibus superpositis, factus est clamantium Deus vult.
In cujus captione splendor in
celo visus est pene per totum orbem. Postea Willelmus
Rufus rex Anglorum, venationi intentus,
sagitta incaute emissa occiditur [(an. 1100)] . Cui
Henricus frater ejus velocissime successit, ne
impediretur a Roberto fratre suo, jam, de Jherosolimitana
expeditione reverso. Eodem anno
ipse Henricus diademate coronatus regio, accepit
uxorem nomine Mathildem, filiam regis Scotorum,
valde litteratam. Sub eodem tempore mense Februario
cometes apparuit, et in anno sequenti mense
Maio Goiffredus Martellus Andegavorum comes,
juvenis valde plangendus, in obsidione unius
castelli sagitta interficitur. Ipso etiam anno Henricus
Romanorum et Theutonum imperator Leodio
Sancti Lamberti ultimum vite sue signavit diem [(an.
1106)] , fugiendo filium suum persecutorem, perjurum
et rebellem, quem honorifice sublimaverat regem.
Sequenti anno (1107) domnus Paschalis
papa secundus in Franciam venit, ubi a Philippo
rege et Gallie primoribus valde honoratus est,
ut dignum erat apostolice sedis dignitati. Peractoque
pro quo venerat, cum pace reversus est ad
propriam sedem. Philippus vero rex, cujus temporibus
hec evenerunt, in primordio regni sui [(an.
1072)] accepit uxorem, sororem scilicet Roberti
Flandrensis comitis, cujus laus multa habetur
in bellicis negociis; ex qua genuit Ludovicum regem
et filiam unam nomine Constanciam; quam
idem pater suus rex Hugoni Trecharum comiti in
matrimonio copulavit; sed postmodum pro parentela
ab eo ablatam Boamundo viro bellicoso apud
Carnothum conjugio copulavit. Ipse vero Philippus,
vivente legali conjuge sua, Fulconi Rechin
Andegavorum comiti uxorem suam apud Turonis