PL 166, col. 1532
Sermo de sacramento Dominicae passionis (Drogo cardinalis), J. P. Migne
mentita est iniquitas sibi
[(Psal. XXVI)]
. Dormientes enim,
Christum custodire non possunt; sed qui mane, inquit, vigilaverint ad me, invenient me
[(Prov. VIII)]
.
Vobis quippe dormientibus, quid nisi somnia apparent?
Ecce habetis copiosam in manibus pecuniam;
illam, si potestis, custodite ne fures effodiant
vel furentur: nam discipuli Christi suum thesaurum
diligenter custodient: unusquisque quod amat,
hoc servare studet. Certe Michol amabat David magis
quam patrem suum Saul, ideo per fenestram
demisit eum et servavit [(I Reg. XIX)] . Quid est hoc?
Michol filia Saul, filia quondam superbiae; postquam
nupserat specioso David, incipit odisse patrem
suum, cui dicitur in psalmo: Audi, filia, et vide, et inclina
aurem tuam et obliviscere domum patris tui, et
concupiscet rex decorem tuum [(Psal. XLIV)]
. Unde per
fenestram demittit David; illam intellige fenestram
per quam dilectus mittit manum suam [(I Reg. X)]
;
per hanc fenestram demittitur ab amica sua ad amicam
suam, hoc est ad seipsam, et absconditur in
interiore homine, ubi et securus vivat, et iniquos
lateat. Abscondit enim se et exiit de templo perfidiae;
quoniam dum citharizat coram Saul, ut spiritum
Domini malum faciat ab eo recedere, ille impius
hasta eum cum pariete tentat configere. Sed declinante
David [(I Reg. XVI)] , quid est quod parieti
hasta infigitur, nisi quod recedente Christi gratia,
mens indurata, suae malitiae telo confoditur? Quid
autem ita hodieque perosum habet rex tenebrarum
Saul, quam David generum suum? Propter quod, absente
David, filiam suam tulit, et dat alteri marito
ignobili [(I Reg. V)] sed manu fortis, cum redierit,
et acceperit regnum, rursus suam sibi vindicat, quia
desponderat sibi eam ducentis praeputiis, a qua non
solum carnis sed et mentis immunditias absciderat.
Vae peccatoribus, Domine, sepulcrum tuum obsidentibus;
quoniam vere declinas ab eis, et non inveniunt
te in lectulo tuo suavi et florido, sed potius
offendunt statuam cordis sui tenebris involutam,
habentes ad caput suum pellem caprinam [(I Reg.
XIX)] , peccatorum suorum memoriam fetentem. Beatus
autem qui vigilat ad monumentum tuum, et custodit
te, et luctatur mane cum angelo resurrectionis,
nec dimittit eum donec audiat aliquid de nomine
ejus quod est mirabile: ut et nomen Jacob
commutetur in Israel [(Gen. XXXV)] , et transmisso
amne doloris, statim oriatur ei sol justitiae. Quis
revolvet nobis lapidem ab ostio mouumenti? [(Matth.
XXVII.)]
Clausum est, Domine, ostium mentis meae,
et premit intellectum meum lapis mortalitatis praegravatus
pondere iniquitatis meae; nec humanae
prorsus vires valent amovere, nisi omnipotens sermo
tuus a regalibus sedibus veniat, angelus consilii,
qui diruat maceriam inimicitiarum, et aperiat
nobis sensum ut intelligamus Scripturas, et videamus
linteamina posita ante nos, humilitatis et resurrectionis
tuae verissima testimonia: in quibus
qui te scrutari, te adjuvante, potuerit, praegustabit
aliquid de gloria resurrectionis quam praeparasti
[(Psal. XXVI)]
. Dormientes enim,
Christum custodire non possunt; sed qui mane, inquit, vigilaverint ad me, invenient me
[(Prov. VIII)]
.
Vobis quippe dormientibus, quid nisi somnia apparent?
Ecce habetis copiosam in manibus pecuniam;
illam, si potestis, custodite ne fures effodiant
vel furentur: nam discipuli Christi suum thesaurum
diligenter custodient: unusquisque quod amat,
hoc servare studet. Certe Michol amabat David magis
quam patrem suum Saul, ideo per fenestram
demisit eum et servavit [(I Reg. XIX)] . Quid est hoc?
Michol filia Saul, filia quondam superbiae; postquam
nupserat specioso David, incipit odisse patrem
suum, cui dicitur in psalmo: Audi, filia, et vide, et inclina
aurem tuam et obliviscere domum patris tui, et
concupiscet rex decorem tuum [(Psal. XLIV)]
. Unde per
fenestram demittit David; illam intellige fenestram
per quam dilectus mittit manum suam [(I Reg. X)]
;
per hanc fenestram demittitur ab amica sua ad amicam
suam, hoc est ad seipsam, et absconditur in
interiore homine, ubi et securus vivat, et iniquos
lateat. Abscondit enim se et exiit de templo perfidiae;
quoniam dum citharizat coram Saul, ut spiritum
Domini malum faciat ab eo recedere, ille impius
hasta eum cum pariete tentat configere. Sed declinante
David [(I Reg. XVI)] , quid est quod parieti
hasta infigitur, nisi quod recedente Christi gratia,
mens indurata, suae malitiae telo confoditur? Quid
autem ita hodieque perosum habet rex tenebrarum
Saul, quam David generum suum? Propter quod, absente
David, filiam suam tulit, et dat alteri marito
ignobili [(I Reg. V)] sed manu fortis, cum redierit,
et acceperit regnum, rursus suam sibi vindicat, quia
desponderat sibi eam ducentis praeputiis, a qua non
solum carnis sed et mentis immunditias absciderat.
Vae peccatoribus, Domine, sepulcrum tuum obsidentibus;
quoniam vere declinas ab eis, et non inveniunt
te in lectulo tuo suavi et florido, sed potius
offendunt statuam cordis sui tenebris involutam,
habentes ad caput suum pellem caprinam [(I Reg.
XIX)] , peccatorum suorum memoriam fetentem. Beatus
autem qui vigilat ad monumentum tuum, et custodit
te, et luctatur mane cum angelo resurrectionis,
nec dimittit eum donec audiat aliquid de nomine
ejus quod est mirabile: ut et nomen Jacob
commutetur in Israel [(Gen. XXXV)] , et transmisso
amne doloris, statim oriatur ei sol justitiae. Quis
revolvet nobis lapidem ab ostio mouumenti? [(Matth.
XXVII.)]
Clausum est, Domine, ostium mentis meae,
et premit intellectum meum lapis mortalitatis praegravatus
pondere iniquitatis meae; nec humanae
prorsus vires valent amovere, nisi omnipotens sermo
tuus a regalibus sedibus veniat, angelus consilii,
qui diruat maceriam inimicitiarum, et aperiat
nobis sensum ut intelligamus Scripturas, et videamus
linteamina posita ante nos, humilitatis et resurrectionis
tuae verissima testimonia: in quibus
qui te scrutari, te adjuvante, potuerit, praegustabit
aliquid de gloria resurrectionis quam praeparasti