PL 194, col. 1458
Syntagma de Henricis IV et V et Gregorio VII (Gerhohus Reicherspergensis), J. P
Abbatissarum reginarumque subactor
Propter adulterium sumpsit episcopium.
Mundi Roma caput si non ulciscitur illud;
Quae caput orbis erat; cauda sit, et vereat.
CAPUT XII. De civitate Gabaa, et uxore Israelitae constuprata, adaptatio ad illius temporis statum.
Eo in tempore miserrimus erat status et facies
Ecclesiae, ita ut non facile occurrat, cui loco Scripturarum
decenter possit assimilari [(Jud. XIX)] .
Venit tamen in mentem de uxore Israelitae temporibus
Judicum a viris civitatis Gabaa usque ad mortem
tota nocte illusa. Quam vir suus mane in limine
domus protensis manibus mortuam inveniens,
ac domum asino impositam revehens, in duodecim
frusta concidit [(Jud. XX, 6)] ; sicque missis partibus
in duodecim tribus Israel, omnes ad miserationem,
et vindictae zelum commovit. Pro qua re et ab universis
in unum congregatis acriter semel et secundo
cum multa suorum strage pro justitia contra
viros urbis Gabaa ex praecepto Domini dimicatum
est. Tandemque tertio congressu obtenta victoria;
ita ut universi viri civitatis Gabaa cum fratribus
suis Benjaminae tribus viris deleti sint, quorum et
civitates everterunt, mulieribus simul et parvulis
exstinctis; ita ut ad reparandam tribum reliquiae
vix repertae sint.
Quae enim est haec mulier, dimisso patre, Israelitae
sociata, nisi sancta Ecclesia, relicto patre
diabolo vel mundo, Christo in conjugium copulata?
Quae toties, viro deserto, ad Patrem regreditur,
quoties Ecclesia, refrigescente in se charitate Christi,
huic mundo vel principi ejus diabolo, infidelitatis,
vel pravae conversationis contubernio sociatur;
sed eam vir suus Christus toties revocat, quoties
per ora pastorum et doctorum, suique spiritus
infusione dilectionis suae in ea calorem resuscitat,
tale quid blande dicens ei: Audi, filia, et vide, et
inclina aurem tuam, et obliviscere populum tuum, et
domum patris tui, et concupiscet rex speciem tuam [(Psal. XLIV, 12)]
.
Sed, dum in hac vita inter superbos
ac pestilentes homines Ecclesia graditur, eorumdem
superborum ac pestilentium, tanquam virorum civitatis
Gabaa, quod interpretatur, sublimis, perversae
doctrinae vel morum pravitate corrumpitur.
Quod cum multoties Ecclesia ab iniquis et pravis
hominibus passa sit, nunquam, ut mihi videtur,
foedius corruptioni subjacuit, quam modo, cum ex
Simoniacorum caterva, laxatis habenis, ad ejus castitatem
suas cupiditates expletura irrupit. Denique
sicut de naviculis evangelicis scribitur, quoniam
impletae sunt, ita ut pene mergerentur [(Luc. V,
7)]
; non quod mersae sint, sed quod ad mersionem
usque periclitatae. Ita et de Ecclesia dicere possumus,
quod ejus modo corruptoribus tota ei nocte,
hora videlicet tenebrarum, illudentibus, mortua;
id est, morti proxima effecta est. Imo vero et in
pluribus Ecclesiis vitalis sacramentorum calor, ex
Propter adulterium sumpsit episcopium.
Mundi Roma caput si non ulciscitur illud;
Quae caput orbis erat; cauda sit, et vereat.
CAPUT XII. De civitate Gabaa, et uxore Israelitae constuprata, adaptatio ad illius temporis statum.
Eo in tempore miserrimus erat status et facies
Ecclesiae, ita ut non facile occurrat, cui loco Scripturarum
decenter possit assimilari [(Jud. XIX)] .
Venit tamen in mentem de uxore Israelitae temporibus
Judicum a viris civitatis Gabaa usque ad mortem
tota nocte illusa. Quam vir suus mane in limine
domus protensis manibus mortuam inveniens,
ac domum asino impositam revehens, in duodecim
frusta concidit [(Jud. XX, 6)] ; sicque missis partibus
in duodecim tribus Israel, omnes ad miserationem,
et vindictae zelum commovit. Pro qua re et ab universis
in unum congregatis acriter semel et secundo
cum multa suorum strage pro justitia contra
viros urbis Gabaa ex praecepto Domini dimicatum
est. Tandemque tertio congressu obtenta victoria;
ita ut universi viri civitatis Gabaa cum fratribus
suis Benjaminae tribus viris deleti sint, quorum et
civitates everterunt, mulieribus simul et parvulis
exstinctis; ita ut ad reparandam tribum reliquiae
vix repertae sint.
Quae enim est haec mulier, dimisso patre, Israelitae
sociata, nisi sancta Ecclesia, relicto patre
diabolo vel mundo, Christo in conjugium copulata?
Quae toties, viro deserto, ad Patrem regreditur,
quoties Ecclesia, refrigescente in se charitate Christi,
huic mundo vel principi ejus diabolo, infidelitatis,
vel pravae conversationis contubernio sociatur;
sed eam vir suus Christus toties revocat, quoties
per ora pastorum et doctorum, suique spiritus
infusione dilectionis suae in ea calorem resuscitat,
tale quid blande dicens ei: Audi, filia, et vide, et
inclina aurem tuam, et obliviscere populum tuum, et
domum patris tui, et concupiscet rex speciem tuam [(Psal. XLIV, 12)]
.
Sed, dum in hac vita inter superbos
ac pestilentes homines Ecclesia graditur, eorumdem
superborum ac pestilentium, tanquam virorum civitatis
Gabaa, quod interpretatur, sublimis, perversae
doctrinae vel morum pravitate corrumpitur.
Quod cum multoties Ecclesia ab iniquis et pravis
hominibus passa sit, nunquam, ut mihi videtur,
foedius corruptioni subjacuit, quam modo, cum ex
Simoniacorum caterva, laxatis habenis, ad ejus castitatem
suas cupiditates expletura irrupit. Denique
sicut de naviculis evangelicis scribitur, quoniam
impletae sunt, ita ut pene mergerentur [(Luc. V,
7)]
; non quod mersae sint, sed quod ad mersionem
usque periclitatae. Ita et de Ecclesia dicere possumus,
quod ejus modo corruptoribus tota ei nocte,
hora videlicet tenebrarum, illudentibus, mortua;
id est, morti proxima effecta est. Imo vero et in
pluribus Ecclesiis vitalis sacramentorum calor, ex