PL 179, col. 1646
Quid ita merces alienas depretiaret, et 1614 altenuaret rerum non suarum Yalentiam ? Sua si vellet eventilaret ; extranea suo pretio relinqueret. Horum ille contra verborum contumaciam nik'! retulit nisi risum.
Postremo adhuc pretium libri percunctantem loco cum ignominia deturbant; ten- sisque rudentibus longius a li-tore se removrent Sed non longe morala divina ultio injuriam $ancti acrius vindicat.
Procella surgit, turbo sevit, densa- tur nubes, subducitur dies, pelagi ealigo aerisque horror noctem inducit; congeminant terrorem ven- torum ſuror, rudentium stridor. Antenna sevitiam tempestatis non patitur ; latus n2vis hine in un- dentibus Nuctibus quassatur.
Deſecit ars remigum; decidit peritia nautarum. Et jam pessimum . pes- sum] ibhant; videbanturque in miserorum mortem omnia conspirasse elementa : cum licet brutos animos intelligentia subiit, propter injuriam sancti cui conviciati ſaerant, se luere penas.
Exclamant ergo in planctum ; et supplices tendunt ad litora palmas. Orant opem ; pollicentur emendationem, Facile ſuit beato pontiſici, ut remitteret culpam; qui non doluerat contumeliam.
Et primo quidem porrecto contra sævientia flabra crucis signo, non- nihil tempestatis diminuit et mansucſecit. Mox eum ipse scapha ascensa virtvie remigum periclitantes adisset; mutata in bonum omnia, lempestas tota quiescit; turbo conquiuiscit : ventorum usus con- versus navem impellit ad littus: unde, que ante minabantur exitium, nunc sensim allabentes pelli-
centur obsequium. Potiti ergo nautæ oplata statio- nis arena, librum sponte offcrunt; accipiat gratis, dignetur munus ſamulorum, quos ab ipsis mortis faucibus in siccum evexit. Appendit ille mercedem ꝓqua lance in medium conſerens; ne aut pauperes magno damno emungeret, aut supplieum preces repudiaret.
Id volumen adhuc Melduni visitur, anti- quitatis venerandum præſerens specimen. Novi ergo compos honoris, provinciam regressus, cum in omnibus nomen æquaret officio, tum vel maxime libertati monasteriorum studere, habultique sedem Scireburum, ubi et ecclesiam, quam ego quoque vidi, miriſice construxit.
Ac primum quidem humane vite incertum metuens, cum nonaste- riis suis abbates præponere vellet, huic voluntati monachi consueti Patris dulcedine opposuerunt obi- cem. Cujus rei tenorem contulit in scriptum; ne la- beretur, neve successores necessitatem perverterent in iyrannidem; non parituris sub obligatione divina interminatus perniciem.
Illius scripti textus hie est: Nihil in hoc sæculo prolixa ſelicitate perfruitur, mil diuturna dominatione potitur, nikil quod non ad ſatalem vitæ terminum loci cursu protendatur.
Et ideo nobis sic mundanarum rerum patrimonia sunt perſruenda, ut lamen æternæ patrie emolu- mentis nunquam ſraudemur. Hine est. quod ego Aldelmus, postquam me immeritum nullisque pene dignis moribus con probatum, in pontificatus officii sedem divina gratia subthronizasset, proposui ar-
Postremo adhuc pretium libri percunctantem loco cum ignominia deturbant; ten- sisque rudentibus longius a li-tore se removrent Sed non longe morala divina ultio injuriam $ancti acrius vindicat.
Procella surgit, turbo sevit, densa- tur nubes, subducitur dies, pelagi ealigo aerisque horror noctem inducit; congeminant terrorem ven- torum ſuror, rudentium stridor. Antenna sevitiam tempestatis non patitur ; latus n2vis hine in un- dentibus Nuctibus quassatur.
Deſecit ars remigum; decidit peritia nautarum. Et jam pessimum . pes- sum] ibhant; videbanturque in miserorum mortem omnia conspirasse elementa : cum licet brutos animos intelligentia subiit, propter injuriam sancti cui conviciati ſaerant, se luere penas.
Exclamant ergo in planctum ; et supplices tendunt ad litora palmas. Orant opem ; pollicentur emendationem, Facile ſuit beato pontiſici, ut remitteret culpam; qui non doluerat contumeliam.
Et primo quidem porrecto contra sævientia flabra crucis signo, non- nihil tempestatis diminuit et mansucſecit. Mox eum ipse scapha ascensa virtvie remigum periclitantes adisset; mutata in bonum omnia, lempestas tota quiescit; turbo conquiuiscit : ventorum usus con- versus navem impellit ad littus: unde, que ante minabantur exitium, nunc sensim allabentes pelli-
centur obsequium. Potiti ergo nautæ oplata statio- nis arena, librum sponte offcrunt; accipiat gratis, dignetur munus ſamulorum, quos ab ipsis mortis faucibus in siccum evexit. Appendit ille mercedem ꝓqua lance in medium conſerens; ne aut pauperes magno damno emungeret, aut supplieum preces repudiaret.
Id volumen adhuc Melduni visitur, anti- quitatis venerandum præſerens specimen. Novi ergo compos honoris, provinciam regressus, cum in omnibus nomen æquaret officio, tum vel maxime libertati monasteriorum studere, habultique sedem Scireburum, ubi et ecclesiam, quam ego quoque vidi, miriſice construxit.
Ac primum quidem humane vite incertum metuens, cum nonaste- riis suis abbates præponere vellet, huic voluntati monachi consueti Patris dulcedine opposuerunt obi- cem. Cujus rei tenorem contulit in scriptum; ne la- beretur, neve successores necessitatem perverterent in iyrannidem; non parituris sub obligatione divina interminatus perniciem.
Illius scripti textus hie est: Nihil in hoc sæculo prolixa ſelicitate perfruitur, mil diuturna dominatione potitur, nikil quod non ad ſatalem vitæ terminum loci cursu protendatur.
Et ideo nobis sic mundanarum rerum patrimonia sunt perſruenda, ut lamen æternæ patrie emolu- mentis nunquam ſraudemur. Hine est. quod ego Aldelmus, postquam me immeritum nullisque pene dignis moribus con probatum, in pontificatus officii sedem divina gratia subthronizasset, proposui ar-