PL 167, col. 46
sed dor- hac, condasque in 8epulcro majorum meorum. Er- gone de obedientia filij pater diſſisus est, nec aliter Securus esse poluit ? Nou utique sic, sed rationemn in ore ponere voluit, quam in transſerendo patrem haberct coram Pharaone et servis ejus, compendio dicens : Pater enim meus adjuravit me, $suspicio- nemque ſageret, ne alienum ab amore terre Agy-
pliz videreiur auimum gerere. Quid autem patriar- cha tantus, civis cali, cui viventi. tolus mundus exsilium fuit, tantopere de corpore suo curavit, et serio scire voluit quo loco pulvis in pulrerem, et cinis reverteretur in cinerem? Videlicet quia terra repromissiouis Domini erat Dei, dicentis, verbi gra- | lia: Terram in qua dormis, dubo tibi, et semini tuo
B (Gen. xxvin), et his similia, quæ tam illi quam eli. in patribus suis de terra illa locutus est Deus, et rero- misit. Donum autem Dei qualecunque sit, sive ma- giium sive parvum, cœleste sive terrenum, pro ho- nore vel cha riiate danlis pretiosum est, ei esse debet in oculis sapientis.
Si ergo moriturus, continuo pro- missjones lerre, quas acceperat, tanta cum gratia- rum actione vencralus est, ut saltem moriuo.corpore illam tenere cuperei: quanto magis vivi poses ores curare debuerunt, sie in ea vivere, ut non iratus Deus, donum suum ingratis rursus auſerret? Exem- plum enim vivis mortuus dedit, ut ju spe patriz cm-
lestis pignus amarent, requiem zlernz hareditatis. (Juo juranie adoravit Israel Deum, conversus ad lectuli caput. Scilicet quia posiquam juravit filius, jam de eſſeeiu pelitionis erat securus.
Ad lectuli, in- quit, caput. Sanctus quippe et Deo deditus vir op- pressus seneciule, sic habebat lectulum positum, ut ipse jacentis habitus absque diſſicultate ulla ad ora- tionem es8et paratus.
| 158 CAPUT XII. (nod Joseph ad egrotantem patrem aszumptis duobus filiis pr operaverit, et de benedictionibus ejustem patris. Nuntiatum est Joseph quod agrotaret pater ejus.
Qui, assnmptis duobus filiis Manasses et Ephraim, ire perrexzit, id est, ire properavil, et eo lotus inten- dit, ad accipiendas partes de divitiis paternis; ad videndos thesauros benedictionis quos pater thesau- ' Domini, et dolos facerent in servos ejus, quia quos D rizavit Giliis suis.
Ideirco filios $uos secum asgumpsit Manasscs ei Ephraim. Dictumque est seni: Ecce filius tuns Joseph venit ad te. (ui conſortatus gedit in le- ctulo. Quamvis iute!ligi recte valeat quod ob adven- tun ſilii quem diligebat conſortatus sit gaudio, sicut dudum dixerat : Jam letus moriar, quia vidi ſaciem tuam, et superstilem te relinquo (Gen.
Xvi): lamen et hoe sciendum, quia sancto prophelize spiritu super eum irruente conſortatus est. Unde enim fiduciam vel auctoritatem habere poterat, ut dicerel : Ei iste quidem erit in populos et multiplicabitur, cd ſraler ejus junior major eril illo, ei his similia, nisi quia virtute prophetici spiritus invaluerat? Confortaius igitur adeo mente est, qui zgrotabat corpore, ita ul
ene aragne ſessum alleviaretur mentis alacritale,
pliz videreiur auimum gerere. Quid autem patriar- cha tantus, civis cali, cui viventi. tolus mundus exsilium fuit, tantopere de corpore suo curavit, et serio scire voluit quo loco pulvis in pulrerem, et cinis reverteretur in cinerem? Videlicet quia terra repromissiouis Domini erat Dei, dicentis, verbi gra- | lia: Terram in qua dormis, dubo tibi, et semini tuo
B (Gen. xxvin), et his similia, quæ tam illi quam eli. in patribus suis de terra illa locutus est Deus, et rero- misit. Donum autem Dei qualecunque sit, sive ma- giium sive parvum, cœleste sive terrenum, pro ho- nore vel cha riiate danlis pretiosum est, ei esse debet in oculis sapientis.
Si ergo moriturus, continuo pro- missjones lerre, quas acceperat, tanta cum gratia- rum actione vencralus est, ut saltem moriuo.corpore illam tenere cuperei: quanto magis vivi poses ores curare debuerunt, sie in ea vivere, ut non iratus Deus, donum suum ingratis rursus auſerret? Exem- plum enim vivis mortuus dedit, ut ju spe patriz cm-
lestis pignus amarent, requiem zlernz hareditatis. (Juo juranie adoravit Israel Deum, conversus ad lectuli caput. Scilicet quia posiquam juravit filius, jam de eſſeeiu pelitionis erat securus.
Ad lectuli, in- quit, caput. Sanctus quippe et Deo deditus vir op- pressus seneciule, sic habebat lectulum positum, ut ipse jacentis habitus absque diſſicultate ulla ad ora- tionem es8et paratus.
| 158 CAPUT XII. (nod Joseph ad egrotantem patrem aszumptis duobus filiis pr operaverit, et de benedictionibus ejustem patris. Nuntiatum est Joseph quod agrotaret pater ejus.
Qui, assnmptis duobus filiis Manasses et Ephraim, ire perrexzit, id est, ire properavil, et eo lotus inten- dit, ad accipiendas partes de divitiis paternis; ad videndos thesauros benedictionis quos pater thesau- ' Domini, et dolos facerent in servos ejus, quia quos D rizavit Giliis suis.
Ideirco filios $uos secum asgumpsit Manasscs ei Ephraim. Dictumque est seni: Ecce filius tuns Joseph venit ad te. (ui conſortatus gedit in le- ctulo. Quamvis iute!ligi recte valeat quod ob adven- tun ſilii quem diligebat conſortatus sit gaudio, sicut dudum dixerat : Jam letus moriar, quia vidi ſaciem tuam, et superstilem te relinquo (Gen.
Xvi): lamen et hoe sciendum, quia sancto prophelize spiritu super eum irruente conſortatus est. Unde enim fiduciam vel auctoritatem habere poterat, ut dicerel : Ei iste quidem erit in populos et multiplicabitur, cd ſraler ejus junior major eril illo, ei his similia, nisi quia virtute prophetici spiritus invaluerat? Confortaius igitur adeo mente est, qui zgrotabat corpore, ita ul
ene aragne ſessum alleviaretur mentis alacritale,