PL 176, col. 951
De institutione novitiorum (Hugo de S. Victore), J. P. Migne · Soliloquium de arrha animae (Hugo de S. Victore), J. P. Migne
tero cui multo opus est, magis ad honestatem attendat,
quia neque ille nisi temperantiae metas
transierit, ad turpitudinem veniet, neque iste nisi
prius honestatis oblitus fuerit, in superfluitatem
impinget.
CAP. XXI. Tertio, quomodo comedendum.
Postremo est observatio in cibo, quomodo quis
cibum sumere debeat. Hoc est quam munde et quam
temperate. De immunditia comedendi pauca exempla
proferre sufficiat, ut dum in quibusdam suis partibus
cernitur, facile per similitudinem ubique caveatur.
Quidam inter comedendum dum scutellas
exonerare volunt, quadrata ferculorum frusta adipem
sive saginam superroratam distillantia mensalibus
involvunt aut super injiciunt, donec iterum
evisceratis interioribus ea quae remanserant, in pristinum
locum reponant. Alii bibentes, digitos mediotenus
poculis immergunt. Alii unctas manus ad vestimenta
sua detergentes, rursus ad cibaria tractanda
redeunt. Alii nudis articulis coclearis vice olera sua
Dilecto fratri G. caeterisque servis Christi Hameris levae degentibus H. qualiscunque vestrae sanctitatis
servus, in una pace ambulare, et ad unam requiem pervenire. Soliloquium dilectionis, quod de Arrha
animae inscriptum est, nisi charitati vestrae, ut discatis ubi vos oporteat verum amorem quaerere, et
quemadmodum debeatis corda vestra spiritualium studio meditationum ad superna gaudia excitare.
Hoc ergo, frater charissime, rogo, ut cum caeteris in memoriam mei suscipias, nec quod specialiter
tibi mittitur, caeteros excludat, nec quod communiter omnibus datur, muneris praerogativam imminuat.
Nolo vos hic provocare colore dictaminis, sed quia celare non potui meae erga vos affectum devotionis.
Salutate fratrem B. et fratrem A. et omnes alios, quorum nomina, etsi ego in praesenti sigillatim
enumerare non valeo, omnia tamen in libro vitae conscribi exopto. Valete.
SOLILOQUIUM DE ARRHA ANIMAE. Interlocutores sunt homo et anima.
HOMO. Loquar secreto animae meae, et amica confabulatione
exigam ab ea quod scire cupio. Nemo
alienus admittetur, sed aperta conscientia soli verba
conferemus. Sic enim nec mihi timor erit occulta
quaerere, nec illi pudor vera respondere.
Dic mihi, quaeso, anima mea, quid est quod super
omnia diligis? Ego scio, quod vita tua dilectio est
et scio quod sine dilectione esse non potes.
Sed velim mihi sine verecundia confitearis, quid
inter omnia diligendum elegeris? Dicam adhuc, ut
manifestius intelligas quid te interrogem. Aspice
mundum, et omnia quae in eo sunt; multas ibi
quia neque ille nisi temperantiae metas
transierit, ad turpitudinem veniet, neque iste nisi
prius honestatis oblitus fuerit, in superfluitatem
impinget.
CAP. XXI. Tertio, quomodo comedendum.
Postremo est observatio in cibo, quomodo quis
cibum sumere debeat. Hoc est quam munde et quam
temperate. De immunditia comedendi pauca exempla
proferre sufficiat, ut dum in quibusdam suis partibus
cernitur, facile per similitudinem ubique caveatur.
Quidam inter comedendum dum scutellas
exonerare volunt, quadrata ferculorum frusta adipem
sive saginam superroratam distillantia mensalibus
involvunt aut super injiciunt, donec iterum
evisceratis interioribus ea quae remanserant, in pristinum
locum reponant. Alii bibentes, digitos mediotenus
poculis immergunt. Alii unctas manus ad vestimenta
sua detergentes, rursus ad cibaria tractanda
redeunt. Alii nudis articulis coclearis vice olera sua
Dilecto fratri G. caeterisque servis Christi Hameris levae degentibus H. qualiscunque vestrae sanctitatis
servus, in una pace ambulare, et ad unam requiem pervenire. Soliloquium dilectionis, quod de Arrha
animae inscriptum est, nisi charitati vestrae, ut discatis ubi vos oporteat verum amorem quaerere, et
quemadmodum debeatis corda vestra spiritualium studio meditationum ad superna gaudia excitare.
Hoc ergo, frater charissime, rogo, ut cum caeteris in memoriam mei suscipias, nec quod specialiter
tibi mittitur, caeteros excludat, nec quod communiter omnibus datur, muneris praerogativam imminuat.
Nolo vos hic provocare colore dictaminis, sed quia celare non potui meae erga vos affectum devotionis.
Salutate fratrem B. et fratrem A. et omnes alios, quorum nomina, etsi ego in praesenti sigillatim
enumerare non valeo, omnia tamen in libro vitae conscribi exopto. Valete.
SOLILOQUIUM DE ARRHA ANIMAE. Interlocutores sunt homo et anima.
HOMO. Loquar secreto animae meae, et amica confabulatione
exigam ab ea quod scire cupio. Nemo
alienus admittetur, sed aperta conscientia soli verba
conferemus. Sic enim nec mihi timor erit occulta
quaerere, nec illi pudor vera respondere.
Dic mihi, quaeso, anima mea, quid est quod super
omnia diligis? Ego scio, quod vita tua dilectio est
et scio quod sine dilectione esse non potes.
Sed velim mihi sine verecundia confitearis, quid
inter omnia diligendum elegeris? Dicam adhuc, ut
manifestius intelligas quid te interrogem. Aspice
mundum, et omnia quae in eo sunt; multas ibi