PL 168, col. 989
Commentarius in Job (Rupertus Tuitiensis), J. P. Migne
VERS. 10.-- « Qui dat pluviam, » id est supernae
praedicationis gratiam, « super faciem terrae, » id est
in cordibus hominum, « et irrigat aquis, » id est
donis Spiritus sancti, « universa, » id est non solum
Judaeam, sed omnem absque personarum acceptione
hominem.
VERS. 11.-- « Qui ponit humiles, » id est humiliter
eisdem donis utentes, « in sublimi, » videlicet ut
cum Christo judices sint, « et moerentes, » id est
pro ipso prospera fugientes et adversa patientes,
« erigit sospitate, » id est hilares facit de salutis
aeternae certitudine.
VERS. 12.-- « Qui dissipat cogitationes malignorum, »
scilicet contra bonos insurgentium, « ne
possint implere manus eorum quod coeperant, »
id est ne quantum volunt nocere praevaleant.
VERS. 13.-- « Qui comprehendit [ al. apprehendit]
sapientes in astutia eorum, » vertendo scilicet in bonum
hoc quod ipsi malevole agunt, sicut venditionem
Joseph [(Gen. XLV)] , sicut intentionem Saul,
quando petivit a David centum praeputia Philistinorum [(I Reg. XVIII)] .
« Et consilia pravorum dissipat, »
videlicet ut non secundum eorum intentionem quidlibet
proveniat, sicut verbi gratia, consilium quod
de occidendo Domino dedit Caiphas [(Joan. XI)] .
Nunc quia persecutorum memoriam fecit, haec
de eorum caecitate justo Dei judicio illata subjungit:
VERS. 14.-- « Per diem incurrent tenebras, » id
est in ipsa veritatis praesentia sua illos caecabit perfidia,
« et quasi in nocte, » id est sicut in antiqui
erroris caligine, « sic palpabunt, » id est offendentes
ibunt « in meridie, » id est praesente sole justitiae.
Quod Judaeis congruit dicentibus: « Quousque animam
nostram tollis? si tu es Christus, dic nobis
palam [(Joan. X)] . »
VERS. 15.-- « Porro salvum faciet. » Ac si dicat:
Ipsi in caecitate sua persequentur, sed ipse, scilicet
Deus, salvum faciet de gladio oris eorum clamantium,
et dicentium: « Crucifige, crucifige [(Joan. XIX)] , »
-- « et de manu violenti, » id est gentilitatis, quae manibus
illum crucifixit, « pauperem, » id est Christum,
videlicet resuscitando eum.
VERS. 16.-- « Et, » illo resuscitato, « erit egeno, »
id est humili fidelium populo, « spes, » id est aeternae
vitae vel resurrectionis fiducia. Et quia, cum
venerit ut judicet, qui judicatus est, infideles obmutescent,
bene subditur: « Iniquitas autem contrahet, »
id est continebit, « os suum, » vel claudet, videlicet
hactenus in contumelia Conditoris dilatatum.
MORALITER. Nunc moraliter indaganda sunt qualiter
a pravis generaliter fiant. Quia de bonorum actibus
reprobi in extenso livoris sui aculeo torquentur,
recte dicitur: « Per diem incurrent tenebras, » id est
in luce bonorum operum clausis cordis oculis aliquid
quod in electis accusare possint, quasi palpantes
quaerent. Unde et subditur: « Et quasi in nocte, »
id est in tenebroso livore, « sic palpabunt in meridie, »
id est in plena boni operis luce. Quod bene
praedicationis gratiam, « super faciem terrae, » id est
in cordibus hominum, « et irrigat aquis, » id est
donis Spiritus sancti, « universa, » id est non solum
Judaeam, sed omnem absque personarum acceptione
hominem.
VERS. 11.-- « Qui ponit humiles, » id est humiliter
eisdem donis utentes, « in sublimi, » videlicet ut
cum Christo judices sint, « et moerentes, » id est
pro ipso prospera fugientes et adversa patientes,
« erigit sospitate, » id est hilares facit de salutis
aeternae certitudine.
VERS. 12.-- « Qui dissipat cogitationes malignorum, »
scilicet contra bonos insurgentium, « ne
possint implere manus eorum quod coeperant, »
id est ne quantum volunt nocere praevaleant.
VERS. 13.-- « Qui comprehendit [ al. apprehendit]
sapientes in astutia eorum, » vertendo scilicet in bonum
hoc quod ipsi malevole agunt, sicut venditionem
Joseph [(Gen. XLV)] , sicut intentionem Saul,
quando petivit a David centum praeputia Philistinorum [(I Reg. XVIII)] .
« Et consilia pravorum dissipat, »
videlicet ut non secundum eorum intentionem quidlibet
proveniat, sicut verbi gratia, consilium quod
de occidendo Domino dedit Caiphas [(Joan. XI)] .
Nunc quia persecutorum memoriam fecit, haec
de eorum caecitate justo Dei judicio illata subjungit:
VERS. 14.-- « Per diem incurrent tenebras, » id
est in ipsa veritatis praesentia sua illos caecabit perfidia,
« et quasi in nocte, » id est sicut in antiqui
erroris caligine, « sic palpabunt, » id est offendentes
ibunt « in meridie, » id est praesente sole justitiae.
Quod Judaeis congruit dicentibus: « Quousque animam
nostram tollis? si tu es Christus, dic nobis
palam [(Joan. X)] . »
VERS. 15.-- « Porro salvum faciet. » Ac si dicat:
Ipsi in caecitate sua persequentur, sed ipse, scilicet
Deus, salvum faciet de gladio oris eorum clamantium,
et dicentium: « Crucifige, crucifige [(Joan. XIX)] , »
-- « et de manu violenti, » id est gentilitatis, quae manibus
illum crucifixit, « pauperem, » id est Christum,
videlicet resuscitando eum.
VERS. 16.-- « Et, » illo resuscitato, « erit egeno, »
id est humili fidelium populo, « spes, » id est aeternae
vitae vel resurrectionis fiducia. Et quia, cum
venerit ut judicet, qui judicatus est, infideles obmutescent,
bene subditur: « Iniquitas autem contrahet, »
id est continebit, « os suum, » vel claudet, videlicet
hactenus in contumelia Conditoris dilatatum.
MORALITER. Nunc moraliter indaganda sunt qualiter
a pravis generaliter fiant. Quia de bonorum actibus
reprobi in extenso livoris sui aculeo torquentur,
recte dicitur: « Per diem incurrent tenebras, » id est
in luce bonorum operum clausis cordis oculis aliquid
quod in electis accusare possint, quasi palpantes
quaerent. Unde et subditur: « Et quasi in nocte, »
id est in tenebroso livore, « sic palpabunt in meridie, »
id est in plena boni operis luce. Quod bene