PL 179, col. 1639
WILLELMI MALMESBURIENSIS MONACHI 1640 etpromptior, vel fide rectior et probabilior, vel vita A omni munere s:rcularium fanctionam efficiuntar $anclior ct perſectior ſuit : [qui] ſaceret omnia qua $ancta diceret, que catholica; nec ullius terrenze potestatis metu premeretur.
Denique imperatorem Constantinopolitanum contra ſidem Catholicam gar- rientem palam sententia lata condemnavit; en lemque discrimine proceres consentaneos, si non resipisce- rent, involvit. Quantas ille propter hoc epistolas scripserit, quantos labores pertulerit, ali volentein seire litterz [docebunt].
Ego ad Aldelmum recurro ; qui pontiſicis injuriz compassus ad animam, causam Hluctuantem quantis potuit facundi:e viribus apud populum egit. Turpe esse et miserabile, ut ipsi pon- tificem suum $nspicione criminum incessant.
Quid momenti apud Britannos vel aliam gentem, si qua ultra Oceanum jacet, hobiturus sit pontifex Roma- nus; qui a suis impetatur civibus? Postremo verum non videri; ut talis peccati se impediret volutabro, qui oli se meminisset prælatum mundo.
Hac cum in auras effunderet; nec enim popularis tumultus semel excitains leviter leniri posset, ille pro sanctitatis conscientia paulo commotior : « Afferte, inquit, in- ſantem ; ut ore suo pantiſicalem depellat inju iam, Proinde a fatuis suspicionibus discedant, in gratiam antistitis redeant; se, quantum sua interesset, paci non defuturum.
» Dictum excepere nonnulli cachin- nis; quod insolita promiltere, indebita praesumere adrena videretur. Verumtamen infantem allatuw, vix dum novem a matre dierum, baptismi lavacro prius innovavit.
Sciscitatus est deinde publice utrum vulgi opinio conveniret veritati de patre? Tum ut videres Dei gratiam præsentem; pusiolus in vocen. absolutissimam conatus, nodum dubietatis abrupit ; Sanctum et immaculatum Sergium esse, nunquam illum mulieri communicasse.
Plaudit plebs miraculo. Innocens antistes ovat triumpho. Aldelmi meritum extollit Roma: repercussusque et ingeminatus læ- tantium clamor ipsa quatit sidera. Qui tamen roga- tus, ut quia falsum patrem inſamia exuerat, verum cognitioni populi addiceret; ſacere reſugit : prata- tus suum esse, ut iusontes si posset damno exime- ret, non ul sonles morte opprimeret.
Talibus virtutum indiciis eximie delectatus pon- tiſex, non diſlicilem se impetratu exhibuit; ut mo- nasteriis, [pro] quibus rogabatur, elaboratæ, aucto- ritatis privilegium indulgeret : quod hic ex integro apponam, ut omnem ambiguitatis evadet scrupulum, quantis sint maledictionibus obnoxii, quantarum peuarum sint ſuturi servi, qui nunc id impune se opinantur temerare et lrausgredi.
Sergius, servus servorum Dei Aldbelme abbati cjusque successoribus, ei per vos venerabili vestro monaslerio. Ea quz religiose conversationis intuitu monachis servis Dei pro libera vivendi facultate conſeruntur, non pro illecebrarum licentia, sed pro sedulitate bene conversandi, ct divinis servitiis se ipsos procul dubio mancipandi, a prasulibus atque culioribus Deo decretæ Christiane religionis indul-
Denique imperatorem Constantinopolitanum contra ſidem Catholicam gar- rientem palam sententia lata condemnavit; en lemque discrimine proceres consentaneos, si non resipisce- rent, involvit. Quantas ille propter hoc epistolas scripserit, quantos labores pertulerit, ali volentein seire litterz [docebunt].
Ego ad Aldelmum recurro ; qui pontiſicis injuriz compassus ad animam, causam Hluctuantem quantis potuit facundi:e viribus apud populum egit. Turpe esse et miserabile, ut ipsi pon- tificem suum $nspicione criminum incessant.
Quid momenti apud Britannos vel aliam gentem, si qua ultra Oceanum jacet, hobiturus sit pontifex Roma- nus; qui a suis impetatur civibus? Postremo verum non videri; ut talis peccati se impediret volutabro, qui oli se meminisset prælatum mundo.
Hac cum in auras effunderet; nec enim popularis tumultus semel excitains leviter leniri posset, ille pro sanctitatis conscientia paulo commotior : « Afferte, inquit, in- ſantem ; ut ore suo pantiſicalem depellat inju iam, Proinde a fatuis suspicionibus discedant, in gratiam antistitis redeant; se, quantum sua interesset, paci non defuturum.
» Dictum excepere nonnulli cachin- nis; quod insolita promiltere, indebita praesumere adrena videretur. Verumtamen infantem allatuw, vix dum novem a matre dierum, baptismi lavacro prius innovavit.
Sciscitatus est deinde publice utrum vulgi opinio conveniret veritati de patre? Tum ut videres Dei gratiam præsentem; pusiolus in vocen. absolutissimam conatus, nodum dubietatis abrupit ; Sanctum et immaculatum Sergium esse, nunquam illum mulieri communicasse.
Plaudit plebs miraculo. Innocens antistes ovat triumpho. Aldelmi meritum extollit Roma: repercussusque et ingeminatus læ- tantium clamor ipsa quatit sidera. Qui tamen roga- tus, ut quia falsum patrem inſamia exuerat, verum cognitioni populi addiceret; ſacere reſugit : prata- tus suum esse, ut iusontes si posset damno exime- ret, non ul sonles morte opprimeret.
Talibus virtutum indiciis eximie delectatus pon- tiſex, non diſlicilem se impetratu exhibuit; ut mo- nasteriis, [pro] quibus rogabatur, elaboratæ, aucto- ritatis privilegium indulgeret : quod hic ex integro apponam, ut omnem ambiguitatis evadet scrupulum, quantis sint maledictionibus obnoxii, quantarum peuarum sint ſuturi servi, qui nunc id impune se opinantur temerare et lrausgredi.
Sergius, servus servorum Dei Aldbelme abbati cjusque successoribus, ei per vos venerabili vestro monaslerio. Ea quz religiose conversationis intuitu monachis servis Dei pro libera vivendi facultate conſeruntur, non pro illecebrarum licentia, sed pro sedulitate bene conversandi, ct divinis servitiis se ipsos procul dubio mancipandi, a prasulibus atque culioribus Deo decretæ Christiane religionis indul-