PL 170, col. 15
De divinis officiis (Rupertus Tuitiensis), J. P. Migne
perpetua in generationes vestras [(Exod. XX)] . » Ad
evangelicam enim propero gratiam. Inde harum
splendida clarescit horarum dignitas. Vespere Dominus
panem et vinum assumens, et veritatem sui
corporis et sanguinis repraesentans [(Matth. XXVI;
Luc. XXII)] , suis portatus in manibus, testamentum
scribit suis haeredibus [(Hebr. IX)] ; humilitatem scilicet
et charitatem, lavando pedes discipulorum, maxime
commendans, iterumque recumbens, longi solemnitate
sermonis, amicis et filiolis jam moriturus ultimum
vale dixit [(Joan. XIII)] Item in vespera sepelitur [(Matth. XXVII)] .
In vespera nihilominus apparens
vivus in habitu peregrini, cognoscitur in fractione
panis et hospitalia discipulorum corda injecto suae
charitatis igne succendit [(Luc. XXIV)] . In matutino
Petrum, qui ter negaverat, galli cantus redarguit,
Dominus respicit, et negator poenitens ad lacrymas
confugit [(Matth. XXVI; Luc. XXII)] . Item, diluculo
sanctis mulieribus resurrectione Domini a dealbatis
angelis annuntiata, tristitia fidelium jam incipit converti
in gaudium [(Matth. XXVIII)] . Quaeritur vivens
cum mortuis, et vivum se ostendit, tangi quoque
dignatur et adorari [(Luc. XXIV; Joan. XX)] . Notandum
quod cum caeterarum septenae sint partes horarum,
id est versus Deus, in adjutorium meum intende, cum Gloria Patri, hymnus, psalmi, lectio, responsorium
vel versus, supplicatio Litaniae, et oratio completiva.
His horis octavum additur canticum de Evangelio,
quia scilicet canuntur pro octava, spectant enim in
beatitudinem resurrectionis, qua maxime insignitae
sunt, juxta sensum illius evangelici capituli: « Vespere
Sabbati, quae lucescit in prima Sabbati [(Matth.
XXVIII)] . »
CAPUT VII. De completorio.
Hora completorii nobis illud commemorat de passione
Domini, quod jam egresso Juda, « pavere coepit
et taedere [(Marc. XIV)] , » factusque in agonia,
prolixius oravit, et sanguineas guttas prostrato
corpore sudavit [(Luc. XXII)] , torcular tunc solus calcans [(Isa. LXIII)] ,
et in futuro sanguinem martyrum
pro posse fundendum praesignans. Itemque illud de
resurrectione ejus, quod priusquam fecerat pacem
inter Deum et homines [(Ephes. II)] , legatus fidelis
rediens evangelizavit nobis, stans in medio discipulorum
suorum, dicens eis: « Pax vobis [(Joan.
XX)] . »
CAPUT VIII. De vigiliis nocturnis.
Vigilias nocturnas, de quibus et Propheta: « Media,
inquit, nocte surgebam ad confitendum tibi [(Psal. CXVIII)] ,
» item evangelicae nobis gratiae claritas
magnificentius instituit. Nam Dominus noster,
media nocte de Virgine natus [(Luc. II)] ; itidem, ut
Samson quondam obsessus ab Allophylis [(Jud. XVI)] ,
media nocte confractis portis inferi surrexit a mortuis [(Matth. XXVIII)] .
Media nihilominus nocte venturus
asseritur [(Matth. XXV)] , in similitudinem Aegyptii
temporis, quando pascha celebratum est, et
evangelicam enim propero gratiam. Inde harum
splendida clarescit horarum dignitas. Vespere Dominus
panem et vinum assumens, et veritatem sui
corporis et sanguinis repraesentans [(Matth. XXVI;
Luc. XXII)] , suis portatus in manibus, testamentum
scribit suis haeredibus [(Hebr. IX)] ; humilitatem scilicet
et charitatem, lavando pedes discipulorum, maxime
commendans, iterumque recumbens, longi solemnitate
sermonis, amicis et filiolis jam moriturus ultimum
vale dixit [(Joan. XIII)] Item in vespera sepelitur [(Matth. XXVII)] .
In vespera nihilominus apparens
vivus in habitu peregrini, cognoscitur in fractione
panis et hospitalia discipulorum corda injecto suae
charitatis igne succendit [(Luc. XXIV)] . In matutino
Petrum, qui ter negaverat, galli cantus redarguit,
Dominus respicit, et negator poenitens ad lacrymas
confugit [(Matth. XXVI; Luc. XXII)] . Item, diluculo
sanctis mulieribus resurrectione Domini a dealbatis
angelis annuntiata, tristitia fidelium jam incipit converti
in gaudium [(Matth. XXVIII)] . Quaeritur vivens
cum mortuis, et vivum se ostendit, tangi quoque
dignatur et adorari [(Luc. XXIV; Joan. XX)] . Notandum
quod cum caeterarum septenae sint partes horarum,
id est versus Deus, in adjutorium meum intende, cum Gloria Patri, hymnus, psalmi, lectio, responsorium
vel versus, supplicatio Litaniae, et oratio completiva.
His horis octavum additur canticum de Evangelio,
quia scilicet canuntur pro octava, spectant enim in
beatitudinem resurrectionis, qua maxime insignitae
sunt, juxta sensum illius evangelici capituli: « Vespere
Sabbati, quae lucescit in prima Sabbati [(Matth.
XXVIII)] . »
CAPUT VII. De completorio.
Hora completorii nobis illud commemorat de passione
Domini, quod jam egresso Juda, « pavere coepit
et taedere [(Marc. XIV)] , » factusque in agonia,
prolixius oravit, et sanguineas guttas prostrato
corpore sudavit [(Luc. XXII)] , torcular tunc solus calcans [(Isa. LXIII)] ,
et in futuro sanguinem martyrum
pro posse fundendum praesignans. Itemque illud de
resurrectione ejus, quod priusquam fecerat pacem
inter Deum et homines [(Ephes. II)] , legatus fidelis
rediens evangelizavit nobis, stans in medio discipulorum
suorum, dicens eis: « Pax vobis [(Joan.
XX)] . »
CAPUT VIII. De vigiliis nocturnis.
Vigilias nocturnas, de quibus et Propheta: « Media,
inquit, nocte surgebam ad confitendum tibi [(Psal. CXVIII)] ,
» item evangelicae nobis gratiae claritas
magnificentius instituit. Nam Dominus noster,
media nocte de Virgine natus [(Luc. II)] ; itidem, ut
Samson quondam obsessus ab Allophylis [(Jud. XVI)] ,
media nocte confractis portis inferi surrexit a mortuis [(Matth. XXVIII)] .
Media nihilominus nocte venturus
asseritur [(Matth. XXV)] , in similitudinem Aegyptii
temporis, quando pascha celebratum est, et