PL 167, col. 43
2 PF: — - * 1 Mee ers $43 KUPERTI ABBATIS TUITIENSITS $84 nostris curare $it idoneus. Ille namque nobis su- A certior invenitur quam hoc loco ubi peregriaus ite in perstes est ut causam nostram emendet, qui ideirco mortuus est, ut animas nostras viviſicaret : et idcirco reSurrexit , ut corpora nostra resuscitaret, ei ad
Bene ergo Apostolus in laudem lidei patrum istorum inter cætera dicit . E. conſitentes quod hospites et peregrini sint super terram (Heir. x1). Forum conſessio nusquam clarior aut aula regis non oblitus patri:e eclestis, ultroperegrinum se conſitetur.
dexteram suam in ccelestibus in corpore et anima quemque nostrum constitueret. Scio enim, inquil B. Job, quod Redemptor menus vivit, et in norissimo die de terra reaurrecturus zum, et ruraus circumdabor pe! le mea, et in carne mea ridebo Deum (Job x1x).
| CAPUT XVII. De patrum humilitate qua ze coram Pharaone pastores ovium et peregrinos proſessi sunt. Et ille locutus est ad ſratres, et ad omnem domum patris aui: Ascendam et nuntiabo Pharaoni, dicamque ei; Fratres mei et domus pat ris mei venerunt ad me, el aunt viri pastores orium, eie.
Sanctum peregrino- rum studium, Deo peregrinantium Scripture locus exprimit, seilicei quod hominibus non solum non -p-acere, sed etiam displicere quzsierunt, et quod vere non hie manentem habentes civilatem, futuram ct manentem inquirere sluduerunt (Hebr.
xin). (Car. XLVIIL) Primus Joseph ingrestus nuntiat Pha- ruoni, dicens: Pater mens, et ſratres, oves eorum, et armenia, et cuncta que poesident, venerunt de terra Chanaan, et ecce consistunt in terra Gezzen.
Extremos gaoque ſratrum suorum quinque viros stat uit coram rege, primogenitos, et interrogati a rege dicente : Quid habetis operis? rexponderunt : Pastores ovium au mus gervi tui, et nos, et patres nostri.
Quare? Quia delestantur, inquit, Ægyytii omnes paztores ovium, ( videlicet, quia superbiunt in equis, et curribus, plus cxteris-gentibus, et ob hoe humile pastorum opus, veluti ignominiam despiciunt ct detestantur.
Pos(- modum introductus paler ante regem, interrogatus est ab eo: (uot sunt dies vitae tun? Nunquid nil aliud rex sapiens locutus est cum venerabili sene, nisi quod interrogavit eum, (uot sunt dies vite tur? Sed proſecto solum hoe scribi dignum fait, propler memorabile responsum, dicentis : Dies peregrina- .jonis vite mee, centum triginta annorum sunt parri
et mali, et non pervenerunt ueque ad dies putrum meo- rim, quibus peregrinati sunt. Ultro, peregrinum se conſessus es, et hane vitam miseram, peregrinalio- nem dicere maluit, melioris vitz vel pairiæ ciris, id 284, caeleetis.
Eo sensu perconlationem regis vera cortectione $supplevit, cum dicente illo : Quot sunt dies vitæ tum? responilit : Dies peregrinationis rite mem pervi aunt et mali.
Parvos videlicet dies suos pro hawili conscientia dix it, malos pro contimations Iribulationis. Parumque illi visum est, quod pere- gi inum se conſassus est, nisi etiam patres suos pe- regrinos ſuisse assererei.
Nam protinus subjungit : Et non perrenerunt nsque ad dies patrum meorum quibus peregrinati sunt. Adeo howinibus placere, vel ad pompam &rcularium tam pater quam filius se extendere dedignati sunt.
Bene ergo Apostolus in laudem lidei patrum istorum inter cætera dicit . E. conſitentes quod hospites et peregrini sint super terram (Heir. x1). Forum conſessio nusquam clarior aut aula regis non oblitus patri:e eclestis, ultroperegrinum se conſitetur.
dexteram suam in ccelestibus in corpore et anima quemque nostrum constitueret. Scio enim, inquil B. Job, quod Redemptor menus vivit, et in norissimo die de terra reaurrecturus zum, et ruraus circumdabor pe! le mea, et in carne mea ridebo Deum (Job x1x).
| CAPUT XVII. De patrum humilitate qua ze coram Pharaone pastores ovium et peregrinos proſessi sunt. Et ille locutus est ad ſratres, et ad omnem domum patris aui: Ascendam et nuntiabo Pharaoni, dicamque ei; Fratres mei et domus pat ris mei venerunt ad me, el aunt viri pastores orium, eie.
Sanctum peregrino- rum studium, Deo peregrinantium Scripture locus exprimit, seilicei quod hominibus non solum non -p-acere, sed etiam displicere quzsierunt, et quod vere non hie manentem habentes civilatem, futuram ct manentem inquirere sluduerunt (Hebr.
xin). (Car. XLVIIL) Primus Joseph ingrestus nuntiat Pha- ruoni, dicens: Pater mens, et ſratres, oves eorum, et armenia, et cuncta que poesident, venerunt de terra Chanaan, et ecce consistunt in terra Gezzen.
Extremos gaoque ſratrum suorum quinque viros stat uit coram rege, primogenitos, et interrogati a rege dicente : Quid habetis operis? rexponderunt : Pastores ovium au mus gervi tui, et nos, et patres nostri.
Quare? Quia delestantur, inquit, Ægyytii omnes paztores ovium, ( videlicet, quia superbiunt in equis, et curribus, plus cxteris-gentibus, et ob hoe humile pastorum opus, veluti ignominiam despiciunt ct detestantur.
Pos(- modum introductus paler ante regem, interrogatus est ab eo: (uot sunt dies vitae tun? Nunquid nil aliud rex sapiens locutus est cum venerabili sene, nisi quod interrogavit eum, (uot sunt dies vite tur? Sed proſecto solum hoe scribi dignum fait, propler memorabile responsum, dicentis : Dies peregrina- .jonis vite mee, centum triginta annorum sunt parri
et mali, et non pervenerunt ueque ad dies putrum meo- rim, quibus peregrinati sunt. Ultro, peregrinum se conſessus es, et hane vitam miseram, peregrinalio- nem dicere maluit, melioris vitz vel pairiæ ciris, id 284, caeleetis.
Eo sensu perconlationem regis vera cortectione $supplevit, cum dicente illo : Quot sunt dies vitæ tum? responilit : Dies peregrinationis rite mem pervi aunt et mali.
Parvos videlicet dies suos pro hawili conscientia dix it, malos pro contimations Iribulationis. Parumque illi visum est, quod pere- gi inum se conſassus est, nisi etiam patres suos pe- regrinos ſuisse assererei.
Nam protinus subjungit : Et non perrenerunt nsque ad dies patrum meorum quibus peregrinati sunt. Adeo howinibus placere, vel ad pompam &rcularium tam pater quam filius se extendere dedignati sunt.